..เราสู้เพื่อเทพี เราตายเพื่อเทพี เพราะเราคือเซนต์แห่งอาธีน่า..

Go to Athena 13 [ Ending ]

ก้าวที่ 13 ก้าวสุดท้าย

.

.

.

.

.

.

แอด...... /เสียงเปิดประตู

.

.

.

.

.

.

.

แพนโดร่า : เซรอส!

เซรอส : ครับท่านนายหญิง ฮี่ๆ

แพนโดร่า : ตอนนี้ก็ไม่มีประโยชน์ที่จะอยู่ที่นี้อีกต่อไปแล้ว เจ้าจงไปบอกสเป็คเตอร์

ทั้งหมดว่าให้พวกมันกลับไปทำงานที่ยมโลกต่อได้แล้ว

เซรอส : หึๆ ปล่อยเป็นหน้าที่ของข้าน้อยผู้นี้เถอะครับ กระผมจะทุ่มเทแรงกายและ

แรงใจอย่างสุดความสามารถเพื่อทำตามบัญชาของท่าน / ช่างเลียจริงๆ

แพนโดร่า : จบเกมส์แล้ว........./เดินลงบันไดไป

เซรอส : เอ๊ะ! ท่านแพนโดร่าจะเดินลงไปเหรอครับ ทางมันยาวนะครับกระผมว่ากระโดดลงไปดีกว่า แปปเดียวถึง

แพนโดร่า : ว้าย! ไอ้บ้า แกไม่เห็นเหรอยะว่าฉันใส่กระโปรง ขืนกระโดดลงไปก็ได้อล่างฉ่างสิยะ

เซรอส : เออ จริงด้วยแฮะ = =!

.

.

.

.

/ เมื่อแพนโดร่าเดินลงบันไดไปได้ซักพัก

.

.

.

.

.

.

.

เซรอส : ท่านแพนโดร่าครับ!

.

.

.

.

.

.

.

เซรอส : ท่านแพนโดร่า!!!!!!!!!!!

.

.

.

.

.

.

.

เซรอส ( ยิ้ม ) : อา....หึๆ ไปแล้วสินะ

.

.

.

.

.

.

.

หึๆ

.

.

.

.

อ๊บ! ฮี่ฮิๆๆๆๆๆ

.

.

.

.

..

.

.

.

.

.

เซรอส : กร๊าก!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! /กระโดดเด้งไปเด้งมา

ซาง่า / ชูร่า / คามิว : = =!

เซรอส : ไอ้พวกโกลธ์เซนต์เอ๋ย!!!!!! จงสดับฟังเดอะเกรทเซรอส ( The Great

Seros ) ผู้ประเสริฐศรีคนนี้ให้ดี!!!!!!!!!!!!

ซาง่า / ชูร่า / คามิว : = =!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

เซรอส : ตอนนี้ท่านแพนโดร่าได้มอบหน้าที่และปราสาทแห่งนี้ให้ฉันคือผู้ปกครอง เดอะเกรทเซรอสคนนี้!!!!!!!!!!!!!!

คามิว : ถุย! ไอ้คางคกขึ้นวอ ฉันรู้สึกว่านายแกไม่ได้บอกอย่างนั้นเลยนะ

เซรอส : ห๊า!!!!!!!!!!! / ทำหน้าตกใจ

นั้นแกพูดอะไรน่ะ ไอ้พวกเดนตาย!!! กล้าเถียงเดอะเกรทเซรอสผู้องอาจคนนี้เรอะ

คามิว : .......เดอะเปรตเซรอสมากกว่ามั้งอย่างแก......

เซรอส : ฮ๋า!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! เฉ่าชุ่ย!!! / เสียงแบบงิ้ว

.

.

.

.

.

.

ผวัะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! /เตะคามิว

.

.

.

.

.

คามิว : อั่ค!!!!!!!!!!!!!!

