...กระต่ายน้อยงานเข้าแล้ว~! จะรอดได้หรือไม่งานนี้..

IN THE WANDERLAND  มหัศจรรย์แดนพิศวงป่วนมิติ   ตอนที่ 7

CREED : RUNE X AIACOS

BY :  NAFKONG

.

.

.

.

.

" เฮ้ย! คิวบ์จะดีเหรอวะ ที่เราแอบออกมาดูน้องแนทตี้ เวอร์ชั่น ซุปเปอร์ไซส์ มหาอลังการเอกภพ รีเมก อย่างนี้ "

.

.

เสียงของชายหน้าตาตัวเงินตัวทองคนหนึ่งเอ่ยขึ้น ณ ที่ลับในสวนพฤกษาของพระราชวังใหญ่

สถานที่ซึ่งมีดอกไม้หลากหลายพันธุ์ปลูกไว้ สีของดอกไม้หลากสีสดใสขึ้นแซมกับสีเขียวของพุ่มใบไม้ตัดกันอย่างลงตัว แปลงดอกไม้ที่ทอดยาวสุดลูกหูลูกตา ตัดกับท้องฟ้าสีฟ้าใสเป็นเส้นขอบฟ้า

ช่างเป็นภาพที่สวยงามเกินกว่าที่จิตกรคนไหนจะสามารถบรรยายออกมาได้  มันช่างงดงามจนน่าจะเอาไอ้สามตัวอุบาวท์นี้ออกไปจากสวนดอกไม้นี้เหลือเกิน

.

.

" ก็ดีสิวะไอ้มิลส์ ไหนๆก็แอบมาอู้ทั้งที่ก็ต้องเอาให้คุ้ม " สหายคนนั้นเอ่ยตอบด้วยใบหน้าที่กระเหิมกระหื่นขณะที่ค่อยๆติดทั้งเครื่องเล่นดีวีดีเข้ากับปลั๊กไฟในดอกไม้บานต้นหนึ่ง

"  เอ้า! รีบๆเปิดซะทีสิวะ ฉันอยากดูแล้ว "  สหายอีกตัวหนึ่งนามว่า อ็อคซ์ ขึ้นเสียงดังพลางทำหน้าหื่นยิ่งกว่า 2 ตัวแรกอีก 

" เฮ้ย! แล้วแกไม่กลัวคนรู้เหรอว่า เรามาแอบอู้และดูน้องแนทตี้แบบนี้ " มิลส์ถามอีกครั้ง

" โว้ย~!  มาแอบอยู่แบบนี้ ใครมันจะไปรู้วะ "

.

.

" ก็ตัวเราเองไงล่ะ...... "

.

.

.

.

.

ผวัะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

เสียงคนถูกตบหัวดังลั่นไปทั้งสวน

.

.

.

" ถุย!!  ไอ้เหี้ย ทำเป็นพูดคำคมไม่เข้ากับหน้าแกเลย  แล้วตกลงจะดูไม่ดูวะ " คิวบ์กล่าวด้วยน้ำเสียงหมั่นไส้

" แหะๆ มันก็ต้องดูอยู่แล้วล่ะ... " มิวส์ลูบหัวที่ปูดเป็นลูกมะนาว  

......และแล้วแผ่นซีดีก็ถูกใส่ลงไปในที่ใส่ของเครื่อง และถูก Playทันที

.

.

.

" โอ้โห อู้หือ!!!!!!!!! คิวบ์นี้มันสุดยอดจริง!!!!!!!!!! "  อ็อคซ์ทำตาลุกโตอ้าปากค้าง 

" แม่เจ้าโว้ย~ มหึมาบันเทิงจริง!!!!!!! ซู้ด " มิลส์เช็ดน้ำลายไหลหยืดกับแขนเสื้อ

"  เฮ้ยๆๆ ขอรีเพลย์ฉากเมื่อกี๊อีกที!!!!!!!!!! " คิวบ์มีหน้าตาหื่นกระหายทวีคูณกว่าเพื่อน 

.

.

.

ขณะที่ทั้งสามตัวต่างก็มัวแต่หื่นอยู่กับน้องแนทนั้น หารู้ไหมว่ามีคนกำลังเฝ้าดูพฤติกรรมอุบาทว์ของพวกมันอยู่

.

.

.

.

.

.

ผวัะ!!!!!!!!!!   ผวัะ!!!!!!!!!!   ผวัะ!!!!!!!!!!  

.

.

เสียงกระทบหมัด 3 หมัดซ้อนกันดังลั่น เช่นเดียวกับผู้ถูกหมัดทั้ง 3 ต่างกระเด็นไปคนละทิสคนละทาง

.

.

" ไอ้คิวบ์  ไอ้อ็อซ์แกต่อยฉันทำไม!! คนกำลังดูมันส์ๆ "

" พวกแกนั้นล่ะมาต่อยฉัน ไอ้เนรคุณ อุตส่าห์เอาน้องแนทมาให้ดูแท้ๆ "

" ฉันเปล่า!!   พวกแกนั้นล่ะทำ!!  "

ทั้งสามตัวเถียงกัน ทั้งที่หัวบูดเป็นมะนาวและมึนๆอยู่

" พอแล้ว!! ไม่ต้องมาโทษกันเอง ข้าทำเอง!!!!!!!!!! "  เสียงนั้นประกาศกล้า..

.

.

.

.

เฮือก............

.

.

.

.

เสียงนั้นมัน...

.

.

.

.

