...กระต่ายน้อยงานเข้าแล้ว~! จะรอดได้หรือไม่งานนี้..

IN THE WANDERLAND  มหัศจรรย์แดนพิศวงป่วนมิติ   ตอนที่ 9
CREED : RUNE X AIACOS
BY :  NAFKONG





....แฮ่ก....แฮ่ก...


.....ท่านไอนะท่านไอ...


....มัวแต่เถลไถล แล้วมารีบเอาตอนสุดท้าย...


....แถมยังบอกทางมาเป็นชุดๆโครตจะมึน  ใครมันจะไปจำทันวะ!!


บัคร็อค รูเน่ ซึ่งกำลังเดินหลงทางอยู่ในเขาวงกตนี้อดไม่ได้ที่จะคิดตำหนิกระต่ายน้อย
โดยหารู้ไหมว่าตอนนี้กระต่ายจะเข้าปากหมาป่าแล้ว
" ปัดโถ่โว้ย!!  แล้วเมื่อไรจะหาทางออกได้ซะทีวะเนี้ย  "  ร่างสูงเริ่มออกอาการทันที





" อ๊บ...อ๊บ... "


สาบานได้ว่าต่อให้บัคร็อคมันจะบ้าแค่ไหน  มันก็ไม่ทำเสียงกบ อึ่งอ่าง คางคก ออกมาให้เสื่อมหล่อแน่
แต่ทว่าเสียงนั้นมาจากไหนกันล่ะ.....
" !? "  รูเน่หันไปหาต้นเสียง  " ใครกันนะ "...ร้องเป็นกบแบบนี้อย่าบอกนะว่า.....
เมื่อร่างสูงลองเดินเข้าไปใกล้ และแหวกพุ่มไม้ที่บดบังทัศนีย์ภาพนั้นออกก็ปรากฏให้เห็นถึงบุคคลน่ารังเกียจที่รู้จักดี



....เคโรโระ เซรอส.......(เรียกซะมันน่ารักขึ้นมาเชียว)...


" อ๊บๆ หือ?  " เซรอสที่กำลังนั่งอ่านการตูนต้องห้ามอยู่บนใบบัววิกตอเรียผืนใหญ่กลางบึงน้ำ

ที่มีดอกบัวหลากสีสัน กำลังแย้มดอกผลิบานอย่างสวยงามจนน่าจะคีบไอ้กบนี้ไปทิ้งไกลๆ
" เฮ้ย!!  อบๆ แกเป็นใครวะไอ้หงอก!!!!!!!!!! " พี่กบถามทันที


รูเน่รู้สึกจี๊ดขึ้นหัวทันที ...ไอ้กบเวรนี้  เจอปุ๊บมันทักสีหัวกูทันที....



" ไม่เคยเห็นหน้าคาดตามาก่อน ท่าทางจะเพิ่งมาใหม่สินะ อ๊บๆ " เซรอสเปิดฉากพูดก่อน
" หน้าตาแบบนี้คงเป็นแค่คนขัดส้วม...สมควรแล้ว..ไอ้พวกหน้าตาดีแต่มันสมองไม่มี เคี๊ยก! แอ๊บๆ "
...ไม่ทันไรพี่กบ ก็พูดหาเรื่องตายซะแล้ว....
รูเน่ซึ่งตอนนี้กำลังหน้าเบี้ยวเพราะเจ็บแค้นใจจะขาด อยากฆ่ากบ แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่เขาจะมาใส่ใจ
" เซรอส (ไอ้กบเวร) แกเห็นท่านไอผ่านมาทางนี้มั้งไหม "  เขาพยายามทำใจเย็นๆถามหาร่างบาง

 " เฮ้ย!! ทำไมแกถึงรู้จักชื่อฉันได้ อ่ะ! เดี๋ยวจะแปลกปะไรไป ก็ในเมื่อเราคือคนดังแห่งวันเดอร์แลนนี้เอง "
เจ้ากบเซรอสว่าพลางทำท่ายืดอก ชวนให้เอาเท้าถีบตกใบบัว