นี้กูโดนอีกแล้วเหรอวะ ที่โดนไอ้มิโร่กะไอโอเรียตื้บยังไม่หายเลย T ^ T

เซรอส : ฉันเดอะเกรทเซรอสคนนี้จะลงทัณฑ์แกด้วยโทษที่หนักที่สุดโดยการตื้บแก

โทษฐานที่แกกล้ามาพูดจาโอหังและต่อยหมัดใส่ฉันคนนี้ ซึ่งมันหนาว....ใจจะขาด......

.

.

.

.

.

นี้ๆ นี้ๆ / ตื้บไม่ยั้ง

.

.

.

.

..

คามิว : โอ๊ย! อั้ค ! แอ่ก ! เอ๋งๆ ! (!?)

.

.

.

.

.

.

ซาง่า : ........อึก.......... / ขยับไม่ได้

ชูร่า : หยุดเดี๋ยวนี้นะ!!!!!!!!! พอซักที ถ้าอยากจะตื้บก็มาตื้บฉันแทนสิ!!!!!!!!!!

เซรอส : อ๋อ! นี้แกรักเพื่อนมากใช่ไหม อยากให้ตื้บแกแทนใช่ไหม!!

ชูร่า : เปล่า ฉันพูดให้เท่ๆไปงั้นล่ะ เชิญแกตื้บมันต่อเถอะฉันไม่เกี่ยว = 3 =

คามิว / ซาง่า : = =!!!!

เซรอส : - _____ -

.

.

.

.

ย้าก อ๊บๆ นี้ๆ /ตื้บคามิวต่อ

.

..

.

.

.

.

.

/ แต่ทว่าเจ้าเดอะเปรต เอ๊ย! เดอะเกรทเซรอสหารู้ไหมว่า อะไรกำลังจะเกิดขึ้นถัดจากนี้.......

.

.

.

.

กิ๊งๆ /เศษกระจกตกลงมา

..

.

.

.

.

.

.

.

ทางแพนโดร่า

.

.

.

.

ต๊อกๆ /เดินลงบันได

.

.

.

.

แพนโดร่า : อาธีน่า...... ช่างโง่เขลาจริงๆ ถึงได้ไปหาฮาเดสด้วยตัวเอง ช่างไม่รู้เอาซะเลย

ว่ามีสเป็คเตอร์คอยรออยู่ในยมโลกแล้ว แล้วแต่ละตัวก็หื่นกาม อุบาวท์ วิปริตกันเกือบทุกตัว

บางทีพรุ่งนี้เช้าเราอาจจะได้เห็นอาธีน่าลงข่าวหน้า 1 ก็ได้....

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

กลับมาด้านเดิม

เซรอส : กร๊ากๆ ข้าเดอะเกรทเซรอสคือผู้ใหญ่ ต่อให้สามผู้ยิ่งใหญ่แห่งแดนนรกก็ต้องมากราบแทบเท้าข้า

/ ลองดูสิ บางทีแกอาจจะได้โดนเหยียบอยู่ใต้เท้าแทนก็ได้

.

.

.

.

.

กร๊าก อ๊บๆๆๆๆๆๆ ฮะๆๆๆๆๆ

.

.

.

.

คามิว : ........................../แน่นิ่ง

..

.

.

.

.

กิ๊งๆ /เศษกระจกหล่นลงมา

.

.

.

..

.

.

เซรอส : เอ๋...... อะไรน่ะ หลังคาชำรุดแล้วเหรอ = =! /เพิ่งเห็น

.

.

.

.

.

.

กิ๊งๆ ๆ / เศษกระจกลงมาถี่ขึ้น

.

.

.

.

.

.

.

.

.

เพล้ง!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

.

.

.

.

.

เซย์ย่า : ซาง่า!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ชิริว : ชูร่า!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

เฮียวกะ : อาจารย์คามิว!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ชุน : เอ่อ....อ่า...

