..เราสู้เพื่อเทพี เราตายเพื่อเทพี เพราะเราคือเซนต์แห่งอาธีน่า..

IN THE WANDERLAND มหัศจรรย์แดนพิศวงป่วนมิติ ตอนที่ 3

CREED : RUNE X AIACOS

BY : NAFKONG

.

.

.

.......ร่างสูงเดินหากระต่ายตัวน้อยของเขาไปตามทางที่เจ้าแมวขาวชี้มา

....ร่างสูงกำลังว้าวุ่นใจ

.....กระน้อยน้อยของเขาอยู่ที่ไหนกัน

.

.

" หนอย..เจ้าฟาโรห์ " ร่างสูงกัดกราม " ปกติก็ชอบขัดขวางฉันกับไออาคอสประจำอยู่แล้ว พอมาในแดนนี้มันก็ยังตามมาขัดขวางฉันอีกอย่างงั้นเรอะเนี้ย.. "

เมื่อไม่มีวี่แววของร่างบางเลยแม้แต่น้อย และป่านี้ก็ช่างกว้างใหญ่เสียจนการค้นหาคนๆเดียวในที่นี้จะเหมือนกับการงมเข็มในมหาสมุทรเสียอย่างนั้น เมื่อเกิดความเครียดขึ้น หนทางที่จะคลายเครียดไปพลางได้ก็คือ การนินทาว่าร้ายนั้นเอง (!?)

" ไอ้นี้มันดำตัวอย่างเดียวไม่พอ มันยังใจดำอีกต่างหาก ไอ้เวรเอ๊ย! ไออาคอสน่ะลูกสาวแกรึไงวะ(!?) หวงแม่งนักหนาเป็นแมวหวงกระดูกไปได้ (!?!)

ทั้งๆที่ไออาคอสเองก็รักฉันเห็นๆ ยังเที่ยวมาขวางอีก (อะเอ็งจะเข้าข้างตัวเองเกินไปรึเปล่า ) "

.

.

" แต่ว่าไอ้เจ้าโอฟี่นี้มันจะเชื่อใจได้ไหมนะ ปกติมันเองก็ดันสนุบสนุนไออาคอสกับไอ้มีนอสอยู่ซะอีก " รูเน่เริ่มเข้าโหมดเครียดอีกครั้ง

ถึงแม้ว่าจะไม่เข้าไว้ใจอยู่นักเท่าไร แต่ว่าในแดนที่ไม่รู้จักแห่งนี้ เข้าก็ไม่มีทางเลือกอื่นเสียจากการเดินไปตามทางที่เขาบอกไว้.

.

.

แต่แล้วฉับพลันนั้นเอง!!!!!

.

.

.

" ฮือๆ "

.

.

" !? " ร่างสูงเบิกนัตย์ตากว้าง เขาได้ยินเสียงคนร้องไห้ดังมาจากเบื้องหน้าของเขา

"แง้ T [ ] T ใครกันมาทำแบบนี้ ข้ายิ่งรีบอยู่ด้วยนะ!!! "

.

.

.. ร่างสูงเงียบกริบ ฟังเสียงที่คุ้นเคยนั้น และยิ่งประโยคที่ว่ายิ่งรีบแบบนี้ แทบไม่ได้คิดแล้วใช่ไหมจ้ะหนูๆ (!?)

.

.

" ท่านไออาคอส!!!!!!!!!!!!!!!!! " ร่างสูงรีบวิ่งไปหาต้นเสียงทันที " ท่านไออาคอส นั้นท่านใช่ไหมครับ!!!!!!!!!!!!! "

ใบหน้าที่คมคายนั้นเริ่มมีรอยยิ้มขึ้นมาในทันใด เขาวิ่งด้วยความเร็วที่สุดที่ขาของเขาจะวิ่งได้

แต่ดูเหมือนกับว่า กระต่ายที่เขาจะไปหาอยู่นี้ ไม่ได้อยู่ที่ทางเดินอย่างที่คิด จะว่าไปแล้วเสียงนั้นมันดังมาจากข้างทางที่เป็นป่ารกต่างหาก..

.

.

***************************************************************

.

" ฮือๆ " ร่างบางร้องไห้ระทม แต่อะไรน่ะเหรอที่ทำให้อุเคะบันนี่คนนี้(!?) ร้องไห้แบบนี้ได้ ยิ่งกับขุนพลอย่างเขาแล้ว

อะไรกันนะ! ที่ทำให้เขาต้องเสียน้ำตาและร้องไห้อย่างสิ้นหวังแบบนี้

.

.

.

.

TBC.

ผวัะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ( โดนคนอ่านตบ )

( แฮะๆ ผมล้อเล่นหรอกครับ ^ ^ ยังไม่จบซักกะหน่อย > เอียงคอ )

.

.

.

.

.

.