" ............................... "  ....รูเน่เงียบ

" หึๆ จะบอกอะไรให้นะ เจ้าเด็กใหม่ ว่าข้า! เซรอส เดอร์เกรทเทสเตส(!?) ผู้นี้!!!  "

" ......-   - *.... " ....สีหน้าของรูเน่

" ข้าผู้นี้ล่ะ!  คือผู้ปกครองวันเดอร์แลนแห่งนี้!!!!!!!!!!! " เคโระโระ เซรอสประกาศกล้า และยืนสองขา (มหัศจรรย์ไหม) ขึ้นทำท่ายั่วยวน(!?)
รูเน่แทบอยากจะอาเจียนมันตรงนั้น ทั้งความหลงตัวเอง และไอ้ท่ายั่วยวนของมัน
" ถุย!! ไอ้คางคกเอ๊ย!  " ร่างสูงตวาดขึ้นทำเอากบลื่นเกือบตกบัว

" แกอยู่โลกไหน แกก็หลงตัวเองทุกโลกเลยเหรอวะ หัดตักน้ำใส่กะโหลกชะโงกดูเงาตัวเองบ้างสิวะ!!"

ความจริงวันนี้ที่ร่างสูงพูดเรียกเส้นเลือดบนหัวให้ปูดขึ้นทันที

" หนอย ชะๆ ไอ้นี้  บังอาจ...ไม่รู้ซะแล้ว ว่าข้านี้ล่ะ  เคโระโระ   เซรอส  ผู้ปกครองแห่งวันเดอร์แลนตัวจริงเสียงจริงโว้ยยยยยยยยยยยยย!!!!!! "
เจ้ากบโกหกอย่างหน้าด้านๆ ได้ไม่นานนั้นเอง


" เฮ้ยยยยยยยยยย  ไอ้ฟักก  เซรอส!!!!!!!!!! (จริงๆแล้วมันชื่อฟรอก) ไอ้คนขัดตระไคร้น้ำบึงบัว!!!!!! "


"  = =!!!! "  เซรอสแทบจะหงายท้องทั้งยืน  ....ใครมันมาเรียกเอาตอนนี้วะ...แถมดันบอกตำแหน่งตรูอีก
" อะ...อะไรกันวะ ไอ้คิวบ์  อ็อคซ์   มิลส์    อุ้บส์!   จ๊ากกกกกกกกกกก "
ทันทีที่หันไปเจ้ากบก็ต้องปะทะกับบาทาคูณสาม  ที่พุ่งเข้ามายังหน้า


ตูม!!!!!!!!!!!!!



เสียงของวัตถุหนักลอยกระเด็นจากใบบัววิกตอเรีย ตกลงไปยังผืนน้ำบริสุทธิ์
แต่ยังไม่สาแก่ใจคนทั้งสาม  ทันทีที่เจ้าครึ่งบกครึ่งน้ำผุดขึ้นมาเอาออกซิเจน บาทาทั้งสามก็พร้อมใจกันเหยียบลงไปบนหน้า ให้มันกลับลงไปใต้น้ำอีกครั้ง
บัคร็อค รูเน่ รู้สึกงงกับภาพตรงหน้าอยู่ แต่ก็รู้สึกสาแก่ใจยิ่ง  จึงไม่ได้ว่าอะไร

" เฮ้ย  เอาไงกับไอ้กบเหี้ ย  นี้ดีวะ  " มิลศ์ถามความเห็นกับเพื่อนทั้งสาม
" ไม่เห็นจะยาก  ก็เอาหินอุดปากมัน แล้วถ่วงมันที่นี้ล่ะ " คิวบ์ตอบ
" แค่กๆ  "  เจ้ากบที่ผุดขึ้นอีกครั้ง สำรอกน้ำออกมา  " พวกแกเป็นบ้าอะไรวะ..... "