( ในใจ : อะ....ไอ้พวกเหี้ย...มึงเรียกพวกมันหมดแล้วแล้วตรูจะเรียกใคร )

.

.

.

.

.

.

.

เซรอส : แอ๊บ!!!!!!!!!!!!!!!!! อะไรวะเนี้ย O [ ] o!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

.

.

.

.

.

ไม่ทันที่เจ้ากบจะได้รู้อะไร

.

.

.

.

.

แปร่ด!!!!!!!!!! / เสียงเหยียบกบ

.

.

.

.

.

เซย์ย่า : ขอโทษที ขอเอามารองเท้าหน่อย

.

.

.

/ดูเหมือนกับว่าไม่ต้องใต้เท้าผู้ยิ่งใหญ่หรอกแค่นี้มันก็ได้อยู่ใต้เท้านู๋ๆบรอนเซนต์แล้ว

..

.

.

.

.

.

เซย์ย่า : ซาง่า!!!!!!! /วิ่งไปหา

ชิริว : ชูร่า!!!!!!!!!!!!!!!

เฮียวกะ : อาจารย์คามิว!!!!!!!!!!!!

ชุน : เอ่อ....อ่า....

(ในใจ : ไอ้พวกเหี้ย! มันไม่เหลือให้กูอีกแล้ว!! )

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

เซย์ย่า : ลุกขึ้นมาสิซาง่า พวกเราจะไปช่วยอาธีน่าด้วยกัน

ชุน : ใช่แล้วครับ อาธีน่ากำลังรอพวกเราอยู่นะฮะ

(ในใจ : อีดอกนี้มันก็หาเรื่องให้พวกเราต้องวิ่งเต้นไปช่วยได้ทุกภาคจริงๆ )

ซาง่า : ...........................ขอโทษนะ....ทั้งๆที่การต่อสู้ที่แท้จริงเริ่มต้นขึ้นแล้ว...แต่

ฉันไม่ไหวแล้ว

เซย์ย่า : พูดอะไรน่ะซาง่า!! นายน่ะออกจะสดใส กระปรี้กระเปร่าเหมือนผีตายโหง

แบบนี้แท้ๆ (!?)

 

ซาง่ายิ้มแห้งๆ ( นั้นมึงเอาอะไรมาเปรียบกับกู )

.

.

.

.

.

.

.

.

.

ชิริว : ชูร่า ลุกขึ้นมาเร็วเข้า แล้วฉันจะให้ 10 บาท

ชูร่า : ขอบคุณชิริว แต่ว่าอย่าว่าแต่ลุกเลย แค่หายใจฉันจะเหนื่อยแล้ว

ชิริว : อา......งั้นก็หยุดหายใจก่อนสิ!! / ก็ตายสิวะ!

ชูร่า : ชิริว.....อย่าลืมนะว่า เอ็กคาลิเบอร์ของฉันสถิตอยู่ที่มือของนาย

ชิริว : อ่ะ............พอดีเลยเพื่อนฉันบอกว่าอยากได้มั้ง นายไปแบ่งให้พวกมันทีสิ

ชูร่า : = =!!

...ให้มันไปขออาธีน่าเอง...

.

.

.

.

.

คามิว : เฮียวกะ....ข้านึกว่าจะไม่มีโอกาสได้ร่ำลาเจ้าซะแล้ว....

เฮียวกะ : โอ...อาจารย์คามิว ผมเข้าใจท่านแล้ว ผมเข้าใจแล้ว ซิกๆ

คามิว : เฮียวกะ .......

เฮียวกะ : แง้!!!!!!! ผมมันอกกตัญญู ผมมันอกตัญญู อาจารย์!! ผมผิดไปแล้ว!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

คามิว : เอ่อ....เฮียวกะเรื่องนั้นช่างมันเถอะ = =!

