...กระต่ายน้อยงานเข้าแล้ว~! จะรอดได้หรือไม่งานนี้..

IN THE WANDERLAND มหัศจรรย์แดนพิศวงป่วนมิติ ตอนที่ 4

CREED : RUNE X AIACOS

BY : NAFKONG

.

.

.

.

จากความเดิมตอนที่แล้ว ( ย้อนซักหน่อยเดี๋ยวคนอ่านจะลืม )

หงอกหื่น(รูเน่)ได้ติดตามไออาคอสซึ่งเป็นกระต่ายแห่งแดนมหัศจรรย์มายังดินแดนพิศวงแห่งนี้

แต่ทว่ามันก็ได้พลัดหลงกับไออาคอสตอนที่ตกลงมายังดินแดนแห่งนี้ และเกือบถูกแมวดำ(ฟาโรห์)หลอกให้ผิดทาง โชคดีที่แมวขาว(โอฟี่)มาช่วยเอาไว้ได้ทันพอดี จากนั้นเจ้าหงอกก็พบกับไออาคอสที่กำลังจะถูกเครุมโทรม (= =!) มันจึงจัดการเจ้าเคได้อย่างสาสมที่บังอาจหัวสูงคิดจะกินผู้ยิ่งใหญ่

.

.

.

และการผจญภัยของเจ้าหงอกหื่นกับกระต่ายน้อยก็เริ่มขึ้น ณ บัดนี้

.

.

.

.

.

.

" ท่านไออาคอส ท่านไม่เป็นอะไรจริงๆนะครับ "

" อือ ^ ^ สบายมากข้าไม่ได้เป็นอะไรซักหน่อย "

" เอ่อ... = =... " รูเน่ไม่ค่อยมั่นใจในคำตอบของร่างบางเพราะดูจากบาดแผลเมื่อกี๊นี้แล้ว มันไม่น่าที่จะหายได้ง่ายๆเลย ถ้าหากว่าเป็นคนปกติก็น่าที่จะเดินขากะโผลกกะเผลกบ้างล่ะ......

...แต่นี้เดินสบายใจฉิ่ว แถมยังมีกระโดดไปมาอีกล่ะ.....

.

.

.

" เอ...แต่ว่ารูเน่เจ้าน่ะตามข้ามาทำไมเหรอ " กระต่ายน้อยหันมาหาร่างสูงและเอียงคอเอ่ยด้วยความสงสัย

" อ่ะ..เอ่อ...คือว่า.... ข้า..." รูเน่ตะกุกตะกักในคำถามกระทันหันอีกทั้งท่าทางที่น่าจับกดของร่างบาง

.

.

.

" คือว่าจริงๆแล้วข้า........ "

.

.

.

.

.

" อ๋อ! เข้าใจแล้วล่ะ จริงๆแล้วเจ้าตั้งใจจะมาหาของกินที่นี้ใช่ไหมล่ะ ^ ^ " ไออาคอสว่าพลางดีดนิ้ว " ไม่ต้องห่วงนะ ที่นี้น่ะมีของอร่อยๆเยอะแยะเลย เจ้าจะกินอะไรก็ได้ แต่ว่ายกเว้นขนมที่ราชินีแพนโดร่าทำนะ ^ ^ "

" = =!!!! "

.

.

.

.

.

....อะไรกันไออาคอส.........นี้เจ้าเห็นว่าข้าท่าทางเห็นแก่กินขนาดนั้นเลยเรอะ........

...ที่ข้าตามเจ้ามาในแดนบ้าๆแห่งนี้นี้น่ะ ...ก็เพราะว่าข้าเป็นห่วงเจ้าต่างหากเล่า !

.

.

.

.

.

.

แต่แล้วคำถามบางอย่างก็ผุดขึ้นมาในความคิดของร่างสูง

" ท่านไออาคอสครับ ข้าถามหน่อยตอนท่านเข้าอุโมงค์ที่โต๊ะข้า แล้วตกลงมาที่นี้ ท่านตัวเล็กรึเปล่า "

" เอ๋ ? " ไออาคอสเอียงคอเล็กน้อย " ก็..ตัวเล็กเหมือนกันนะ ก็ต้องตัวเล็กทุกคนนั้นล่ะ ท่านราชินีทำดักเอาไว้ทำไมก็ไม่รู้ > นั้นคงเพราะนางคงต้องการจะให้มีคนกินขนมปังที่ทำให้ตัวโตเหมือนของนางเสียล่ะมั่ง "

" = =!!! " รูเน่ตกใจเล็กน้อย

" ท่านราชินีก็โรคจิต รู้ว่าคนไม่อยากกินของที่ท่านทำก็พยายามยัดเยียดให้กินอยู่ได้ ไม่มีใครโง่พอที่จะกินขนมปังนั้นหรอก ถ้าสังเกตดีๆจะมีขวดยาตัวโตอยู่ข้างกระถางต้นไม้ที่ตกลงมาใส่นั้นล่ะ
เอ๊ะ! แต่ว่ารูเน่เจ้าตัวโตขึ้นได้ยังไงล่ะ! "

" เอ่อ......หึๆ ก็ทำตามที่ท่านว่านั้นล่ะครับ " รูเน่พยายามบ่ายเบี่ยง

" อืม.....ข้าก็นึกแล้วว่าเจ้าต้องไม่โง่ " ( โง่จ้ะ )

.

.

.

.