ไม่ต้องรอให้จบประโยค  บาทาทั้งสามก็พร้อมใจกับเสยคางที่ไม่ค่อยมีนั้น  จนลอยกระเด็นตกลงไปในน้ำอีกครั้ง
(ไอ้สามตัวนี้มันสามัคคีกันดีจริงๆ เลยสิ กับเรื่องแบบนี้....)
" เอ็งยังจะมาถามอีก!!!!!!!!!!! "
" ก็แกไม่ใช่เรอะ  ที่เที่ยวเอาเราไปฟ้องท่านหมีพู  ว่าพวกเราแอบไปอึ ไปฉี่ที่สวนดอกไม้ "

"... " รูเน่  เงียบ.....นี้พวกมันอุบาทว์ได้ถึงขั้นนี้เลยเหรอวะ
" ห๊า   ก็มันจริง  เอ๊ย!   ใครบอกกันแกเห็นฉันเป็นพวกขายเพื่อนเรอะ " 

เซรอสเลือกที่จะปีนขึ้นมาบนใบบัวอื่นที่ห่างจากทั้งสาม เพราะกลัวเจอบาทาลูบพระพักตร์นั้นอีก

" แน่นอนค่า~! " ทั้งสามเสียงพร้อมใจกันกล่าว  และหนีไม่พ้นการตามไปตื้บเจ้ากบอีกครั้ง

" ไม่นะ  อย่า    ฉันขอโทษ  จ้ากกกกกกกกกกกกกกก  เจี๊ยกกกก  อ๊บ  อ๊บบ "
เสียงโหยหวนของสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ ดังลั่นไปทั่วบึงบัว  สร้างความอนาถ และสมน้ำหน้าให้แก่คนรอบข้าง
รูเน่ส่วยหัวอย่างเอือมระอา  และเดินจากออกไป เพื่อตามหาคนสำคัญเอง

แต่ก็ยังมีคงปรึกษากันลอยออกมาให้ได้ยิน
" เฮ้ย   ตกลงถ่วงมันตรงนี้เลยใช่มะ "
" เออ ที่นี้ล่ะ เหมาะกับมันแล้ว  จะได้เป็นผีขัดตะไคร้ต่อไปแล้วเอาไอ้การตูนโป๊นี้มัดไปกับมันด้วยถือเป็นส่วนบุญ "
" ไม่ได้ !!  ตรูยังไม่เคยอ่านเรื่องนี้ที  แล้วก่อนถ่วงต้องตื้บให้มันส์กว่านี้ก่อน "


ผวัะ  ผวะ   ตุบ   ตับ   อ้ากกกกกกกก  โอ๊ยยย     โครมมมมมมมมมมมมมมมมม

******************************************************************

....จากนี้ไปเราจะตัดฉากทรมานคางคก  ไปดูอะไรน่ารักๆ  กันดีกว่า ......    
....แต่ก็ยังไม่พ้นทรมานอยู่ดีนั้นล่ะ..





.....หนาวจัง....

...ในนี้ไม่มีเตาผิงหรือเครื่องทำความร้อนรึไง  เดี๋ยวก็เป็นหวัดกันพอดี...


.....เปียกชื้นจัง
.....แบบนี้ เดี๋ยวก็ขึ้นรากันพอดีหรอก...

.....เหม็นอับด้วย     แง้  เกลียดที่สุดเลยยยย T  ^   T    



ไม่ต้องทายก็รู้ว่าใครกัน ที่มันจะขี้บ่นได้ขนาดนี้  นอกจากเจ้าเก่า   บันนี่    ไอจัง..
...หลังจากที่ถูกบอกรักแล้ว   เจ้าตัวสะบัดรักอย่างไม่ไยดี  จนหมาป่าหงอก โกรธอย่างแรง
ก็มีเรื่องวุ่นวายอื่นๆ อีก  อย่างฟาโรห์  แมวดำที่โผล่เข้ามาพร้อมข่าวร้าย   แล้วเจ้าแมวขาวบ้าที่ไปยุราชินีแบบนั้นอีก