" แง้ ใครก็ได้ช่วยข้าที T [ ] T!!! "

กระต่ายน้อยกำลังนั้งทรุดกับพื้น หูทั้งสองตกลงไม่ร่าเริงดังก่อน ร่างๆนั้นกำลังนั้งกองอยู่บนพื้นดิน เปรอะเปรื้อนฝุ่นผง จนชุดที่สวยหรูนั้นต้องหมองหม่นซีดลงไปในทันใด และที่ยิ่งกว่านั้น

ขาที่เรียวยาวข้างหนึ่งกำลังติดอยู่กับกับดักที่มีฟันเหล็กแหลมคม ฟันซี่ยาวคมแต่ละซี่ที่กำลังกัดขาเล็กๆนั้นไม่ยอมปล่อย เลือดสีแดงไหลซึมออกมาตามปากแผลที่ถูกแทงลึกลงไป สร้างความเจ็บปวดให้ร่างบางเสีย

จนไม่กล้าที่จะขยับขานั้นแม้แต่นิดเดียว ยิ่งพยายามเอาสิ่งนั้นออกมากเท่าไร ก็ยิ่งทวีคูณความเจ็บปวดให้กับผู้ติดกับมากเท่านั้น

" ฮือๆ ใครมันมาวางของแบบนี้เอาไว้ในป่าแบบนี้ ละ..แล้วทำไมต้องเอาอันนี้มันเจ็บแบบนี้ด้วยเล่า! ทำไมเขาไม่ทำเป็นบ่วงดักขาอะไรแบบนี้ อย่างน้อยมันก็ไม่เจ็บเท่าไร ทำไมต้องมาเป็นไอ้นี้ ทำไมมันไม่ลองมาลองติดดูเองบ้างเล่า!

ว่ามันเจ็บแค่ไหน โฮ T O T แถมเลือดก็ไหลไม่หยุดด้วย ถ้าไหลหมดตัวขึ้นมาข้าก็ตายสิ แกะก็ไม่ออกด้วย ทำไมเขาไม่เอาที่มันแค่สะบัดก็หลุดนะ T T เจ็บ!!!!!!!!!!!!!! T [ ] T!!! แล้วข้าก็รีบอยู่ด้วยนะ แง้ๆๆ "

ร่างบางทั้งโหยหวนทั้งโวยวายสลับร้องไห้แกมด่า ไปเรื่อยๆ ขณะที่กับดักนั้นยังคงติดหนึบเหนียวแน่นรักเคะอย่างไม่มีวี่แววจะหลุดออกได้แม้แต่น้อย ซึ่งในตอนนั้นเอง...

.

.

กึก!!!!!!!!!

ร่างสูงวิ่งมาจนกระทั่งเห็นร่างของร่างบางที่กำลังอยู่กับพื้น และร้องไห้อย่างน่าเห็นดู

.......ไออาคอส.ในที่สุดก็เจอซะที

ร่างสูงเผยยิ้ม (หื่น) ความพยายามของเขาสำเร็จแล้วและความน่ารักของร่างบางนั้นทำให้เขาเริ่มใจเต้นรัวอีกครั้ง

.....แหม..ก็เล่นทั้งหูกระต่าย ทั้งคอสเพลย์ขุนนาง แบบนี้ไม่ให้มันเหิมหื่นได้อย่างไร

แต่รูเน่ต้องตกใจแทบหัวใจหยุดเต้น เมื่อก้มลงมองไปยังขาของร่างบางที่กำลังอาบเลือดอยู่ พื้นดินแถวนั้นถูกย้อมไปด้วยสีแดงจากเลือดที่ไหลอาบลงมา อีกทั้งเสียงร้องครวญอย่างเจ็บปวดของร่างบางที่ดังเป็นพักๆ

จนมันแทบจะกระตุ้นความ SM ในตัวของเขาให้ระเบิดออกมา ( นี้มันยังมีอารมณ์มา SM อีกเรอะ )

.

.

....ใครกันที่มันบังอาจทำให้ไออาคอสของข้าต้องเจ็บปวดแบบนี้.

....คนที่จะทำให้ไออาคอสเจ็บจนต้องร้องครางออกมา มันต้องมีแต่ข้าคนเดียวสิ.

รูเน่ขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน แววตานั้นฉายถึงความเครียดแค้น แต่ว่าดูความคิดมันแอบหื่นยังไงชอบกล = =..

ไออาคอสร้องไห้ด้วยความเจ็บปวดและกังวลอย่างหนักเสียจนไม่ได้รู้สึกถึง(ความหื่นของ)ร่างสูง ที่กำลังมองดูเขาอยู่ห่างๆ อย่างหื่นๆ เขายกมือทั้งสองมาปิดหน้า ก้มหน้าลงร้องไห้ราวกับเด็กผู้หญิง

โดยไม่รู้เลยว่ามันยิ่งกระตุ้นความหื่นของไอ้ตัวข้างหลังนั้นขึ้นไปอีก

.

.

สวบ!!!

ทันใดนั้นเองเสียงฝีเท้าที่ลงมาเหยียบย่ำกอหญ้าดังขึ้นต่อหน้าของร่างบาง

.

.