เฮียวกะ : อาจารย์ต้องยอมทนถูกตราหน้าเพื่อปกปิดความจริง แต่ผมกลับไม่เข้าใจท่าน

ตอนนี้ผมรู้แล้วว่าท่านต้องทรมานแค่ไหน แล้วดูสิ! ดูสภาพท่านสิ ดูได้ที่ไหน!!!

คามิว : เอ่อ.....

เฮียวกะ : อาจารย์คามิว ยกโทษให้ผมด้วย ผมผิดเอง ผมผิดเองที่ไม่ไตร่ตรองให้ดี

ผมทำให้ท่านต้องทรมาน!!!

คามิว : เฮียว.....

เฮียวกะ : อาจารย์คามิววางใจเถอะครับ ผมจะไม่ให้ท่านต้องเจ็บปวดคนเดียวอีกแล้ว

ผมจะสู้ไปกับท่าน

อาจารย์คามิว ผมจะไม่ให้ท่านต้องแบกรับหน้าที่คนเดียวอีกแล้ว แง้!!!!!!!!!!!!!!

อาจารย์ของโผม!!!!!!!!!!!

เราจะปกป้องโลกนี้ด้วยกันใช่ไหมคร้าบ!! เราจะไปช่วยอาธีน่าด้วยกัน โฮ!!!!!!!!! ฮือๆ แง้!!!!!!!!!!

คามิว : เอ่อ....เฮียวกะ.....

เฮียวกะ : ......................................../ร้องไห้จนสลบไปแล้ว

คามิว : แง้ T ^ T สุดท้ายตรูก็ไม่ได้พูดร่ำลามันอยู่ดี ไอ้ศิษย์เวรเอ๊ย!

.

.

.

.

.

.

.

ซาง่า : ลาก่อนเซย์ย่า...........

.

.

.

.

.

.

.

พวกนายคือความหวังของพวกเรา

.

.

.

.

.

.

.

ฝากอาธีน่าด้วยนะ

.

.

.

.

.

.

.

.

เมื่อสิ้นเสียงอำลา ร่างของโกลธ์เซนต์ก็สลายเป็นแสงต่อหน้าต่อตาของเหล่าบรอนเซนต์

.

.

.

.

.

ชิริว : ชูร่า!!!!!!!!!!!!!!!

.

.

.

.

ชูร่า : ลาก่อนชิริว.........

.

.

.

.

.

.

..

ชิริว : ชูร่า!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

.

.

.

.

.

.

.

.

วูบ.......

.

.

.

.

.

.

.

เกินจะไขว้ขว้า.......โกลธ์เซนต์ผู้เป็นที่รักได้จากไปอย่างไม่มีวันกลับ

.

.

.

.

.

.

.

.

เซย์ย่า : ซาง่า!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

.

.

.

.

.

.

นี้พวกมึงพูดอย่างอื่นกันไม่เป็นนอกจากฝากอาธีน่าเหรอวะ!!!!!!!!

.

.

.

.

.

.

ชุน : ฮึกๆ /ร้องไห้

(ในใจ : ไม่มีใครสนกูเลย ใช่ซี... กูมัน No body child )

.

.

.

.

.

เฮียวกะ : อะ...อือ..../ตื่นขึ้นมา

เอ๋! ท่านอาจารย์ล่ะ ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

อาจารย์คามิว!!!!!!!!! ทำไมท่านถึงจากผมไปโดยที่ไม่ยอมร่ำลาอะไรเลย!!!!!!!!!!!

/ แกแย่งพูดเองไม่ใช่เรอะ

..

.

.

.

.

ชิริว : ชูร่า ......ฉันจะไม่มีวันลืมนายเลย วันเซงเม้งฉันจะไปไหว้นาย......

.

.

.

.

เซย์ย่า : วางใจเถอะ ซาง่า ชูร่า คามิว เราจะสานต่อเจตนารมณ์ของพวกนายเอง

.

.

.

.

.