ผลสรุปลงเอย  ที่ว่าเขาเลยต้องมาถูกจับขังคุกทั้งมืดทั้งอับแบบนี้  ถูกเปลี่ยนเป็นชุดนักโทษที่ไม่เคยคิดว่าจะต้องมาใส่  แถมยังต้องมากินแต่ข้าวแดงอีก  (เฮ้ย  คุกยุโรปนี้มันมีข้าวแดงด้วยเหรอวะ....)
ทั้งๆที่ชีวิตนี้ของเขา  กินแต่ของดีๆ  นอนเตียงนุ่มๆ อุ่นๆ สบาย    แต่ตอนนี้กลับต้องมาอยู่ในสภาพแบบนี้

หยาดน้ำใส ไหลลงตามแก้มใส เมื่อนางเอก (!?) ผู้สูงศักดิ์ต้องมาอยู่ในสภาวะที่รันทดปางนางเอื้อย (ปลาบู่ทอง)
แต่ไม่ทันไร  ประตูที่กุมขังเขาไว้ในห้องมืดนี้ก็เปิดออกพร้อมกับแสงสว่างจ้าลอดเข้ามา ทำให้กระต่ายน้อยต้องเอามืดขึ้นมาบังตาของตัวเอง เนื่องจากปรับสภาพตาไม่ทัน

บุคคลที่โผล่เข้ามามีร่างสูงโปร่ง แต่งตัวด้วยชุดที่บ่งบอกยศฐาที่สูงส่งอย่างดี  เรือนผมสีเงินยาวสลวยส่องกระทบแสงเบื้องหลัง 

ทำให้ร่างบางยิ่งมองคนตรงหน้ายากขึ้นไปอีก  แต่เขาก็รู้ได้ทันทีว่าใคร  เพราะมีแค่คนเดียวในวัง
แห่งนี้  ที่จะมีหูและหางแบบหมาป่า

" มีนอส.... "
ริมฝีปากเล็กเอ่ยชื่อคนตรงหน้าอย่างแผ่วเบา...

" ยังจะมีหน้าเสนอหน้าเข้ามาอีก  !!  ไอ้คนหน้าด้าน!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! "  ไออาคอสตวาดใส่เมื่อ

อารมณ์มันพุ่งขึ้นทันทีที่เจอกับร่างสูง และจัดการคว้าอิฐก้อนใหญ่ที่ใหญ่ที่สุด ที่อยู่ใกล้มือ

ขว้างใส่คนตรงหน้า โดยไม่กลัวว่า ถ้าอีกฝ่ายเจอเข้าไปจะดับอนาถ

มีนอสใช้มือข้างเดียวรับอิฐก้อนนั้น ราวกับเกมส์ปาหมอน แต่ก็หน้าเสียเมื่อน้ำหนักของหินมันไม่ใช่เบาๆเลย
จนเขาสงสัยว่า กระต่ายมันเอาแรงขนาดนี้มาจากไหน หากว่าไม่ใช่เกลียดเขามากจนอะดรีนาลีนพุ่ง

" ฟาโรห์อยู่ไหน  เจ้าทำอะไรกับเขา!! "  ร่างบางเอ่ยถามถึงคนสนิท
" ราชินีเอาไปให้หมาในวังฟัด ตายไปแล้ว..... "
ทันทีที่ได้ยินแบบนั้น  ผู้เป็นเจ้านายของบ่าวคนนั้นก็กลั้นน้ำตาที่เอ่อล้นออกมาไม่ได้  มือเรียวทั้งสองยกขึ้นมาปิดหน้า พร้อมกับเสียงสะอื้นไห้

" ฮือๆ  ฟาโรห์ ....ทำไมต้องเป็นแบบนี้... "   ในตอนนั้นเอง ภาพในอดีตของคนสนิทก็โผล่ขึ้นมาในหัว  ราวกับฉายวิดีโอซ๊ำ  ระลึกถึงแต่ละฉาก แต่ละเหตุการณ์  

ซึ่งไม่มีครั้งไหนที่มันช่วยเขาได้เลยก็เถอะ....แต่เขาก็มีแค่แมวตัวนี้คอยอยู่ข้างๆมาตลอด

" ผมล้อเล่น......มันถูกเอาไปขังกรงที่อื่น "
วูลฟ์  มีนอสเอ่ยอย่างราบเรียบ  และไม่นานก็มีอิฐก้อนหนึ่งพุ่งเข้ามา ซึ่งครั้งนี้เขายอมให้มันกระแทกหัว  แต่ว่าหนังหน้าเขามันก็หนา  เลยไม่เป็นอะไร (!?)