.คิวบ์ อ็อซ แล้วมิลส์กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก.....

.

.

.

.

.

" ท่านหมีพูห์  เอ๊ย!!!  ท่านราดามันติส!!!!!!!!!!!!!! "

.

.

.

.

.

= =!!! << สีหน้าของราดามันติส  ....ลับหลังพวกมันเรียกตรูว่าหมีพูห์ เรอะ...

.

.

" อา...แฮะๆ ท่านราดามันติส..ทำไม..มาอยู่ที่นี้ได้ล่ะครับ..  จริงๆแล้วท่านต้อง..อยู่ในวังสิ.. "

คิวบ์กล่าวอย่างติดๆขัด พลางเอามือมาเกาหัว

" แล้วทำไมข้าจะมาที่นี้ไม่ได้ ในเมื่อข้าก็มีขาเดิน แล้วถ้าไม่มาก็คงไม่ได้เห็นกับตาว่าพวกแกอู้! "

" เปล่านะคร้าบบบ!!!!!!!  พวกกระผมนั้นขยันขันแข็ง ซื่อสัตย์ ไม่เคยคิดคด อู้งานเลยแม้แต่น้อย" อ็อซ์แย้งขึ้นทันใด แล้วมิสล์ก็ช่วยสนับสนุน

" ใช่ครับ ที่ท่านเห็นอยู่ก็คือการเปิดเพลงให้ต้นไม้ฟัง เพราะเขาว่าจะทำให้ต้นไม้เติบโตได้ดี.. "

.

.

.

= =.....ไอ้ที่เปิดเพลงให้ต้นไม้ฟังตรูก็เคยได้ยิน แต่ว่าไอ้นี้มันเปิดหนังโป๊กันไม่ใช่เรอะ..แล้วต้นไม้มันจะโตแบบไหนวะ...

.

.

.

" แต่มีคนบอกข้าว่า วันๆพวกเจ้าไม่ทำงานเลย เอาแต่ดูหนังโป๊อย่างเดียว "

" เอ๊ะ! ใครมันบอกความจริง เอ๊ย! ใส่ความพวกเราแบบนั้น พวกเราน่ะรดน้ำต้นไม้ทุกวันนะครับท่าน "

" เออ ใช่  มันบอกด้วยว่า พวกแกชอบไปฉี่ใส่แปลงดอกไม้ "

" = =......." <<สีหน้าของทั้งสามตัว

" แล้วยังบอกด้วยว่านอกจากนั้นพวกแกก็ยังชอบอึในสวนอีก กูถามจริงเถอะห้องน้ำก็มีไม่ใช่ไม่มีแล้วทำไมพวกแกยังต้องฉี่อึใส่ในสวนวะ บ้านมึงเป็นแบบนั้นเรอะ "

" = =!! "  <<สีหน้าของทั้งสามตัว

.

.

.

.

.

" เอ่อ....ท่านราดามันติสครับ ไอ้คนที่บอกท่าน มันคือไอ้เซรอส..ที่ทำหน้าที่ขัดตระไคร้น้ำบึงบัวใช่ไหมครับ " คิวบ์ถาม

" .......................... " ราดามันติสเงียบ..

" นั้นไง! ตรูว่าแล้วรู้ขนาดนี้ต้องเป็นมันแน่ๆ แม่ง! ไอ้กบเหี้ยเอ๊ย อุตส่าห์ให้มันยืมหนังโป๊ มันกลับแฉ่พวกเรา  " คิวบ์เอากำปั้นทุบขาอย่างเคือง

" ฉันก็ว่าแล้ว ว่ามันกล้าแฉ่ท่านราด้าได้ ทำไมกะพวกเรามันจะเผาไม่ได้ " อ็อซ์สนับสนุน

" = =!!! " สีหน้าราดามันติส..ไอ้กบนั้นมันแฉ่อะไรตรูวะ

" แบบนี้เราต้องไปสั่งสอนมันซะหน่อยแล้ว จับมันถ่วงบึงบัวนั้นล่ะ " มิสล์เจ็บแค้นไม่แพ้กัน

" พอ!!  ไม่ว่าจะยังไงพวกแกก็ห้ามใช้สวนดอกไม้เป็นห้องส้วมเด็ดขาด ฟังแล้วอุบาทว์ ไม่งั้นข้าจะย้ายพวกเจ้าให้ไปทำหน้าที่ขัดส้วมแทน "

ขุนพลราดามันติสกล่าวเด็ดขาดก่อนที่จะหันหลังกลับ

.

.

.

.

.

.

.

.

.....แม่ง...พอรู้ว่าพวกมันทำแบบนี้แล้ว  ตรูกลัวจริงๆ ที่จะไปเดินเหยียบกับระเบิดพวกมันเข้า..

.

.

.

.

.

.

.

ชายหนุ่มผู้มีหูหมี (ฟังแล้วจะทะแม่งแฮะ....) ก้าวเดินไปตามทางกรวดหินเล็กๆที่โปรยไว้ ข้างทางทั้งสองขนาบข้างด้วยแปลงดอกไม้ที่ผลิบานชูช่อดอกสวยหลากสี (ซึ่งจะดีมากถ้าเราไม่คิดว่ามันโดยไอ้พวกสามตัวนั้นใส่ปุ๋ยแบบนั้นลงไป....)

ขณะที่เท้าทั้งสองเหยียบย่ำลงบนกรวดหิน สายตาคู่นั้นของขุนพลแห่งวันเดอร์แลนด์กลับมองหาใครบางคน

.