" แล้วเมื่อไรเราจะถึงพระราชวังของท่านล่ะครับ ท่านไออาคอส " รูเน่เปลี่ยนเรื่องทันที

" ข้าว่าใกล้แล้วล่ะ >ก็นี้ทางที่ข้าผ่านประจำนี้นา " ไออาคอสว่าพลางกระดิกหูกระต่ายอย่างสบายใจ

" ครับ " รูเน่พยักหน้าและเดินตามร่างบาง

.

.

.

.

.

แม้ว่าเขาจะรู้สึกแปลกๆ อยู่ก็ตาม

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

สักครู่ใหญ่....

.

.

.

.

.

" นี้เราวนกลับมาทางเดิมอีกแล้วนะครับท่านไออาคอส "

.

.

เสียงทุ้มหนักทำนองราบเรียบสงบเสงียมเอ่ยขึ้นกับกระต่ายน้อยผู้มีตำแหน่งสูงกว่า( มั้ง? ) เมื่อเห็นกิ่งไม้ที่ตนหักเอาไว้เป็นสัญลักษณ์ของทางที่เคยเดินผ่านมาแล้ว

.

.

" อืม... = =!!! " กระต่ายไออาคอสทำหน้าเสียเมื่อเดินวนกลับมาที่เดิมเป็นเวลานับหลายครั้ง

" แปลกจังเลย......ข้าว่ามันควรจะเป็นทางนี้แท้ๆ "

ไออาคอสขมวดคิ้วเข้าหากัน หูกระต่ายคู่นั้นเริ่มขยับทำงานเมื่อสมองใช้ความคิด

" อ๊า!!!!!!!!!!!!!!!! ทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้ล่ะ ทำไมข้าถึงลืมเส้นทางซะได้ นี้ข้าต้องรีบกลับพระราชวังน้า!!! " ร่างบางสติแตกอีกครั้ง เริ่มทึ้งผมดึงหูโวยวายไปมา

" ท่านไออาคอส!!!!!!! " รูเน่ไม่ยืนดูเฉย คว้ามือทั้งสองของร่างบางมากุมไว้ " ใจเย็นๆสิครับ

ลองนึกดูดีๆสิครับท่านต้องจำทางได้แน่ๆ "

.....คำพูดของร่างสูงทำให้ร่างบางใจเย็นลง ไออาคอสก้มหน้านิ่ง

.

.

" ข้าไม่รู้.....ข้านึกอะไรไม่ออกเลยทั้งที่เป็นทางที่ข้าผ่านประจำแท้ๆ "

.

.

.

.

.

" แง้ T O T!!! ต้องเป็นเพราะที่ไอ้คีกันต์มันต่อยข้าแน่ๆเลยความโง่ทึ่มของมันก็เลยซึม
ผ่านออสโมซิสมาทางหมัดของมัน ทำให้ข้าพลอยโง่หลงลืมเส้นทางไปด้วย "

กระต่ายน้อยเริ่มโทษเคทำเอาเจ้าหงอกก็พลอยนึกโมโหมันไปด้วยที่มันได้ยังอาจต่อยร่างที่

แสนจะบอบบางของสุดที่รัก(!?)

" นี้ถ้าข้าไม่เห็นแก่อมยิ้มที่วางเรียงเป็นทางเอาไว้ล่ะก็....ข้าก็คงไม่หลงไปติดกับดักของมันแล้ว

โดนมันต่อยหรอก โฮ~! " ร่างบางเริ่มคร่ำครวญถึงอดีตอันผิดพลาดอีกครั้ง

" = =!! " รูเน่อึ้ง

..

.

.....ท่านไออาคอส....นี้ท่านเห็นอมยิ้มตกเป็นทางตามพื้นแล้วไม่เฉลียวใจเดินตามเก็บงั้นเรอะ....

.

.

.

..ทำไมถึงได้ทึ่มขนาดนี้....แบบนี้ก็เห็นก็รู้แล้วว่ามันต้องเป็นกับดัก....

.

.

.

แต่ว่าก็ช่างน่ารักสมกับเป็นท่านซะจริงๆ นั้นล่ะ (อ้าว!?)

.

.

.

.

" ฮือ...รูเน่..ข้าคงไปไม่ทันแล้วล่ะ ราชินีต้องลงโทษข้าแน่ๆเลย ข้าไม่รอดแน่ๆ ขอบคุณเจ้ามากนะที่ช่วยข้ามาถึงนี้ได้ ถ้าข้าตายไปก็เผาศพข้าแล้วเอาเถ้าธุลีข้าไปโปรยที่แม่น้ำคงคาเถอะนะ ลาก่อนรูเน่ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง "

ร่างบางเริ่มปล่อยโฮแล้วทรุดลงกับพื้น

" = =!!! " รูเน่อึ้งอีกครั้ง

.

.

....ท่านไออาคอส!! ไม่ทันไรก็จะลาตายซะแล้วเรอะ นี้ยังไม่ถึงเวลาซะหน่อยทำไมถึงรีบหมดหวังขนาดนี้

.

.

.

...แต่ว่าก็ช่างน่ารักน่าเอ็นดูสมกับเป็นท่านนั้นล่ะ... (อ้าว!)

.

.

.

.

ขณะที่เจ้าหงอกนึกตำหนิและชมเชยความน่ารักของร่างบางไปพลางก็สังเกตเห็นอะไรบางอย่าง

ที่ลอยขึ้นมาบนท้องฟ้า

" ท่านไออาคอสครับ ดูนั้นสิครับ นั้นมันควันอะไรกันน่ะ " รูเน่ว่าพลางชี้ไปให้ร่างบางดู

" เอ๋! " ไออาคอสเลิกสลด หันไปมองตามร่างสูง " นั้นมัน............ "

.