" ไอ้บ้า  คนยิ่งเครียดๆอยู่  ล้อเล่นไม่เข้าท่า " กระต่ายน้อยไม่ขำ  แถมด่า ขณะที่ใช้มือเช็ดน้ำตาที่เสียเปล่า
" มาทำไม "  เขาถามอย่างเสียงห้วนๆ และไม่หันมามองหน้า

มีนอสไม่เคยถูกใส่แบบนี้มาก่อน ก็รู้สึกเจ็บอยู่ในอกอย่างแปลกประหลาด ดวงตาสีอำไพมองดูผู้เป็นที่รัก (ข้างเดียว) ตรงหน้า  

ร่างบอบบางที่เคยสวมชุดสูงศักดิ์  ต้องมาอยู่ในชุดนักโทษเก่าๆ  สีหมองมน ชวนหดหู่ ราวกับว่า
ไม่เคยซักมาหลายสิบปี  แถมดีไม่มีถอดจากศพมาให้ใส่อีกที....

....แต่ว่า ท่าจะถอดง่ายใช้ได้...  ( สุดท้ายก็หนีไม่พ้นความหื่นอีกตามเคย )

หูกระต่ายปุกปุย และหางสั้นๆ ขาวน่ารัก กระดิกเล็กน้อย เริ่มทำให้หมาป่าชักอยากรับประทาน

.......ดูๆ ไปแล้ว  ไออาคอสอยู่ในชุดแบบนี้ มันก็ได้อารมณ์ไปอีกแบบเหมือนกันแฮะ   
....แถมมีโซ่ มีตรวน  ให้เล่น SM อีกต่างหาก...

ความคิดหื่นๆ เริ่มผุดขึ้นมามากมาย จนรังสีหื่นกระจายแรงจนร่างบางชักรู้สึกไม่ดี
" มัวนิ่งเงียบอะไรอยู่นั้นล่ะ   ไม่มีธุระอะไรก็ออกไปซะ  ข้าอยากอยู่คนเดียว! "
เสียงของกระต่ายน้อย เรียกร่างสูงจากภวังค์ความคิดให้กลับมาอยู่ในความจริง ดวงตาสีอำไพดูมีอะไรแอบแฝงซ่อนเร้นอยู่

" ผมเป็นห่วงคุณ... "

" ถุย! " คำพูดของขุนนางตรงหน้า ถูกตอกกลับด้วยเสียงเหยียดหยามจากผู้ต้องโทษ  

" เพราะเจ้านั้นล่ะ  ทำให้มันเป็นแบบนี้  ไอ้โรคจิต! "
ไม่เคยมีครั้งไหน มาก่อน ที่สหายของเขาจะแสดงความก้าวร้าวกับเขาถึงเพียงนี้ 

ใบหน้านิ่งของร่างสูงเริ่มจะเปลี่ยนไป  มีนอสกัดกรามแน่นราวกับพยายามอดกลั้นอารมณ์ไว้

" ผมแค่อยากจะช่วย....... "
เสียงที่ฟังดูเศร้าสร้อยนั้นไม่ได้ช่วยให้ร่างบางลดทิฐิลดได้เลย

" ไม่ต้องมาอ้าง   เจ้าแค่อยากได้ข้า"  บันนี่  ไออาคอสมองอีกฝ่ายด้วยหางตา ก่อนที่กล่าวประโยคที่ทำให้เส้นความอดทนของอีกฝ่ายขาดผึงออกจากกัน  

"เสียแรงที่ข้าไว้ใจเจ้ามาตลอด  สุดท้ายแล้วเจ้าก็แค่หมาตัวหนึ่ง...  "

เพี๊ยะ!!!!!!!!!!!!!!!