.

" คาน่อน!! " ราดามันติสส่งเสียงดัง เมื่อพบคนที่ตามหา แท้จริงแล้วการที่เขาออกมาจากในวังมายังสวนดอกไม้แห่งนี้นั้น มิได้จุดมุ่งหมายอื่นใดนอกจากมาหาคนที่เฝ้าคิดถึงเลย 

(แล้วบังเอิญได้เห็นพฤติกรรมอุบาวท์ของลูกน้องพอดี)

.

.

ทันทีที่ได้ยินเสียงของร่างสูง ชายหนุ่มอีกคนที่มีเรือนผมสีน้ำเงินเข้มยาวสลวย ใบหน้ามนที่ดูแล้วไม่น่าเชื่อว่าจะอายุมากกว่าไอ้คนเรียกที่หน้าแก่กว่าหลายขุม

ร่างบางที่กำลังยุ่งอยู่กับการตัดแต่งกิ่งดอกไม้หันมาสบตา ก่อนที่จะเอ่ยเสียงนุ่มน่าฟัง

" คาน่อนพ่อแกสิ!!!!!  กูซาง่าโว้ย!!!!!! "

.

.

" = =!!! " ราดามันติสถึงกับหน้าเสีย เมื่อคนที่คิดว่าใช่กลับกลายเป็นพี่เขย(!?)

 " ไอ้เวรเอ๊ย!! ถ้าตาแกถั่วแบบนี้หันมาใช้วิธีดมแทนเหอะ " ซาง่าเสนอความคิดเห็นก่อนที่จะรวบกิ่งก้านใบ..ชะ..ชะ..ใบก้านกิ่ง ใส่ถุงดำ แล้วเดินไปอย่างหัวเสีย

.

.

" ราดามันติส!! "

คราวนี้เสียงหวานที่ดังจากข้างหลัง ต้องทำให้พี่หมีหันขวับทันใดและพบกับคนที่ตามหาอย่างแท้จริง

" คาน่อน! นั้นเจ้าจริงเหรอ "

" ก็ใช่น่ะสิ ทักผิดอีกแล้วใช่ไหม  ทำไมถึงไม่เคยจำซะทีว่าฉันกับพี่ต่างกันยังไง " คาน่อนส่ายหัว ซึ่งหน้าตาและรูปร่างของเขาไม่ต่างจากพี่ชายเลย (ก็ฝาแฝดนี้หว่า..)

แต่ถ้าสังเกตให้ดี จะเห็นว่าสีผมของร่างบางนั้นเป็นสีน้ำเงิน ฟ้าทะเล ซึ่งต่างกับพี่ที่เป็นสีน้ำเงินเข้มแท้ๆ (คาดว่าถูกเอาไปขังแถวทะเลเลยปรับเปลี่ยนสีตามสภาพแวดล้อม)

" ก็...พวกเจ้าเป็นฝาแฝดกันนี้นา...ใครๆ ก็แยกไม่ออกกันทั้งนั้นล่ะ " ร่างสูงแก้ตัว

.

.

.

.

.

และตอนนั้นเอง อันเด เดสมาร์ก และ อโฟดิเต้ ที่พึ่งทำงานเสร็จเดินผ่านมาพอดี

" เฮ้ย!! คาน่อน ทำงานเสร็จแล้วเรอะ " อันเดเอ่ยถาม

" อู้เปล่าวะ!! ไอ้ขนุน " เดสมาร์กทำเสียงกวนๆ

" อย่าลืมนะยะ ว่าแกติดเงินฉันอยู่ " อโฟดิเต้ว่าพลางตบแป้งเสริมความหนาของหน้า(!?)

.

.

.

.

" ............. " ราดามันติสเงียบ....

" ดูสิ คนอื่นเขาไม่เห็นจะสับสนเลย... " ร่างบางว่าพลางทำหน้ามุ่ย

" โถ่....ก็นั้นเพื่อนนายที่โตมากันตั้งแต่เด็กทั้งนั้น ก็ต้องจำได้สิ " พี่หมียังคงอ้างไปเรื่อย

.

.

.

" อ้าว นั้นคาน่อนใช่ไหม " คนสวนคนหนึ่งที่มากับเพื่อนอีก 3 คนพูดขึ้น

" เอ่อ  ใช่แล้วล่ะ คนพี่จะอีกแบบหนึ่ง "

" ใช่ๆ คนพี่เดินไปทางโน่นแล้ว "

" เฮ้ย!! คาน่อนมาคุยกับแฟนไม่ทำงานทำการเรอะ!! " ว่าแล้วทั้ง 4 ก็หัวเราะดังลั่น ก่อนที่จะเดินจากไป...

.

.

.

.

.

.

.

" ............. " ราดามันติสเงียบอีกครั้ง....

" เห็นไหมใครๆก็แยกออกทั้งนั้น มีแต่นายนั้นล่ะ สับสนอยู่คนเดียว.. "

" โถ่..คาน่อน ก็ฉันวันๆต้องทำงานเอกสารเป็นตั้งๆแล้วยังต้องมาคุมลูกน้องอีก ก็ต้องสับสนกันบ้างสิ " คราวนี้ขุนพลแบร์ อ้างไปเรื่อย ยิ่งทำให้อีกฝ่ายยิ่งหน้ามุ่ย

" ไม่รู้ล่ะ อะไรวะ แฟนกันแท้ๆ จำไม่ได้  ฉันไปเอาคนอื่นที่จำฉันได้ดีกว่า "

" เฮ้ย  จะบ้าเรอะ เรื่องแค่นี้จะเลิกกันเลยเรอะ เอาเถอะๆ ข้ายอมรับผิดก็ได้ ต่อไปข้าจะพยายามแยกเจ้ากับพี่ให้ออก "

( ปล. มันแยกยากตรงไหนวะ คนดูยังดูออก )

.