.

.

.

...กลุ่มควันบางอย่างลอยขึ้นมาจากที่ห่างไกลแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ไม่ห่างจากจุดที่ทั้งสองอยู่มากนัก

ควันเหล่านั้นมีสีสันหลากหลาย บ้างก็ลอยขึ้นมาเป็นสีส้ม สีชมพู สีม่วง สีน้ำเงิน สรุปมีทุกสี แต่ว่าที่น่าประหลาดใจที่สุดก็คือ....

ควันพวกนั้นมันรวมตัวกันเป็นอักษรต่างๆอย่างไม่น่าเป็นไปได้....และอักษรพวกนั้นทั้งสองก็สามารถอ่านได้ซะด้วยสิ

.

.

.

ยู.........

.

.

.

เร....

.

.

.

.

ก้า

.

..

.

.

ยูเรก้า!!! ( อะไรของมันวะ = =! )

.

.

.

..

" นั้นมัน! รึว่าจะเป็น...... " กระต่ายน้อยไม่รอช้า วิ่งโร่เข้าไปหาต้นกำเนิดคำทันที

" คำบ้าอะไรของมันเนี้ย.........อะ..อ้าว! ท่านไออาคอส!!!!!!!!! " รูเน่ซึ่งมัวแต่อ่านหันไปอีกทีร่างบางก็วิ่งจากเขาไปอีกแล้ว

" ท่านไออาคอส รอข้าด้วยสิครับ!!! " รูเน่ซึ่งอดเป็นห่วงในความติงต๊องและค่อนข้างทึ่มๆของร่างบางอย่างไม่ได้ก็รีบวิ่งตามไป ถึงแม้ในหัวของเขาตอนนี้..กำลังพยายามนึกอยู่ว่า....

.

.

.

.

.

.

...ใครจะเป็นหนอน.......

.

..

.

.

.

..

"เราชาวนาอยู่กับควาย.......พอหมดงานไถ เราจูงฝูงควายคืนบ้าน (เฮ้ย ๆๆๆ)

พออาบน้ำควายสำราญ แล้วเสร็จจากงาน

เบิกบานร้องเพลงรำวง....

....

เราชาวนาสุขสบาย.......คืนค่ำเดือนหงาย เราขี่หลังควายร้องส่ง (เฮ้ยๆๆๆ)

ทั้งฉิ่งทั้งกลองฆ้องหม่ง จ๊ะเท่งมง

รำวงแสนเพลิดเพลินใจ

....

แม้นใครอิจฉามันน่าหัวเราะ.....จะเยาะพวกเรามิได้

ลมเย็นเย็นร้องเขมรไล่ควาย

แปลกใจ ควายมันไม่อาทร

....

เจอคนงอนค่อนว่าคนว่าโง่เป็นควาย

ใยไม่นึกอายคำค่อน

ควรช่างยั้งใจไว้ก่อน

โฉมแม่บังอร สิ้นงอนแล้วได้ขี่ควาย~! "

.

.

.

เสียงแหบแห้งของบุคคลปริศนา ร้องเพลงเขมรไล่ควายอย่างสำราญใจ พลางสูบปล้องยาสูบฮุคคาพ่นควันโขมงฉุยๆ อย่างไม่เกรงกลัวมะเร็ง

.

.

.

สวบ!!!!! เสียงแหวกพุ่มหญ้าดังขึ้นเรียกให้คนผู้กำลังร้องเพลงสำราญใจนั้นต้องหันมามองตามเสียงนั้น

" = =!!!! " ผู้กำลังสูบฮุคคา จ้องตาเขม็งเมื่อเห็นหูกระต่ายขาวๆมีขนปุยเดินเข้ามา ก่อนที่จะมองลงมามองดูดวงหน้าเนียนแววตากลมโตซึ่งดูเหนื่อยล้า.....

" แฮ่กๆ " ร่างบางหอบก่อนที่จะเผยยิ้มขึ้นมาอย่างมีความหวังและเอ่ยซึ่งของคนตรงหน้า

.

.

.

.

.

.

" ....ละ....ละ..... "

.

.

.

.

.

.

" ลุงชารอน >

.

.

.

.

.

เอี้ยด!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ร่างสูงผมหงอกซึ่งวิ่งตามมาที่หลังถึงกับเบรกกระทันหัน เมื่อได้เห็นและได้ยินชื่อนั้นอย่างชัดเจน

...ดวงหน้าคมคายนั้นซีดลงในทันใด แววตาคู่นั้นเบิกกว้าง มีเหงื่อผุดขึ้นมา เขาแทบไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง

.

.

.

.

ใบหน้าของลุงแก่พายเรือประจำแม่น้ำอาเชอรอนมาปรากฏอยู่ในดินแดนมหัศจรรย์แห่งนี้ หน้าตาเจ้าเล่ห์สวมแว่นตาดำทุกอย่างเหมือนเดิมเพียงแต่ว่า......

.

.

.

.

แกมาอยู่ในชุดของหนอนชาเขียว.........สูบฮุคคานอนอยู่บนต้นไม้ใบใหญ่

.

.

.

แต่ขาแขนยังเก็บไม่หมดโผล่แลบออกมาจากชุดหนอนชาเขียวนั้นอีก....

.

.

.

แล้วแบบว่าทั้งขนหน้าแข้ง ....ขนแขน...แล้วยัง.......

.

.

.