.

.

.

เราจะช่วยอาธีน่า...และปกป้องโลกนี้จากฮาเดสให้ได้......

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

นี้คือ......................................ปณิธาน~

.

.

.

.

.

.

..

.

.

ด้านแซงทัวรี่

ชิออน : เฮ้ย โดโก้ จะว่าไปตอนนั้นมันก็สุดๆไปเลยนะ!

โดโก้ : อือ = =

ชิออน : แกจำตอนนั้นได้ไหมวะ ที่เรากำลังกินข้าวอยู่ที่ใต้ถุนอยู่ดีๆ แล้วตุ๊กแกก็ตกลงมา

โดโก้ : อือ = =

ชิออน : จำได้เลยว่าตอนนั้น วิ่งกันทั้งคู่เลย กร๊าก!

โดโก้ : อือ = =

ชิออน : แล้วยังจะตอนที่อีหนูมันไปยั่วไอ้อัลบาฟริก้าอีกล่ะ

โดโก้ : อือ = =

ชิออน : อัลบาฟริก้ามันเหลือทนเลยตวาดไปว่า ไม่กลัวติดพิษมั้งรึไง อีหนูมันก็ตอบ

ทันทีเลยว่า ไม่เป็นค่า ท่านอัลบาฟริก้าขา..... ใส่ถุงยางก็ปลอดภัยแล้วค่า

กร๊ากกกกกก ตอนนั้นทั้งตกใจทั้งฮาในเวลาเดียวเลยใช่ไหม

โดโก้ : ..............................

ชิออน : แล้วยังตอนที่ไอ้ปูเปรี้ยวมันจะแกล้งแอสมิสต้าที่มันตาบอด โดนเอาเปลือก

กล้วยไปทิ้งไว้กะให้มันเหยียบลื่นล้ม

แต่ว่าไอ้อันเดมันดันเดินมาเหยียบล้มแทน

โดโก้ : .............................

ชิออน : แล้วแกยังจำซุยเคียวได้ไหม ที่มันไปเอาของนอก มีผัวเป็นฝรั่งแต่โครตโรคจิตเลย....แล้วยังจะ......

โดโก้ : โว้ย!!!!!!!!!!!!!!! ไอ้เหี้ย!!! ตกลงมึงจะเอาภาค LC รึว่า ND กันแน่วะ แล้วนี้

เมื่อไรมึงจะหยุดพล่ามวะ!!!!!!!กูฟังจนหูชาหมดแล้วนะเฟร้ย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ชิออน : = =!.................................

....เอ่อ....แต่ว่าเด็กๆจะเป็นยังไงกันบ้างนะ /เปลี่ยนเรื่องทันที

.

.

.

.

.

โดโก้ : เป็นห่วงเจ้าพวกนั้นรึไง

ชิออน : ถึงจะรู้ว่าพวกมันอึดแล้วเล่นเส้น แต่ว่านี้เราส่งเด็กไปสนามรบนะ....มันจะดู

เหมือนทารุณเด็กรึเปล่า มูลนิธิคุ้มครองสตรีและเด็กจะมาเอาเรื่องพวกเราไหม..

โดโก้ : ไม่มีใครอยากให้มันเป็นแบบนี้หรอกนะชิออน ไม่ต้องโทษตัวเองหรอก

ถึงพวกเขาจะยังเด็กแต่พวกเขาก็มีดวงดาวและอาธีน่าคอยคุ้มครองอยู่ อีกทั้งเด็กพวกนั้นคือความหวังเพียงหนึ่งเดียวของเรา

ฉันเชื่อว่าถึงแม้ว่าเส้นทางข้างหน้าจะมีอุปสรรคกีดขวาง หรือต้องเจ็บปวดเพียงใด

เด็กพวกนั้นก็จะลุกขึ้นมาและฝ่าฝันอุปสรรคเหล่านั้นไปได้ เพราะพวกเขาคือเซนต์แห่งอาธีน่าใช่ไหม

ชิออน : อุบส์! อึค!