.

.

" แต่ว่าวันนี้มาหาฉันทำไม... " คาน่อนถามขณะที่ยังคงหันหลังให้กับร่างสูง

" ไม่มีอะไรหรอก  แค่เจอเรื่องบ้าๆ เยอะก็เลยอยากจะมาหาเจ้าเพิ่มพลังเท่านั้นเอง.. "

" นี้แกเห็นฉันเป็นอะไรเนี้ย  มาแล้วพลังเพิ่มเนี้ย หาคำที่มันหวานกว่านี้ไม่ได้เรอะ!! "

" เอาน่าๆ = =!  ก็ข้าไม่ถนัดเรื่องแบบนี้นี้นา ดูหน้าซะก่อน จะให้หวานๆน่ะ "

คาน่อนมีท่าทีอ่อนลง เมื่อลองดูแล้วมันก็จริงนั้นล่ะ  หน้าตาถึกแบบนี้ไม่รู้จะหาหวานมาจากไหนเหมือนกัน  คิดๆดูแล้วทำไมเขาถึงได้คบกับไอ้คนหน้าตาแบบนี้ได้นะ...

" แต่ว่าวันนี้... " ร่างบางพูด " ท่าทางทุกคนดูวุ่นวายกันหมด มีอะไรกันรึเปล่า "

.

.

.

สิ่งที่คาน่อนว่านั้นเป็นความจริงเพราะว่าบรรดาขุนนางทั้งหลายกำลังวิ่งกันวุ่นวาย ทั้งสั่งการทั้งประสานงาน จัดเตรียมอะไรบางอย่างพร้อมกับใบรายการที่ยาวเป็นหางว่าวในมือ

ขณะที่คนงานทั้งหลายนั่งสบายกันอยู่ (ไม่รู้ว่าเป็นเพราะมันขี้เกียจรึว่าเพราะอะไรแน่)

" อ๋อ!  " ราดามันติสว่า " พอดีวันนี้จะมีงานน่ะ "

" งานอะไรเหรอ! " คาน่อนทำตาโตอย่างตกใจ

" รู้แล้วเหยียบไว้นะ  คือว่า...... "

ว่าแล้วพี่หมีก็ยืนหน้าไปใกล้ๆ และกระซิบข้างหูคนตรงหน้าเบาๆ

.

.

.

.

.

.

.

" ห๊า!!!!!!!  ราชินีแพนโดร่าจะ...... อุ้บส์! "

คาน่อนพูดเสียงดังออกมาด้วยความตกใจจนพี่หมีต้องรีบเอามือมาปิดปากไว้ เพื่อให้มันเป็นความลับและมุขหากินของคนเขียน

" ก็บอกว่าให้เหยียบไว้ไงเล่า!  "

" ขอโทษที พอดีว่ามันตกใจ ไม่คิดว่าราชินีจะ....อุ้บส์ "

พี่หมีต้องมาอุดปากอีกครั้ง เพราะไอ้นี้บอกแล้วไม่จำทำท่าจะ Spoli อีกแน่ะ

" ข้าว่าพอดีกว่า (ไม่งั้นได้หลุดจริงๆ) เอาเป็นว่าเจ้าเข้าใจแล้วล่ะกันว่าทำไมถึงวุ่นวายกันนัก ข้าเองเดี๋ยวก็ต้องไปจัดการงานต่อแล้ว ถ้าแพนโดร่ารู้ว่าข้าแอบโดดมาหาเจ้ามีหวังหาเรื่องยัดเค้กเข้าปากแน่ "

" อืม.... "

.

.

.

" นี้! ราดามันติส!!!!!!!! "

ก่อนที่ราดามันติสจะเดินจากไป คาน่อนก็เรียกซะก่อน

" อะไรอีกล่ะ "

" คือว่า...ฉันอยากจะถามนายว่า เมื่อไรนายจะใช้เส้นย้ายฉันไปทำหน้าที่ในวังซะที  ทำไมฉันยังเป็นคนสวนเหมือนเดิมล่ะ (พูดได้ตรงจริงๆ) "

ราดามันติสได้ยินก็ถอนหายใจ " ข้าก็อยากทำแบบนั้น... แต่บอกตรงๆนะว่าข้าก็นึกไม่ออกว่าจะให้ทำอะไรดี เพราะว่าเจ้าความรู้ก็น้อย  ทำอาหารไม่เป็น เย็บเสื้อไม่เป็น แถมยังอู้ให้กวาดพื้นยังจะแอบหลับอีก

ได้ยินว่าขนาดทำสวนเจ้ายังใส่ปุ๋ยผิด ไปใส่ยาฆ่าหญ้า ต้นไม้ดับอนาถไปหลายแปลง "

...คิดๆดูถึงตรงนี้แล้ว ราดามันติสชักเริ่มสงสัยว่า  ตรูไปเอาคนแบบนี้มาเป็นแฟนได้ไงเนี้ย

.

.

.