ฮึ๋ย! บอกไม่ถูกแบบว่า ดูเอาเอง--->> ภาพ (โผล่ทำใจก่อนดู)

.

.

.

.

.

.

" ลุงชารอนดีจังเลยครับที่ข้าได้เจอลุง แบบว่าตอนนี้.... " กระต่ายน้อยเสียงสดใสกระโดดย่องแย่งไปหาลุงหนอนแต่ทว่า....

" มีอะไรไอ้หน้าเคะ = 3 = " ลุงหนอนตอบห้วนๆ

" = =!!!! " ไออาคอสชะงักในทันใดกับคำพูดที่แทงใจดำ "อย่ามาว่าข้าแบบนั้นน้า~! > ข้าไม่ชอบให้ใครมาว่าเป็นเคะ!!!!! "

" โวยวายอะไรกันไอ้เคะ! - ___, - " ลุงหนอนพูดแทงใจอีกครั้งและเน้นเสียงหนักตรงคำหลัง

" แง้ว!!!!!!!!!! บอกว่าอย่าพูดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ > O กระต่ายน้อยไม่พอใจออกอาการเบรคแดนซ์อีกครั้ง

" กร๊าก ฮะๆ ไอ้เคะๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ^ O ^ " เจ้าหนอนยิ่งชอบใจเน้นเข้าไปอีก พลางสูบควันเฮือกใหญ่ก่อนพ่นใส่กระต่ายน้อย

.

.

" แค่กๆ ฮัดเช้ย! >กระต่ายน้อยสำลักควัน " ลุงชารอนนี้ผมกำลังรีบ... "

ไม่ทันที่ร่างบางจะพูดขาดคำ ลุงหนอนก็พ่นควันใส่อีกครั้ง แถมครั้งนี้เป็นคำว่า เคะ....

" ลุงชารอน!!!!!!!!!!!! แค่กๆ นี้ข้ากำลังรีบนะ!!!!!!! "

กระต่ายน้อยเริ่มเดือด ทำท่าจะชักดาบขึ้นมาขู่แต่ว่าก็นึกได้ว่า ดาบคู่ใจโดนเคดัดไปแล้ว....

.

.

รูเน่ที่ดูอยู่นานลูกตาก็เริ่มปรับสภาพกับความอนาถตาของเจ้าหนอนตรงหน้าได้แล้วเห็นท่าทาง
จะไม่ไปไหน จึงเข้ามาร่วมด้วย

" หยุดเล่นกันก่อนเถอะ ลุงชารอนไม่ทราบว่าท่านรู้ทางไปปราสาทไหม... "

ชารอนมองดูเจ้าหงอกที่มาใหม่

" แกเป็นใครกัน รึว่าแกเป็นผัวใหม่ของมัน = =! " ชารอนถามทันที

" ใช่! เอ๊ย!! เฮ้ย! นี้จริงจังนะโว้ย!! " รูเน่โวยเสียงดังลั่น....ไอ้ลุงนี้มันชอบกวนประสาทเหมือนเดิมจริงๆ แล้วดูแต่งชุดเข้าแบบนี้มันน่าจะถ่ายรูปเก็บไว้แล้วเอาไปแปะในยมโลกให้ทุกคนดูกันให้เป็นที่น่าอับอายจริงๆ

.

.

" ............................ " เจ้าหนอนชาเขียวแก่เงียบไปในทันใด พลางสูบฮุคคาไปด้วย ( เป็นไปได้ว่ามันเงียบเพราะฮุคคาอยู่ในปาก... )

.

.

.

.

ฟู่~! เจ้าหนอนปล่อยควันกลุ่มใหญ่ออกจากปาก เป็นคำว่า " ไอ้หงอก.... "

มันทำเอารูเน่กัดกรามกำมือแน่นเหมือนอยากต่อยหนอน....

.

.

.

.

.

.

" พระราชวัง.....ราชินีแพนโดร่า...... " ชารอนเอยเสียงเรียบๆเปรยๆ

" จะว่าไปแล้วตั้งแต่อยู่มาที่อาณาจักรนี้ก็พึ่งเคยเจอราชินีโรคจิตแบบนี้ = 3 = ชอบทำหนุ่มหน้าตาดีๆมาแต่งคอสเพลย์เป็นเมดบ้าง โลลิต้าบ้าง แล้วยิ่งในแดนนี้มันมีทั้งเนโกะ อุนิ สารพัดพระนางยิ่งชอบใจจับแต่งคอสระนาวเลย
แล้วชอบทำเค้กทำขนม ไม่รู้ว่าใช้มือทำรึว่าเท้าทำกันแน่ ออกมาไม่เป็นสับปะรดซักอย่าง ออกมาเป็นสัปเหร่อมากกว่า....... "

.

.

" เฮ้ยๆ " รูเน่ยกมือห้าม " นี้ฉันถามถึงทางไปพระราชวังนะ ไม่ใช่ถามถึงราชินี.... "

" เอ๋ " ลุงชารอนหันไปหากระต่าย " นี้แกลืมทางไปพระราชวังซะแล้วเรอะ กินแครอทมากไปรึเปล่า = =! "

" ไม่ใช่นะลุงชารอน!! " กระต่ายเถียงทันที " ทั้งหมดมันเป็นเพราะเจ้าคีกันต์ต่างหากล่ะ ที่ทำให้ข้าลืมเส้นทางไปพระราชวัง >

" แล้วไอ้เจ้าคีกันต์มันมาเกี่ยวอะไรด้วยวะ "

" ก็...ก็..แบบว่า............. ช่างมันเถอะน่าลุง >

กระต่ายน้อยเริ่มกระทืบเท้าไม่พอใจ ทำแก้มป่องหันไปอีกทางทันที

" ลุงน่ะก็รีบๆบอกเส้นทางมาเถอะน้า~!
ถ้าคราวนี้ข้าไปไม่ทันต้องถูกท่านแพนโดร่าเอาตายแน่เลย "

.