โดโก้ : ชิออน! นี้มึงทำท่าแบบนี้จะบอกว่ากูพูดน้ำเน่าเรอะ!!!!!!!!!

ชิออน : ไม่ใช่...........เวลาของฉันจะหมดแล้ว.........

โดโก้ : อะไรนะ!!!!!!!!! แล้วมึงเติมเวลาไม่ได้เหรอ

ชิออน : กูไม่ใช่มือถือ.......

.

.

.

โดโก้ : ชิออน!

.

.

ฉับพลันนั้น ร่างของเคียวโก อารีเอสชิออน ก็เริ่มสลายเป็นแสงไป

.

.

.

.

.

โดโก้ : เราจะได้พบกันอีกไหม.....

ชิออน : ฉันรอมา 243 ปีแล้ว...ถ้าจะรอนานกว่านี้ก็ไม่เป็นไรหรอก......

.

.

.

.

.

.

แล้วเจอกันนะ โดโก้...

.

.

.

.

.

โดโก้ : ...............................

.

.

.

.

.

.

.

ชิออน : เอ่อ! แต่ว่าแกจำตอนนั้นไหมได้ที่เคียวโกเรียกพวกเราไปขัดพื้นแล้ว...

โดโก้ : โว้ย!!!! ไอ้ปากมาก!!! ไม่ต้องพูดแล้ว รีบๆหายไปซะที!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ชิออน : = =!!!

.

.

.

.

.

วูบ....... /ร่างของชิออน สลายหายไป

.

.

.

.

.

.

.

.

.

โดโก้ : ฮึกๆ /ร้องไห้

......นี้กูต้องเจอหน้ามันอีกเหรอเนี้ย กูต้องฟังมันพล่ามอีกเหรอ...../ แสดงว่าไม่อยากเจอ

..

.

.

.

.

.

กึก! / คาน่อนโผล่พรวดเข้ามา

.

.

คาน่อน : ท่านผู้เฒ่า.......ผมพร้อมแล้วครับ!!!!!!!!!! เราไปหายอดรักของผมกันเถอะ

ครับ!!!!!!(!?)

โดโก้ : เออ...

คาน่อน : อะ! นี้ท่านร้องไห้ญาติเสียเหรอครับ โถ่ๆ นิ่งซะนะ

โดโก้ : ไอ้เหี้ย มึงไม่ต้องมาปลอบกู มาซะนานไปทำอะไรมาวะ

คาน่อน : ก็ต้องเดินจากที่นี้ไปวิหารแถวต้นๆ ท่านคิดว่ามันใกล้เหรอครับ แล้วไหนต้องแต่งให้หล่อเพื่อให้อาธีน่าของผมประทับใจอีกล่ะ(!?)

โดโก้ : เออ ! ในเมื่อพร้อมแล้วเราก็ไปกันเลย

.

.

.

.

.

.

.

.

.

รอก่อนนะพวกเซย์ย่า....

.

.

..

.

.

มึงอย่าพึ่งไปสดกับใครก่อนล่ะ...

.

.

.

.

.

.

.

.

***************************************************

* แถมพิเศษตอนจบ *

.

.

.

.

.

.

.

.

.

แม้ว่าร่างกายจะสูญสลายไปแล้ว

.

.

.

.

.

.

.

.

แต่วิญญาณที่จงรักภักดีก็ยังคงอยู่ เพื่อปกป้องอาธีน่า และโลกใบนี้

.

.

.

.

.

.

..

.

.

.

.

.

.

ณ กำแพงวิปโยค

.

.

.

.

.

.

.

ซาง่า.....

..

.

.

ชูร่า.......

.

.

.

.คามิว........

.

.

.

เดสมาร์ก.......

.

.

.

อโฟดิเต้..........

.