" แหม...ก็จะให้ทำไงได้ล่ะ ก็คนมันเป็นอย่างนี้ แล้วที่ข้าใส่ยาผิดก็เพราะว่าเมื่อแต่คิดถึงเจ้านั้นล่ะ "

พี่หมีถึงกับอึ้งจนหน้าแดงนิดๆ เมื่อได้ยินประโยคนี้ " พูดบ้าอะไรของเจ้ากัน อีกอย่างเวลางานก็ต้องเป็นเวลางานซี  จะมามัวคิดเรื่องอื่นได้ไง  "

...พี่หมีว่าโดยไม่ดูตัวเองเลย ที่โดดงานมาหาแฟนแบบนี้มันหนักกว่าอีก

" ข้าจะไปแล้ว ไม่ต้องชวนคุยอีกนะ " พี่แกเริ่มออกอาการลนลาน " แล้วอย่าลืมล่ะ เรื่องที่คุยกันเมื่อกี๊ให้เหยียบไว้ "

" เข้าใจแล้วล่ะ ข้าไม่พูดหรอกเรื่องที่ราชีนีแพนโดร่าจะให้ไออาคอส... "

" โว้ย!!!!!!! ไอ้นี้  บอกว่าให้เหยียบไว้ๆๆๆๆๆๆๆๆ  แล้วยังจะพูดอีก เดี๋ยวเขาก็รู้กันพอดีว่า ราชินีแพนโดร่าจะให้ไอ้กระต่ายแต่ง อุ้บส์! "  ราดามันติสแถมเอามือปิดปากตัวเองแทบไม่ทัน

.

.

.

.

ซึ่งแล้วเลิกดูเรื่องของไอ้สองตัวนี้ก่อนดีกว่า ไม่งั้นมีหวังมันได้หลุดกันจริงๆแน่...

.

.

.

.

.

.

แต่ว่าคนอ่านจะว่าอะไรไหมเนี้ย ที่ผมเอาพวกโกลธ์เซนต์มาเป็นคนสวนเนี้ย ....(เหงื่อตก)

.

.

.

.

.

.

*************************************************

.

.

.

.

.

.

" เร็วเข้ารูเน่!!!  ใกล้จะหมดเวลาแล้ว!!!!!!!! "

เสียงหวานใสกล่าวอย่างลนลานและหอบไปด้วย  ทั้งสองคนต่างวิ่งใส่เกียร์หมากันอย่างเร่งด่วนในสวนดอกไม้ที่ตัดเป็นเขาวงกต

กระต่ายน้อยวิ่งนำร่างสูงไปเพราะรู้จักเส้นทางของเขาวงกตนี้ดี " ตามข้ามาติดๆเลยนะ "

" ครับ " รูเน่ว่าตามอย่างว่าง่าย

" เอาล่ะรูเน่ ฟังให้ดีนะ ต่อไปเดี๋ยวเจ้าต้องกระโดดข้ามรั้วไป 3 รั้ว แล้ววิ่งไปทางขวามุดลอดผ่านช่องที่2ของซ้ายมือ แล้วหมุนตัว 360 องศา แล้วหมุนกลับ 75 องศาปีนข้ามรั้วไปอีกด้านหนึ่ง

แล้วดึงดอกหญ้าต้นที่มีซ้ายมือบนสุด แล้วเอาไปปักที่รูกุญแจที่ 5 6 และ10 แล้วผลักเข้าไป จากนั้นก็วิ่งตามทางไปจะเจอทางแยกแล้วเลี้ยว ขวา  ซ้าย ซ้าย ขวา แล้วกระโดดข้ามรั้วอีกเจ้าจะเจอประตูวัง "

.

.

.

" = =!!! " รูเน่อึ้ง  " ขะ...ขออีกรอบซิ "

" ไม่มีเวลาแล้ว " ไออาคอสไม่รอช้ารีบกระโดดข้ามรั้วไป ทิ้งให้ร่างสูงยืนงงเป็นไก่ตาแตกอยู่ตรงนั้น

" เฮ้ย!  ท่านไอ เดี๋ยวสิ เล่นพูดรั่วๆเป็นชุดแบบนี้ใครจะจำได้ " ร่างสูงพยายามเรียกให้ร่างบางหันกลับมา แต่ทว่ากระต่ายน้อยไม่ได้สนใจเลย

บัคร็อครูเน่ รีบกระโดดข้ามตามไปตามที่ว่า แต่พอมาอีกด้านหนึ่งเขาก็ไม่เห็นเงาของไออาคอสซะแล้ว

 " อะไรกันเนี้ยไออาคอสเห็นเราเป็นอะไรกัน ใครมันจะจำได้วะ มีอะไรมั้งวะเนี้ย จำไม่ผิดไออาคอสจะบอกว่า ให้โดดข้ามรั้วไป 3 รั้ว แล้ววิ่งไปทางขวามุดช่องห่าอะไรก็ไม่รู้ แถมต้องหมุนตัวอีก ดึงดอกหญ้า ปักรู โว้ย!!!!! " ( เริ่มสติแตก )

ขณะที่เจ้าหงอกได้แต่บ่น ...เขาก็ได้พลัดหลงกับร่างบางเป็นที่เรียบร้อยโรงเรียนวัดแล้วตอนนี้....

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

ส่วนกระต่ายน้อยในตอนนี้...

.

.

.

ใบหน้ามนที่มีเหงื่อไหลซึม ขณะที่ดวงตาสีแอเมทิสต์กลมโตจับจ้องมองดูหน้าปัดนาฬิกาเรือนสวยล้ำค่า

" 5 โมง 57 "

.