.

" หึๆ ฮ่าฮะๆ " ลุงหนอนหัวเราะ " ก็ไม่ใช่เรื่องของฉันซะหน่อยนี้นา = 3 = "

ชารอนทำไม่รับรู้อะไร สูบฮุคคาและพ่นควันใส่กระต่ายน้อยที่กำลังร้อนรน

" แค่กๆ ลุงชารอน!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! " กระต่ายน้อยร้องสุดเสียง

.

.

เจ้าหงอกที่อยู่ข้างๆ รู้สึกอยากต่อยหนอนจนแทบจะทนไม่ไหว รูเน่กำมือแน่น ขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน

....ไอ้เจ้าหนอนอุบาวท์นี้.....ทั้งๆที่ไออาคอสของข้ากำลังร้อนรนจนแทบจะเป็นกระต่ายติดไฟอยู่แล้ว มันกลับมาเล่นกวนประสาทอยู่ได้.......

...แล้วมันยังเที่ยวพ่นมลพิษทุเรศๆจากปากของมันมาใส่ไออาคอสของข้าอีก...

....แบบนี้กลิ่นหอมๆของไออาคอสก็ต้องกลายเป็นกลิ่นฮุคคาเหม็นๆของมันกันพอดี...นี้ถ้าข้าเห็นมันพ่น

ควันพิษนั้นใส่ไออาคอสอีกล่ะก็...

....มันได้เป็นหนอนบินโดยที่ไม่ต้องรอเป็นผีเสื้อแน่ๆ

.

.

.

.

" ฮะๆ ถ้าแกอยากรู้ทางไปขนาดนั้น มันก็ต้องมีค่าบอกทางหน่อยล่ะ " ชารอนยิ้มเจ้าเล่ห์

" ห๊า!!!!!!!!!!!!!!!!! " ทั้งไออาคอสและรูเน่ร้องออกมาพร้อมกัน

.......อะไรกันไอ้ลุงนี้...นี้ขนาดอยู่ที่แดนมหัศจรรย์แล้ว มันยังจะหน้าเลือดหน้าเงินอีกงั้นเรอะ

.

.

.

" ตะ...แต่ว่าข้าไม่ได้พาเงินมาเลยนะฮะ ลุงชารอน ติดไว้ก่อนได้ไหมครับ= =!!! " ร่างบางเริ่มเหงื่อตกหน้าซีดเซียว

" ไม่ได้ๆ ไม่มีก็ไม่ต้องรู้ ถ้าแกไม่มีเงินจริงๆ ก็เอานาฬิกาที่แกชอบพกเอาไว้มาจ่ายก็ได้ มันทำมาจากทองไม่ใช่เรอะ -- ____, ---" ชารอนเอ่ยเสียงราบเรียบและเหล่ตาไปยังร่างบาง

" เอ๋!!! ไม่นะ!! " กระต่ายน้อยหูตั้งชันด้วยความตกใจ อีกทั้งถดถอยหลังไป

.

.

" ไม่ได้นะนั้นมันของสำคัญของข้า.....พ่อข้าให้ข้าไว้ก่อนที่ท่านจะจากข้าไปยังที่แสนไกลเกินกว่าที่ข้าจะตามไปได้ ( แล้วยังมีเมียหลวงคอยคุมด้วย ) นาฬิกานี้เหมือนกับดูต่างหน้าของพ่อ

ข้า และจะให้ข้า...ข้า....ฮึก... "

กระต่ายเริ่มคร่ำครวญและทำหน้าเศร้า...ดวงตาสีแอเมทิสต์นั้นเริ่มมีน้ำซึมเอ่อขึ้นมา

" เหอะ! เรื่องนั้นมันเรื่องของแกไม่ใช่เรื่องข้า = 3 =" ชารอนเมินเชยอย่างไม่ใยดี......ไม่ใช่เรื่องของแกแต่อาจจะกลายเป็นโลงของแกแทนก็ได้.........

" ฮึก....ฮึก....ท่านพ่อ....T T "

.

.

.

.

.

" พอได้แล้ว!!!!!!!!!! " ร่างสูงแผดเสียงและเดินออกมา

" ถ้าอยากได้ค่าบอกทางมากนัก ก็เอาของข้าไปสิ!! " รูเน่ไม่พูดเปล่าขว้างสิ่งของบางอย่างให้กับชารอนทันที

...

.

ผวัะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ของสิ่งนั้นกระทบกับหน้าหนอนเข้าทันที

.

.

" โอ๊ย เฮ้ย! = =!! บ้าอะไรของแกวะนี้ = O =!!!! "

ชารอนหยิบของสิ่งนั้นขึ้นมาอย่างงงวัตถุแวววาวประหลาดทำมาจากของแข็งที่ไม่น่ามีอยู่บน
โลก รูปร่างเหมือนอาวุธ

" ไฟเยอร์วิฟ...... " รูเน่เอ่ยเสียงเรียบ...

" = =!!!! " ชารอนอึ้งกิมกี่.......