มือหยาบกระแทกเข้ากับใบหน้าเนียนของอีกฝ่าย  ทำให้กระต่ายน้อยที่ถูกตบรู้สึกถึงความเจ็บแปลบอย่างที่ไม่เคยเจอ  (ปกติมีแต่คนถนอมจนยุงไม่ได้กัด ไรไม่ได้ตอม)

ร่างบางเอามือแตะแก้มข้างที่ถูกตบ  ทั้งตกใจ ทั้งอึ้ง ทั้งโกรธ จนทำอะไรไม่ถูก  พอตั้งสติได้กำลังใช้มืออีกข้างชี้หน้าจะด่าฝ่ายที่ตบเขา ที่มีสีหน้าที่โกรธเกรี้ยวไม่แพ้กัน

" นี้..จะ..เจ้าตบข้........ "
ไม่ทันจะได้ด่าซักคำ  ริมฝีปากนั้นก็ถูกอีกฝ่ายหนึ่งปิดไว้ด้วยปาก  ทำให้น้ำเสียงที่จะออกมาหายกลับเข้าไปในลำคอระหง 

ดวงตาสีแอเมทิสต์นั้นเบิกกว้างอย่างคาดไม่ถึง....เฮ้ย...ไหนบอกคนแต่ง มันไม่กล้าไงวะ...

ร่างที่หนักกว่ากดร่างบางให้ติดกับแผ่นหินเย็นเฉียบ และขึ้นคร่อมจนร่างที่อยู่ข้างล่างพยายามดิ้นเท่าไรก็ไม่อาจหลุดไปได้
มีนอสใช้มือข้างหนึ่งจับข้อมือเรียวเล็กทั้งสองไว้ ขณะที่อีกข้างขย้ำที่เสื้อหมองคล้ำไม่เคยใช้โอโม่ พลัส  ก่อนที่จะกระชากมันออกจนขาดคว้าก

......เออ   นึกแล้วว่ามันต้องถอดง่าย

ดวงตาสีอำไพมองดูเรือนร่างที่ปรากฏตรงหน้าอย่างเยือกเย็น (แต่แอบหื่นข้างใน) ขณะที่ดวงตาสีแอเมทิสต์เริ่มมีน้ำใสๆ ไหลอีกครั้ง

" อย่านะ มีนอส "  ร่างเล็กพยายามขอความเห็นใจ แต่ทว่าดูเหมือนกับว่าจะไม่สามารถดับอารมณ์(หื่น) ของอีกฝ่ายได้  

ร่างสูงใช้ลิ้นลามเลียใบหน้าเนียนใสนั้น เพื่อซับน้ำตาที่รินไหลออกมา

ขณะที่ มือที่ใช้ฉีกเสื้อผ้า เริ่มหันมาจัดการกับกางเกงที่อีกฝ่ายใส่อยู่

ถึงตอนนั้นเองก็เริ่มมหกรรมกระต่ายดิ้น เพื่อรักษาความบริสุทธิ์  ถึงมือทั้งสองจะถูกจับไว้  แต่ขาก็ไม่ยอมแพ้
จัดการถีบๆๆๆ คนตรงหน้าเป็นชุดคอมโบชุดใหญ่

" ไอ้หื่นกามออกไปนะ!!!   ไม่เอาๆๆๆ   "
เจ้าหมาป่า ถึงจะไม่ค่อยสะทกสะท้านกับแรงถีบจากสัตว์เล็กๆอย่างกระต่ายเท่าไร แต่ก็ต้องหน้าปุเลี่ยน

เมื่อมีจังหวะหนึ่งเท้ากระต่ายมันถีบเข้าที่หว่างขาพอดี ทำเอาความหื่นที่มีลดฮวบไปได้เยอะทีเดียว

" แง้    จะโดนงาบแล้ววว   รูเน่ช่วยด้วย!! "
คำพูดของกระต่ายน้อยที่พูดยังไม่ทันคิด  เรียกให้แววตามีอำไพนั้นลุกโชนทันที  ความเจ็บปวดที่หว่างขาถูกลืมไปทันที 