.

" 5 โมง 58 "

.

.

.

ร่างบางเร่งฝีเท้ายิ่งขึ้นตามเวลาที่นับถอยหลัง

.

.

" 5 โมง 59 "

.

.

.

.

.

.

.

.

.

ปึง!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

.

.

.

.

.

6 โมงตรง...

.

.

.

.

.

.

กระต่ายกระโจนตัวพุ่งกระแทกประตูบานใหญ่เข้าไปอย่างแรง ก่อนจะมากลิ้งขลุกๆเป็นลูกบอลอยู่บนพื้นพรมในห้องโถ่งใหญ่ 

ไออาคอสค่อยๆลุกขึ้นด้วยอาการมึนงงและหัวปูดเป็นลูกมะนาว

เมื่อเงยหน้าขึ้นมาเบื้องหน้า ก็พบเหล่าทหารขุนนางที่รายล้อมเขา โดยเฉพาะอย่างยิ่งราชินีผู้ทรงศักดิ์นั่งอยู่บนแท่นบังลังก์จับจ้องมาที่กระต่ายน้อย

.

.

.

" ยะ... "

.

.

" เย้!!!  ในที่สุดข้าก็มาทันจนได้ ฮิๆ มาตรงเวลาในรอบ 10 ปีเลยนะเนี้ย "

ขุนนางกระต่ายผู้ชอบมาสายออกอาการระรื่นโลดแล่นไปมาด้วยความดีใจ  

แต่ทว่า.....

.

.

.

.

.

" ไออาคอส!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! "

ราชินีที่นั่งมองอยู่กลับแผ่ดเสียงดังออกมาพร้อมกับทุบบังลังก์แสดงซึ่งความพิโรธอย่างแรง ทำเอากระต่ายที่กำลังร่าเริงอยู่ดีๆ ต้องตกใจกระโดดตัวลอยพลางหูทั้งสองที่ตั้งชันอย่างไม่ทันตั้งตัว

" เอ๋!!! " ไออาคอสร้องอย่างตกใจก่อนที่จะทรุดตัวลงคุกเข่าต่อหน้าเหนือหัว

" เมื่อวานฉันบอกแกว่าอะไร!!!  "  แพนโดร่าทำหน้าเหี้ยมถามด้วยน้ำเสียงดุดัน

" อะ...อะ... " ร่างบางเริ่มออกอาการตะกุกตะกัก สอดส่องสายตาไปรอบๆ ก็เห็นแต่บรรดาทหารขุนนางทั้งหลายพากันหน้าซีด จ้องมองด้วยสายตาที่สังเวช แถมบางคนยังสวดส่งอุทิศส่วนบุญให้อีกแน่ะ

" ฉันถามแกทำไมแกไม่ตอบ!!! " เหนือหัวตวาดอีกครั้งทำให้กระต่ายต้องสะดุ้งอีกครั้ง เสื้อผ้าที่สวมอยู่ของร่างบางเริ่มเปียกชื้นเหงื่อที่แตกออกมา

" อะ...ท..ท่านบอกว่ามีประชุมตอน 6 โมง... " ไออาคอสพูดด้วยเสียงสั่นๆ

" แล้วไงอีก... " แพนโดร่าแยกเขี้ยวถามด้วยเสียงที่น่ากลัวยิ่งกว่าจูออน 3 ภาครวมกัน

" ยะ...อย่ามาสาย.... "

.

.

.

.

" ใช่!!  ฉันย้ำนักย้ำหนาแล้วว่าอย่าสาย!!!  "  คราวนี้แพนโดร่าลุกขึ้นมาแล้วพูดด้วยเสียงที่ดังกว่าเดิม

" ก็ข้าไม่ได้มาสายแล้วนี้นา  "  ไออาคอสเถียงทันที " นี้ไง ดูเวลาสิ ท่านบอกว่า ประชุมตอน 6โมง ข้าก็มาตอน 6 โมงแล้วไง "

ร่างบางว่าพลางเอานาฬิกาของตนมาเปิดให้ดู แล้วชี้ย้ำเวลาให้คนเบื้องหน้าดู

.

.

.

" ไอ้กระต่ายโครตโง่!!!!!!!ไอ้ควายเรียกพี่!!!!!!!! "

ราชินีด่าอย่างเจ็บแสบทำเอาร่างบางทั้งอึ้งทั้งอับอายจนนาฬิการ่วงจากมือ

" ฉันบอกแกว่ามา 6 โมงก็จริง แต่ว่าที่ฉันบอก มัน6 โมงเช้าย่ะ  แล้วแกจะมา 6 โมงเย็นมันได้ประโยชน์อะไรยะ "

" เอ๋ " ร่างบางได้ยินถึงกับตกใจกว่าเดิม

" ฉันก็ย้ำแล้วว่า 6 โมงเช้าๆ แต่แกก็มัวแต่แทะแครอทอยู่นั้น "

" ตะ..แต่ว่า... " ร่างบางเสียงสะอื้น " ก..ก็ครั้งนี้ข้ามาทันแล้วนี้นา...ข้าแค่เข้าใจผิดเอง.. "

" หุบปาก!!!!!!!! ฉันให้โอกาสแกมาเยอะแล้ว ครั้งนี้ข้าก็ให้โอกาสเป็นครั้งสุดท้ายแล้วแกก็ยังมาสายอีก ข้าจะลงโทษเจ้าให้เป็นเยี่ยงอย่างแก่ราชสำนัก "

.