" นี้ไม่ใช่แส้ธรรมดานะโว้ย....นี้น่ะนะนอกจากหวดทีเดียวขาดกลางแล้ว มันยังสามารถจับศัตรูได้ไม่ว่าจะซ่อนให้ตายยังไง อีกทั้งยังรัดศัตรูนั้นแรงตามบาปของมัน แล้วยังลุกเป็นไฟได้อีก ไม่เชื่อแกก็ลองใช้รัดคอแกดูซี!!!! "

" อ่า...เอ่อ..... " ชารอนอ้ำอึ้งอย่างบอกไม่ถูก

.

" รูเน่!! แต่ว่า..นั้นมันของเจ้า!!! " ไออาคอสรู้สึกตกใจในการกระทำของร่างสูง

" ไม่เป็นไรหรอกครับท่านไออาคอสนั้นมันก็เป็นแค่อาวุธร้ายๆเท่านั้นเอง.....ครั้งหนึ่งมันยังทำข้าตายมาแล้วเลย... "

" = =!!!! " ชารอนยิ่งรู้สึกตกใจ.......ละ..แล้วมันเอามาให้ตรูเนี้ยนะ.....แล้วมันเคยตายมาแล้ว
หมายความว่าไงวะ.....

" แต่ว่า ไม่ว่ายังไงนี้มันก็ปัญหาของข้า จะให้เจ้ามารับผิดชอบได้ยังไงกัน!! " กระต่ายยังคงไม่อาจจะยอมรับได้

" นั้นมันไม่สำคัญหรอกครับท่านไออาคอส ถึงไม่มีมันข้าก็ไม่รู้สึกอะไร แต่ว่าของของท่านน่ะมันเป็นของจากพ่อตา เอ๊ย!พ่อของท่านที่ทิ้งไว้ให้ท่านไม่ใช่เหรอครับ

แล้วท่านจะยอมให้มันไปอยู่กับคนอื่นได้ยังไงกัน..... "

ร่างสูงยิ้มให้ร่างบาง แล้วใช้มือวางบนบ่าของร่างบางเบาๆ

" แต่...รูเน่... " แววตาสีแอเมทิสต์คู่นั้นสบตากับร่างสูง .......

.

.

.

" เฮ้ยๆ แกอย่ามาหวานกันตรงนี้ได้เปล่า = 3 = ฉันไม่อยากดู " เพื่อนกูรักมึงวะ " ตรงนี้หรอกนะ เอ้า! อุตส่าห์ยืนยันขนาดนั้นแล้ว ฉะ....ฉันจะยอมรับเป็นค่าบอกทางก็ได้ "

ชารอนเอ่ยอย่างไม่ค่อยจะเต็มใจ..........

.

.

.

หนอนชาเขียวแก่ สูบฮุคค่าเข้าไปเฮือกใหญ่ ก่อนที่จะพ่นมันออกมาจากปาก เกิดเป็นกลุ่มควันกลุ่มใหญ่แยกตัวออกจากกันเป็นหลายๆกลุ่ม และแต่ละกลุ่มก็รวมตัวกันเป็นลูกศรชี้บอกทาง ( --> )เรียงต่อๆกัน

..

.

" พวกแกก็เดินตามควันนี้ไปก็ถึงพระราชวังเอง รีบไปซะสิ เดี๋ยวก็สายอีกหรอก =3= "

" อ่ะ ขอบคุณมากฮะลุงชารอน งั้นข้าขอตัวก่อนนะ " กระต่ายน้อยไม่รอช้ารีบวิ่งตามลูกศรไปทันที

.

.

ร่างสูงเองก็รีบติดตามร่างบางไป โดยเหลือบกำลังมามองยังเจ้าหนอนชาเขียวนั้นเล็กน้อย

.....ฝากเอาไว้ก่อนเถอะ ไอ้ลุงหน้าเลือด.....ไว้ไออาคอสไปถึงพระราชวังเรียบร้อยเมื่อไรแล้วล่ะ

ก็.... ฉันกลับมาทวงของฉันคืนแน่...แล้วตอนนั้นแกเอ๋ย.......แกได้ไปเกิดใหม่แน่ๆ ....

.

.

.

.

.

.

.

*******************************************************************

เอาล่ะ...หลังจากที่เอ่ยถึงเรื่องของกระต่ายน้อยกับหงอกหื่นมาเสียนาน คราวนี้เราจะมาลองดูกันบ้างว่าผู้ที่กำลังรออยู่ที่พระราชวัง ผู้สูงศักดิ์เหล่านั้นกำลังทำอะไรอยู่กัน...ซึ่งไม่ใช่การตำน้ำพริกแน่นอน....

.

.

.

ณ พระราชวังแห่งอาณาจักรวันเดอร์แลน

.

.

.

.

.

ภายในท้องพระโรงที่โออ่าโอฬารหรูหราโอละพ่อ(!?) ข้าวของทุกอย่างถูกคัดสรรจัดวางให้เหมาะสมเข้ากันอย่างดี ขอเพียงแค่คุณลองเข้าไปเดินเหยียบภายในท้องพระโรงนั้น

คุณก็จะกระอักกับความหรูหรานั้นแทบจะทันที( !!?)

.

.

ณ ที่นั้นเอง ขุนนางผู้สูงศักดิ์คนหนึ่ง (หรือตัวดีล่ะ...) กำลังนั้งอยู่กับเก้าอี้แกะสลักประณีตสีทองแวววาวพลางจิบไวท์ที่มีกลิ่นหอมและรสชาติที่เย้ายวนซึ่งไม่ต้องพูดถึงราคาของมัน

ชายร่างสูงในชุดของขุนนางแห่งราชสำนัก เสื้อสีเขียวมรกตกริบลายทองตามขอบมุม รับกับเส้นผมสีเงินที่ปล่อยยาวลงมาเคลียคลอกับเนื้อผ้านั้น

บนศรีษะที่ปกคลุมไปด้วยผมสีเงินสลวยนั้นกลับมีสิ่งประหลาดบางอย่างงอกออกมา

.