มือข้างที่จับมือทั้งสองของร่างบางบีบแน่นขึ้นจนเจ็บ  ส่วนอีกข้างจับใบหน้าเนียนใสให้มาเผชิญหน้ากับตน

" ใครคือ ' รูเน่' !!!  "
มีนอสถามอย่างคาดคั้นทำให้ไออาคอสหน้าซีดเซียวเมื่อรู้ว่าทำสิ่งที่ผิดพลาดไป  ดวงตาสีแอเมทิสต์นั้นหลบใบหน้าที่โกรธเกรี้ยว

" อะไร   ข้า...ข้าไม่ได้พูดอะไรซะหน่อย...ข้าแค่บอกว่า... 'ดูนี้'..... "
" ไม่ต้องมาทำเนียล!!!!!!!!! "  มีนอสแผดเสียง  ตอนนี้เขารู้แล้วว่าใครกันที่ทำให้เขาต้องผิดหวังจากกระต่ายน้อยตัวนี้

" เดี๋ยว นั้นเจ้าจะไปไหน " น้ำเสียงของไออาคอสมีความตื่นตระหนก เมื่อร่างสูงสะบัดปล่อยเขาไปและกำลังจะจากไปพร้อมกับความคิดอะไรบางอย่างที่น่ากลัว

" อย่านะ  มีนอส อย่าไปยุ่งกับเขาเลย  เขาไม่เกี่ยว!!! "  คำข้อร้องจากกระต่ายน้อย เรียกให้ขุนนางผู้นั้นหันมายิ้มเหี้ยม  
......โอเค    เขา = ผู้ชาย   ... ดี...จะได้ไม่ต้องเป็นหน้าตัวเมีย

 

ปึง!!!!!!!!!!!!!!!!  แกร้ง!!!!!!!!

ประตูเหล็กเก่าถูกปิดลง  พร้อมกับเสียงกุมขัง เขาไว้ในสถานที่มืดมิด และเปล่าเปลี่ยวอีกครั้ง 

ไออาคอสทรุดตัวลงกับพื้นอย่างอ่อนแรง  
เรือนผมสีแอเมทิสต์สลวยลู่ลงตกพร้อมกับหูกระต่ายทั้งสอง
" ทำไมถึงเป็นแบบนี้ได้...... "   น้ำเสียงแห่งความสิ้นหวังถูกเอ่ยออกจากปากเรียวเล็ก





TBC...

ฉากเสริม.....

ขุนนางร่างสูงเรือนผมสีเงินยาว  เดินออกมาจากห้องขังด้วยสีหน้าที่ต่างจากตอนเข้าไปโดยสิ้นเชิง

" ท่านมีนอสครับ !!! "

มีคนกล้าหาญทักขุนนางผู้นั้นทั้งที่อยู่ในอามรณ์แบบนี้    มีนอสหันไปหา ด้วยแววตาแบบกินเลือดกินเนื้อ

 บุคคลที่กล้าเรียกเขานั้น ไม่ใช่ใคร  หากว่าเป็นผู้คุม นั้นเอง

" ท่านไม่ทำต่อแล้วเหรอครับ "  ผู้คุมพูดอย่างราบเรียบขณะที่มือทั้งสองถือกล้องวิดีโอ

" จะทำก็ทำต่อให้จบๆ สิครับ  ผมน่ะถูกราชินีใช้ให้มาถ่ายคลิปไว้แท้ๆ  ได้มาแค่นี้ ราชินีไม่พอพระทัย.... "

ผวัะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

คำตอบที่ได้กลับมาจากร่างสูง  คือศอกกลับ กระแทกใบหน้านั้นเอง

ผู้คุมลงไปนอนแน่นิ่งกับพื้น  ขณะที่มีเสียงจากเพื่อนๆข้างหลังเสา ซุบซิบกัน

" โชคดีจริงๆ ที่เราไม่ออกไป  นึกแล้วว่าต้องเป็นแบบนี้ "

" ใช่  ไอ้นั้นก็โง่จริงๆ   เตือนแล้วว่าอย่า ก็ไม่เชื่อ "

" เดี๋ยวเรียก ปอเต็กตึ้ง มาเก็บศพมันด้วย.. "