.

.

.

อันเดบารัน.......

.

.

.

.

ไอโอรอส........

.

.

...

.

.

.

โดโก้ : โอ..ถึงจะตายไปแล้ว แต่พวกนาย....... ยังไม่ยอมไปเกิดอีกเหรอวะ = =!

อันเด : ฮ่าฮะๆ ^ O ^

......ก็ตรูพึ่งออกได้ไม่ถึงตอนนึงเลย ก็ตายซะแล้ว ก็ขอโผล่อีกซักหน่อยเถอะนะ T T

อโฟดิเต้ : กรี๊ด!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ไอ้มู!!!!!!!!!!!!!! นี้แกยังกล้าเสนอหน้ามาให้ฉัน

เห็นอีกเหรอยะ!!!

เดสมาร์ก : ฮ่วย! สูสิฆ่าพวกเฮาตายหอง สิบ่ฮู้ว่าพวกเฮามาดี!

มู : เอ่อ......คือฉันขอโทษ ก็นึกไม่ถึงจริงๆ = =!

อโฟดิเต้ : ขอโทษไม่หายย่ะ! นี้แกรู้ไหมยะว่าพวกฉันลงโดนมังกรไวเวิร์นมันถีบส่งลงยมโลกอีกต่างหาก

เดสมาร์ก : แม่นหลาย! ข้อยสิอับอายบ่ฮู้เอาหน้าไปแทรกที่จังได๋

ชากะ : เย็นไว้เถิดโยม....เรื่องมันแล้วมาแล้ว หากนึกผูกพยาบาทมันก็มีแต่ทำให้ทุกข์เท่านั้น

ไอโอเรีย : นั้นสิ ใครจะไปรู้วะว่าพวกแกมาดี ปกติก็ชั่วยังกับอะไรดีอยู่แล้ว รอบนี้มาชั่วใครจะสงสัยวะ!

อโฟดิเต้ : กรี๊ด!!!!!!!!!!! ไอ้แมว นี้แกด่าว่าพวกฉันชั่วเหรอยะ แบบนี้มันต้องตบสั่ง

สอนซักฉาดแล้ว!!!!!!!!!!!!!

ไอโอรอส : เฮ้ย!! พอโว้ย !!!!

....แม่อโฟดิเต้คนงาม ^ ^ จะถือเรื่องเข้าใจผิดเล็กน้อยๆ (!?) แบบนี้เป็นอารมณ์

ทำไมจ้ะ เดี๋ยวใบหน้าอันนวลผ่องก็ต้องตีนกากันเสียพอดี

...แล้วยังจะพ่อเดสมาร์กใจดีรูปหล่ออีกล่ะ คงจะไม่ถือเรื่องเล็กน้อยเพียงเท่านี้หรอกใช่ไหมจ้ะ.....

.

.

.

.

.

.

ไอโอเรีย : = =!!!

อโฟดิเต้ : ต๊าย! เห็นแกคารมพ่อคนหวาน...ฉันจะยกโทษในความผิดของพวกนี้ก็ได้

เดสมาร์ก : แม่นหลาย เห็นแก่บักเสี่ยว ข้อยจะไม่ถือความสูก็ได้

มู : = v = ....

.

.

.

..

.

.

.

.

.

.

คามิว : เฮ้อ...ไอ้ไอโอรอสมันก็เก่งนะ มันสามารถชมไอ้ตี้กับไอ้แช่มได้โดยไม่กระดากปากเนอะ ซาง่า......ชูร่า.....

เอ๊ะ! อ้าว! เฮ้ย!!!!!! พวกนาย!!!!!!!!!!!!!!!!!!

.

.

.

.

.

.

.

..

ซาง่า : ไอโอรอส!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ไอโอรอส : !?

......ซาง่า...

ซาง่า : ไอโอรอส ฉันขอโทษ เพราะฉันแท้ๆ ฉันมันชั่ว เลว เลวยิ่งกว่าน้องชายฉันอีก!!