.

.

มันคือ....

.

.

.

หูหมาป่าสีเงิน.......

.

.

.

.

" คุณไออาคอส...... " คนนั้นๆเอ่ยเสียงราบเรียบและวางแก้วไวท์ลงกับโต๊ะอย่างเบามือ

" กระต่ายน้อยที่น่ารักของผม....ตอนนั้นคุณกำลังไปเล่นอยู่ที่ไหนกันน้า~ "

ร่างสูงนั้นเผยยิ้ม และขยับหางสีเงินยาวฟูนั้นไปมาอย่างช้าๆ ราวกับรอคนนั้นอยู่........

.

.

.

.

ใช่แล้ว....

.

.

.

.

.

เขาคือ วูลฟ มีนอส ขุนพลแห่งวันเดอร์แลนนั้นเอง

.

.

.

.

.

.

.

.

" ไม่ว่าคุณจะอยู่ที่ไหนก็ตาม...ตอนนี้......แต่ก็อยากให้รู้ไว้อย่างหนึ่งนะครับคุณไออาคอส... "

.

.

.

.

.

.

" ว่าผมกำลังรอคุณอยู่ ที่รักของผม..... " มีนอสเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวลราวกับถนุถนอมคนที่

กำลังกล่าวถึงและยกไวท์ขึ้นจิบอีกครั้ง

.

.

.

.

.

" ที่รักหอกอะไรของแกวะมีนอส! "

เสียงที่แข็งกล้าโทนหนักดังขึ้นจากข้างหลังของ วูลฟ มีนอส

.

.

" พรู่ด! อุ้บส์ แค่กๆ " มีนอสมาดหลุดสำลักไวท์นั้นด้วยเสียงที่ไม่พึ่งประสงค์

.

.

.

บุคคลที่พึ่งมาใหม่ มียศศักดิ์ไม่แตกต่างจากเขานัก คนๆนั้นอยู่ภายใต้ของชุดขุนนางเพียงแต่ว่า

มันเป็นสีน้ำตาลเข้ม และผูกปกเสื้ออย่างลวกๆ ราวกับว่าไม่ได้ใส่ใจในการแต่งตัวมากนัก ใบหน้าของเขานั้นเรียบเฉยออกบึ้งเล็กน้อย

หากจะพูดถึงเอกลักษณ์ประจำด้วย ก็คงจะหนีไม่พ้นกับคิ้วหนานั้นที่เชื่อมติดกันเป็นอันเดียว จนได้รับสมญานามว่า คิ้วเดียว

.

.

.

.

" แค่ก.....ว่าไงครับ ..... " มีนอสกลับมาเก็กอีกครั้งและหันไปทักทายผู้มาใหม่

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

" แบร์ ราดามันติส "

.

.

.

.

.

.

.

.

ใช่แล้ว.....แบร์.....แบร์( Bear )ที่แปลว่าหมีนั้นล่ะ......

.

.

.

.

.

ขุนพลราดามันติสผู้ซึ่งมีผมสีทองสดและมีหูน้ำตาลของน้องหมีกลมๆโผล่ออกมาจากผม อีกทั้งยังมีหางหมีกลมๆน่ารักๆอีกด้วยล่ะ ^ ^

.

.

.

.

" แกคิดว่าไออาคอสจะมารึเปล่า " คุณหมีถามคุณหมาป่า (ฟังแล้วเหมือนนิทานเด็กจังเลย.... )

" หึๆ คุณไออาคอสน่ะ....กระต่ายน้อยนั้น...ชอบมาสายแต่ไหนแต่ไรแล้ว เว้นเสียแต่เวลารับประทานอาหารเท่านั้นล่ะครับ ที่เขาจะมาก่อนใครเพื่อน..... " มีนอสเอ่ยด้วยเสียงที่ราบเรียบก่อนที่จะยกแก้วไวท์ขึ้นจิบก่อนที่จะกล่าวต่อไป

" ถึงจะมาสายแต่เขาก็มาทุกครั้งนะครับคุณราดามันติส.. "

" แต่ว่าในครั้งนี้มัน....... " ราดามันติสกำลังจะพูดต่อ

" ครั้งนี้เหมือนเดิมอีกนั้นล่ะครับ เขาน่ะก็มาสายเหมือนเดิม " มีนอสขัดขึ้นทันที

".......... " ราดามันติสเงียบ.........

.

.

.

.

.

" มีนอส...บางทีทุกอย่างอาจจะไม่เป็นไปตามที่แกคิดก็ได้ อาจจะมีปาฏิหารย์เกิดขึ้นก็ได้นะ "

" เฮ้อ~! " มีนอสถอนหายใจ " คุณราดามันติสครับ คุณน่ะอย่าเที่ยวเสนอความคิดเห็นอันซึ่งแสดงถึงสติปัญญาของคุณน่ะ ให้ใครเขาต้องอเน็จอนาจใจกันได้ไหมครับ "

" = =!!!! "

" คุณน่ะแทนที่จะมาเสียเวลาอยู่ตรงนี้ไปหาน้ำผึ้งเจมินี่คนน้องของคุณกินดีกว่ามั้งครับ "

.