.

.

.

.

.

" ทำไมท่านพูดเหมือนในฝันเด๊ะเลยอ่ะ....= =.. " ไออาคอสหน้าซีด

" เอามันไปตัดหัว!!!!! " แพนโดร่าหันไปว่ากับทหารหน้าโหดพลางชี้นิ้วมาที่กระต่ายน้อย

" เอ๋!!!!! " กระต่ายน้อยแทบจะเป็นลมตรงนั้น " แง้!!! ไม่เอาไม่ตัดหัวข้าไม่อยากเป็นหัวขาด!! "

" ก็ได้!! เอามันไปแขวนคอ!!!!! "

" โฮ~! ไม่เอา ไม่เอา แขวนคอแล้วก็หายใจไม่ออก แถมตายแล้วลิ้นจุกปากน่าเกลียดข้าไม่อาว~! " กระต่ายน้อยร่ำไห้ขอร้อง

" โว้ย~! เรื่องมากจริง งั้นเอามันไปแขวนคอแล้วตอนมันห้อยต่องแต่งก็เอาดาบตัดหัวมัน!!!!!! "

" อ๊า!!!! ทำไมผสมกันแบบนี้  ข้าไม่เอา ข้าไม่อยากตาย ได้โปรดเถอะท่านแพนโดร่า เห็นแก่กระต่ายน้อยที่น่าสงสารเถอะ "

ไออาคอสพยายามเรียกคะแนนสงสารด้วยการนั่งพับเพียบเรียบร้อย ดึงหูขาวนุ่มนิ่มทั้งสองมาแนบกับหน้าและส่งสายตาวิงวอน ( นี้ถ้าเจ้าบ็คร็อคนั้นมาเห็นคงต้องห้ามใจตัวเองไม่ไหวเป็นแน่(!?))

.

.

.

.

ทันใดนั้นแพนโดร่าก็มีท่าทีอ่อนลง และกลับไปนั่งตามเดิม

" อันที่จริงข้าก็อยากจะทำแบบนั้น " หญิงสาวว่า " แต่ว่ามีนอสได้ขอร้องให้ละเว้นโทษประหารเจ้า "

" เอ๋ " กระต่ายมีท่าทีประหลาดใจหูทั้งสองยกขึ้นมาอย่างประหลาดใจ "จริงเหรอ "

.

.

.

.

" เป็นความจริงครับ คุณไออาคอส " เสียงนุ่มฟังคุ้นหูเอ่ยขึ้นมา เรียกให้ร่างบางหันไปมอง

.

.

.

.

ชายหนุ่มร่างสูงที่มีเรือนผมสีเงินยาวสลวยและหูหมาป่าสีเงินที่โผล่ขึ้นมา ชุดขุนนางที่สวมใส่แสดงถึงตำแหน่งที่สูงศักดิ์กว่าบรรดาขุนนางตัวประกอบในห้องนี้

รอยยิ้มและแววตาเย็นๆที่ปรากฏให้เห็นนั้นเหมือนจะสะกดคนที่สบตาได้ชั่วขณะหนึ่งและเบื้องหลังก็มีพี่หมีพูห์คิ้วเดียว ยืนอยู่ห่างๆ ด้วยท่าทีที่ดูปลงตก

" มีนอส!! " กระต่ายน้อยว่าด้วยน้ำเสียงที่สดใส โดยหารู้ไม่.......

" ขอบคุณนะที่ช่วยข้าไว้ "

" ไม่เป็นไรหรอกครับ  ผมก็คาดการณ์ไว้อยู่แล้ว ถ้าเมืองไทยยังหิมะไม่ตกคุณก็คงมาสายเหมือนเดิม(!?) และผมก็ยินดีที่จะแลกความดีความชอบทั้งหมดที่ผ่านมากับเงินเดือนเดือนนี้เพื่อคุณ "

" มีนอส.... " ไออาคอสมีท่าทีสลด เมื่อรู้ว่าคนตรงหน้าต้องเสียอะไรไปแค่ไหนเพื่อเขา

" อย่าทำหน้าแบบนั้นสิกระต่ายน้อยของผม " ร่างสูงเดินเข้ามาโอบร่างบาง " อันที่จริงแล้ว ผมยังมีอะไรที่อยากจะบอกคุณ...... "

" อะไรเหรอ..... " ร่างบางที่ถูกโอบกอดไว้เอ่ยถามขึ้น

.

.

.

.

รอยยิ้มเย็นเผยขึ้นที่มุมปากของวูลฟ มีนอส ถึงร่างบางไม่เห็น แต่ไอ้พวกที่รายล้อมอยู่มันเห็นพากันขนลุกกันระนาว

(ถ้านึกไม่ออกให้นึกถึง ไอ้ยางามิ ไลท์ ในเดธโน้ต มันยิ้มไว้)

ขณะที่มือของร่างสูงลูบสัมผัสเรือนผมสีม่วงนุ่ม ชายหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบ

" จริงอยู่...ที่ผมขอร้องให้ละเว้นโทษประหารคุณได้...แต่..... "

.

.

.

.

.

.

.

ปึง!!!!!!!!!!!!  เสียงประตูบนหนึ่งในห้องโถ่งถูกเปิดอย่างแรง

.

.

.

.

.

" ท่านไอ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! "

เสียงที่คุ้นเคยดังขึ้นเรียกความสนใจของคนทั้งห้องไปยังจุดเดียว

.

.

.

.

.

.