" เฮ้ย   พวกแกน่ะ  คุยอะไรกันวะ ไ้ด้ยินนะโว้ยยย " เสียงของขุนนางชั้นสูงทำให้ผู้คุมที่แอบอยู่สะดุ้งสุดตัว  ก่อนที่พร้อมใจกันเผ่นเอาตัวรอด

" จริงๆเล้ย " ร่างสูงบ่น ....มันน่าจะหักกระดูกไอ้พวกนี้ก่อนจริงๆ  แล้วมันแอบถ่ายคลิปด้วยเหรอวะ...

ดีที่ไม่ได้ทำที....  แต่ว่าจริงๆ แล้วก็ไม่ได้อายหรอก ..(เพราะด้านอยู่แล้ว)

..แต่สงสารไออาคอสเท่านั้นเอง

.

.

.....แล้วไอ้รูเน่มันใครวะ!!!

....งานนี้มีหักกระดูกแน่   ฮึ่ย!!!!!!!!!

*******************************************************************************

.....ทำไมแต่งไปเรื่อยๆ มันเริ่มจริงจัง + แอบเรท +ชิงรักหักสวาท ไปได้นะ
เป็นครั้งแรกที่แต่งให้มีฉากจูบ นะเนี้ย  แต่ว่าถ้าจะรีเควสให้ยิ่งกว่านั้น คงลำบาก เพราะแค่นี้ก็เขิลล์จะแย่แล้ว..
เอาเป็นว่า  รูเน่งานเข้าแล้ว  แต่ยังไม่รู้ตัวทีล่ะกัน   
แล้วก็....นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า    นินทาชาวบ้านไว้มาก  ระวังจะได้ดับอนาถ แบบเคโระโระ เซรอสนะค้าบบบบบ

****************************************************************

ตอบคอมเม้นล่ะ

pinky  :  สรุปว่าไอจังยังไง ก็เป็นตรีทูตที่สมควรที่กดที่สุดสินะ  LCตอนนี้ราด้ากลับมาแล้ว พร้อมกับความแมน  
ลูกน้องนับถือ (จนน่าสงสัย)
ไม่รู้ว่านู๋ไอจะกลับเมื่อไร   น่ากลัวว่ามารอบนี้ มีสิทธิ์เคะกระจาย....
 
...อิอิ....ชอบแกล้งมีนอสน่ะครับ

อาเธน่า(นายหญิงแห่งแซงค์ทัวรี่) :  ตอนนี้เซอร์วิสให้เล็กน้อย ดีไหมครับ
1.ตอนนี้นู๋คงรู้ตัวแล้วล่ะว่าเคะ    
2.วันหนึ่งมีแค่ 24 ชม. ไม่ใช่เหรอครับ  
3.ตอนมีนอสจะข่มขืนไอจัง รู้สึกเป็นไงบ้างครับ....
4.ตอนนี้ไม่มีแมว...
5.คง จะไม่ค่อย SM เท่าไร ยังไม่มีตกเลือดที....  
6.โอฟี่ไม่มี.....
7.เอาไอจังไปทรมานก็น่าสงสารแย่สิ !!!
8. ตอนนี้โกรธจนจะข่มขืนแน่ะ.....  
9.ต่อไปอันเดคงไม่ต้องถูกด่าจนน้อยใจแล้ว ..(เพราะมันคงไม่มีบทอีกแล้ว...)  
10.ถูกแฮะ   นู๋เป็นกระต่าย...  
11.ถ้าเรียกเจ๊แพนว่ายัยแก่  สงสัยหัวกุดแน่เลย...  
12.กระต่ายแดนซ์ คือ การดิ้นๆๆๆๆๆๆ   เพื่ออะไรแล้วแต่สถานการณ์  แต่ถ้ากระต่ายแรดนี้คงมีไว้ในฉากยั่ว
เมะ...(!?)

************************************************

edit @ 24 Sep 2009 10:07:33 by .๐~Naf~๐.

edit @ 24 Sep 2009 10:20:18 by .๐~Naf~๐.