.

มีนอสว่าแล้วก็ยกแก้วไวท์ขึ้นจิบเหมือนเดิม

.

.

" = =!!!! " ราดามันติสนิ่ง

.

.

.

.

.

" มีนอส... "

.

.

.

.

.

.

.

" ถ้าไออาคอสไม่โดนลงโทษแบบนี้....แกก็คงจะไม่มานั่งสบายใจแบบนี้ใช่ไหม..... "

.

.

.

.

.

.

.

ปึ้ง!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

.

.

มีนอสกระแทกแก้วไวท์กับโต๊ะ

.

.

.

" ไอ้ เอ๊ย คุณราดามันติส!!!!!!!!!!!!!!! " มีนอสตวาดขึ้น

.

.

.

" นี้คุณเห็นผมเป็นคนแบบไหนกัน! คุณก็รู้อยู่แก่ใจดีไม่ใช่หรือ ว่าผมน่ะเป็นห่วงและรักคุณไออาคอสมากแค่ไหน

ที่ผมทำทั้งหมดนี้ก็เพื่อไออาคอสเองนะครับ

ผมแค่อยากจะปกป้องเขาแล้วทำไมคุณกลับพูดเหมือนกับว่าผมคิดร้ายกับเขาแบบนี้ !! "

.

.

.

.

" = =! "

.

.

.

.

" ทุกสิ่งทุกอย่างก็เพื่อไออาคอส เพื่อตัวของเขาเอง เขาน่ะก็ไม่ต่างกับเด็กที่ต้องการคนคอยดูแลหรอกครับ

เพราะอย่างนั้นแล้วจึงต้อง......ต้อง........ "

.

.

.

" หึๆ เพื่อไออาคอสแล้ว........เพื่อคุณไออาคอส........กระต่ายน้อยของผม....ฮึๆ "

.

.

.

.

" หึ ฮ่าฮะๆ ๆๆๆๆๆๆๆๆ เฮี๊ยะฮะๆๆๆๆๆๆๆ ฮ้าฮ่าฮะๆๆๆๆๆๆๆ "

.

ว่าแล้วขุนนางมีนอสก็หัวเราะอย่างโรคจิตส่อแสดงถึงเจตนาอันชั่วร้ายในใจทันที

.

.

.

.

.

.

.

" = =......... " ราดามันติสเงียบ ..มันเล่นหัวเราะโรคจิตแบบนี้แล้วใครจะเชื่อวะว่ามันหวังดี..

.

.

.

.

.

.

.

ไออาคอสเอ๋ย..........

.

.

.

.

.

.

.

แกน่ะอย่ากลับมาที่นี้เลยเถอะนะ......

.

.

.

.

.

.

.

TBC.

*********************************************************************

ในที่สุดก็ได้ฤกษ์อัพเสียทีกับตอนที่ 4 ตัวละครในเรื่องก็ออกมาอีก 1 ตัวแล้วคือลุงหนอนชารอนนั้นเอง

แต่ว่าทำช่วงนี้มีแต่ตัวละครหน้าตาอุบาวท์ๆ โผล่มานะ อ๋อ! สามผู้ยิ่งใหญ่ออกมาครบแล้วนี้นา ^ ^

เท่านี้หลายๆคนก็คงหายสงสัยแล้วนะครับว่าราด้าจะกลายเป็นตัวอะไรไป

คนที่คิดว่าจะเป็นลุงหมวก (รู้สึกผิดจังทำให้เขาผิดหวัง) ก็พลาดไปนะครับ ไว้เรามาดูดีกว่าว่าลุงหมวกจริงๆจะเป็นใครกันแน่

ตอบคอมเม้นครับ!!!

***********************

mayWz - สำหรับภาคฮาเดสนี้ก็อยากทำต่อเหมือนกันคับ แต่ว่าต้องขอดองไว้ก่อนล่ะ!

tako0 - นั้นสินะคัรบ เรื่องนี้ทำตัวละครอันที่เป็นรักของผู้อ่านนี้ กลับหน้ามือกลายเป็นหลังไปเลย

= =!เอ่อ...แต่ว่าทาโก้ครับอย่าเอาคำในฟิตมาใส่ในคอมเม้นได้เปล่า มันรู้สึกเหมือนเอามาด่าผมยังไงก็ไม่รู้สิ = =!!!

cygnus II - อา...หึๆ มันไม่ได้แค่โดนเหยียบอย่างเดียวหรอกครับ เจ้ากบที่บังอาจหมิ่นผู้ยิ่งใหญ่ ไว้ภาคต่อมันได้เดี้ยงแน่นอนคับ
โชคดีที่ผมเคยอ่านลูกอีสานมาก่อน ตาแช่มเลยพูดสำเนียงอีสานได้ไม่ผิดเพี้ยน ^ ^*
แต่รู้สึกเชียร์ ราด้าคาน่อนจังเลยนะครับ = =!

Kireus Earannos - คะ....เคยกินกบแล้วเหรอ......ผมยังไม่เคยกินแบบทั้งตัวเลย เคยลองกินแบบผัดเผ็ดซึ่งเผ็ดมาก ใส่พริกลงไปทั้งต้นรึไงนะ.....

พระนางผึ้งบ้า - นานมากจริงๆนั้นล่ะครับเรื่องนี้...

เอ...แต่ว่ารู้สึกพี่ผึ้งยังไม่กลับมาเลยนะเนี้ย ^ ^*

edit @ 29 Dec 2007 16:52:12 by .๐~Naf~๐.