" ฟาโรห์!!!!!!!!!! " ไออาคอสเรียกชื่อคนสนิทพลางผละออกมาจากหมาป่า ทำเอาร่างสูงเบ้ปากอย่างเสียอารมณ์

.

.

.

....ไอ้แมวนี้..มันโผล่มาทำไมวะ ..คนกำลังเข้าเข็มเข้าด้าย..

.

.

.

.

" ท่านไอหนีไปอย่างด่วน!!!!!! " แมวดำวิ่ง 4 ขามาแต่ทว่า...

" จับไอ้แมวนั้นไว้!!!!!!!! " เสียงเข้มเอสเปรสโซดังขึ้น พลางกับทหารในชุดเกราะสูงใหญ่บึกบึนนับ 10 นายพร้อมอาวุธครบมืิอ

..

.

...ขอโทษนะ  แต่กะอีแค่แมวตัวเดียวนี้พวกเอ็งลงทุนขนาดนี้เลยเหรอ....

.

.

.

ทันใดนั้นเอง ทหารเหล่านั้นได้กรูกันเข้าไปหาแมวที่ว่า แต่มันไม่ง่ายแบบนั้นหรอก!!!

.

.

.

" ปลดปล่อยสวัสดิกะ.... "  ฟาโรห์ตั้งท่า........เฮ้ย..เรื่องอะไรกันแน่วะ...

 " เขี้ยวเงาจันทร์ทมิฬผ่าโลกา!!!!!!!!!!! " (ช...ชื่อท่ามันจะเวอร์เกินไปรึเปล่า.....)

.

.

.

" อ้ากกกกกกกกกกกกกกกก " ทันทีที่แมวดำตวัดกงเล็บผ่าอากาศเหล่าทหารพลังเคทั้งหลายก็พากันกระเด็นไปคนละทิศคนละทาง

.

.

.

" ฟาโรห์!!!!! " ไออาคอสแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง

" เร็วเข้าท่านไอ ท่านต้องรีบหนีไปจากที่นี้ "

" ทะ...ทำไมกัน......... "

.

.

.

.

.

" ไม่งั้น..... " ฟาโรห์ก้มหน้านิ่งซักพักเพื่อรวบรวมคำพูดที่ดีที่สุด

.

.

.

.

.

.

" ไม่งั้นท่านจะต้องถูกจับทำเมีย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! "

.

.

.

.

.

.

TBC.

.

.

.

.

...ปล. นี้ขนาดไอ้ฟาโรห์มันรวบรวมคำพูดแล้ว ดีที่สุดของมันแล้วเหรอเนี้ย....

.

.

*******************************************************

.

.

ในที่สุดนู๋ไอก็มาถึงพระราชวังอย่างที่ทุกคนรอคอยกันซักที  แต่ว่าตอนนี้เหลือคนอ่านกี่คนก็ไม่รู้แฮะ ไปๆมาๆ กลายเป็นนู๋ก็สายอยู่ดี อิๆ (คนเขียนชอบแกล้ง)

ตอนนี้เนื้อเรื่องซักจะเข้มข้น (นอกเรื่อง) ขึ้น ความจริงที่ว่ามันคืออะไรกันแน่ ค่อยมาติดตามกัน

( ตอนนี้ปิดเทอมผมว่างแล้วคร้าบ... )

ที่แน่ๆรูเน่มันทึ่มอีกแล้ว ทำให้ตัวเองพลัดหลงกับไอจังได้

รูเน่ : ก็เล่นเยอะซะแบบนั้นใครจะจำทันเล่า!!!!!!!!!!

.

.

*******************************************************

ตอบคอมเม้นนะ

กระต่ายสีดำ :  ช่วงหลังนี้รินจังน่าจะชอบนะครับ เพราะว่ามีนอสโผล่ออกมาแล้ว แต่ว่าสบายดีไหมเอ่ยช่วงนี้ ไม่เจอตั้งนานแน่ะ

อาเธน่า  : ถ้าเอาไอจังไปทำอย่างอื่นนอกจากสตู มันก็ไม่หรูสิคร้าบบ 

เป็นถึงขุนนางเชียวนะ ต้องอาหารอย่างเลิศ (เกี่ยวเหรอ?)

อันที่จริงเอาไอจังไปทำหวานๆ หงอกน่าจะชอบนะ

sephin : โอฟี่ยังร้ายได้กว่านี้อีกครับ  ที่ผ่านมายังซุ้มอยู่

ปล.ชอบวิธีตั้งเสียงปลุกของมีนอสตรงที่เสียงไม่ดัง ไม่ขาดช่วงนอนใช่ไหมล่ะ..

อาเธน่า : ขอโทดคร้าบบบบบ อัพแล้วครับแต่ช้าไปหน่อยแค่เดือนสองเดือนเอง ..

~Moondrop~  : ขอบคุณที่ยังตามอ่านอยู่นะคร้าบ ผมเองก็ยุ่งซะนานเดี๋ยวต้องไปอ่านฟิคมูนจังย้อนหลังหน่อยล่ะ

MZelda  : ผมเองก็ไม่ค่อยได้ไปเยี่ยมเยียนของใครเหมือนกัน

แต่ว่าจะเอานู๋ไอไปเลี้ยงที่บ้าน ไม่กลัวโดนผู้มีอิทธิพลเล่นงานเหรอ 55+

edit @ 31 Mar 2009 00:15:11 by .๐~Naf~๐.

edit @ 31 Mar 2009 14:43:56 by .๐~Naf~๐.