( คาน่อน : ฮัดเช้ย!!!! )

ถ้าไม่ใช่เพราะฉันนายก็ไม่ต้องตายอนาถบทน้อยแบบนี้!!

ไอโอรอส : ........................................

ซาง่า : ฉันรู้...นายไม่ต้องยกโทษให้ฉันก็ได้ ...เพียงแต่ว่าฉันแค่อยากจะ............

ไอโอรอส : ไม่........ซาง่า....

...........ฉันยกโทษให้นาย..... /ยิ้ม

ซาง่า : ...ไอโอรอส................

.

.

.

.

ชูร่า : อะ.....ไอโอรอส.....ฉัน........

ไอโอรอส : ไม่เป็นไรชูร่า....ฉันเข้าใจ...

ชูร่า : ฉันสับสนมาก .........ในภาคปกติฉันตั้งใจจะฆ่านาย แต่ในภาคจีฉันกลับ

พยายามช่วยนาย!

ไอโอรอส : ไอ้นั้นฉันก็ไม่รู้แกเหมือนกัน = =!!!

.

.

.

.

.

ไอโอเรีย : พี่ครับ!! ทำไมพี่ถึงได้ใจบุญแบบนี้ / ต่างกับน้องสิ้นดี.......

ไอโอรอส : เพราะพวกเขาคือเพื่อนของพี่ไงล่ะไอโอเรีย.....

ไอโอเรีย : .....................................

ไอโอรอส : ถึงแม้ว่าเพื่อนของเราจะหลงผิดและทำให้เราต้องเจ็บปวด แต่ไม่ว่ายังไง

เขาก็คือเพื่อนของเรา

ในเมื่อเขาสำนึกผิดแล้ว เราก็ต้องให้อภัยยกโทษให้เขาใช่ไหมไอโอเรีย......

ไอโอเรีย : พี่........

.

.

.

.

.

.

.

อันเด : โอ....ฮือๆ ฉันเข้าใจแล้วไอโอรอส ทำไมคลอธแกถึงมีปีก เพราะแกช่างมีจิตใจเฆตตาปานเทวดาลงมาเกิดแบบนี้นี้เอง......

.

.

.

.

..

..

.

ไอโอรอส : พี่ต้องขอโทษเจ้าด้วยนะไอโอเรีย ที่ทิ้งเจ้าให้อยู่คนเดียว เจ้าคงลำบาก

มากใช่ไหม

ไอโอเรีย : ไม่หรอกครับ พี่ทำในสิ่งที่ถูกต้อง ไม่เหมือนใครบางคน....

ชูร่า : = = !!!

.

.

.

.

.

..

ไอโอเรีย : ผมเชื่อมาตลอดว่าพี่ต้องไม่ใช่คนทรยศ แม้ว่าใครจะพูดยังไง แม้ว่าคนอื่นจะประนามพี่เหมือนประนามไอ้เหลี่ยม(!?)

ผมก็เชื่อว่าพี่ของผมไม่มีวันทรยศอาธีน่าเด็ดขาด

ไอโอรอส : โอ้ ไอโอเรีย น้องรักของพี่ T [ ] T

ไอโอเรีย : พี่!!!!! T T

.

.

.

.

.

.

.

อันเด : อีกแล้ว ... อีกแล้ว.. มันสะเทือนอารมณ์อีกแล้ว T [ ] T /ร้องไห้ตาม

.

.

.

.

.

.

.

.

.

คามิว : ดีจริงๆ ที่ในที่สุดพวกเขาก็ได้มีโอกาสเจอกันอีกครั้ง และได้พูดความในใจ

ออกมา..../ไม่เหมือนศิษย์ตรูมันเล่นพูดไปร้องไปคนเดียวคนตรูไม่ต้องได้พูดอะไร

.

.

.

.

.