" เฮ้ย!!!!!!!!!!!!!!!!! พวกเรา!!!!!!! มีเหยื่อมาติดแล้วโว้ย!!!!!!!!!!!!!!!!!! " เสียงห้าวแหบตะโกนดังขึ้นก้องไปทั้งป่า

ไออาคอสค่อยเงยหน้าขึ้นมาหาต้นเสียง ดวงหน้างามไม่ยิ้ม และเปียกชื้นด้วยคราบน้ำตา

เขาเห็นชายร่างสูงใหญ่ ราว 2 เมตร ยืนอยู่ตรงหน้าเขา ร่างนั้นสูงใหญ่เสียจนบดบังแสงอาทิตย์ที่ส่องลงมาหาร่างบาง ไออาคอสไม่สามารถมองเห็นใบหน้าที่อยู่ในเงามืดนั้นได้ ร่างบางเห็นเพียงแค่ร่างนั้นสูงใหญ่ และเต็มไปด้วย.มัดกล้าม.....

.

.

K!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

.

.

.

"เฮ้ย! จริงเหรอวะ !! " เสียงที่แหบกร้านอีกเสียงดังขึ้น พร้อมกับร่างที่ผอมแห้งราวขี้ยา

"ไหนๆ ดูหน่อยดิ " เสียงที่ทุ้มหนักแน่นดังขึ้นมาด้วย และปรากฏร่างที่ใหญ่โตเช่นเดียวกับร่างแรก

"ฮ่า!! งั้นเอาไปต้มกินรึว่าทำลาบดีวะ!! "

"ฮ่าๆ วันนี้มีลาบปากโว้ย!! "

.

.

และแล้วร่างอื่นๆก็ค่อยๆ เดินโผล่มาจากแมกไม้เรื่อยๆ จาก 1 เป็น 2 จาก 2 เป็น 3 ..

กว่าไออาคอสจะรู้ว่ากำลังเกิดอะไรขึ้น เขาก็ถูกมุงไปด้วย กลุ่มคนแปลกพลังเคหน้าเสียแล้ว

.

.

" พะพวกเจ้าเป็น..ใคร " ไออาคอสพยายามกลั้นน้ำตา เปล่งเสียงออกมาสั่นๆ

.

.

คนกลุ่มนั้นเงียบ..........

.

.

"อ.....ฮะฮะ "

.

.

.

"เฮ้ย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ได้บันนี่เคะโว้ย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! " คนหนึ่งร้องขึ้นมาเสียงดังและยิ้มแฉ่ง

"โอ้ว!!!!!!!!!! บานนนนนนนนนนนนนนน นี้!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! " อีกคนหนึ่งก็พลอยร้องตามไปด้วย

" เคะได้เคะ ได้เคะ!!!!!!!! "

" วันนี้ช่างโชคดีอะไรอย่างนี้โว้ยยยยยยยย "

แล้วจากนั้นก็เริ่มมีเสียงร้องโหวกเหวก เอะอะ โวยวาย ทั้งเคะ ทั้งบันนี่ จนกระทั้งเริ่มดังขึ้นเรื่อยๆ ไม่ได้ศัพท์เหมือนอยู่ในตลอดนัดอย่างไงอย่างงั้น

ไออาคอสเริ่มรู้สึกถึงความเลวร้ายที่กำลังเกิดขึ้น ร่างนั้นถอยร่นไปข้างหลังแต่ก็ติดกับกับดักที่ทำให้เขาถอยห่างไปได้ไม่มากนัก ใบหน้าของร่างบางนั้นซีดเซียวอย่างเห็นได้ชัด

แล้วฉับพลันนั้นโดยไม่ได้นัดหมาย พวกเคเหล่านั้นเริ่มหันมามองยังกระต่ายน้อยพร้อมกัน และสายตาทุกคู่นั้นช่างเต็มไปด้วยความหื่นเกินร้อย

" เฮ้ย! ไม่ว่ายังไงฉันก็ขอเริ่มคนแรกเลยล่ะกันน้า * [ ] *!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! " ร่างขี้ยาร่างหนึ่งแหวกฝูงชน เข้าหาร่างบางทันที

.

.

ผวัะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ไม่ทันที่เจ้าขี้ยาจะได้ไปพ้นจากกลุ่มเพื่อน มันก็ถูกตบคว่ำกองกับพื้น แล้วโดนพวกพ้องระดมตื้บทันที

.

.

" ไอ้บ้า! ไอ้หน้าด้าน! มาถึงก็จะเอาก่อนทุกที "

" ใช่! คราวก่อนน่ะแกก็ได้ไปแล้ว รอบนี้เงียบไปเลยโว้ย "

.

.

ตุ้บ!! ตับ!! ผวัะ!!!!! โครม!!!!!!!!!

ร่างนั้นยังคงถูกตื้บโดบเพื่อนฝูงต่อไปเรื่อยๆราวกับเป็นกระสอบทรายที่ใช้ซ้อมในค่ายมวย ฝุ่นควันเริ่มฟุ้งกระจายแบบหนังจีน ไออาคอสกระดิกหูอย่างเพลิดเพลินที่ได้เห็นขี้ยาโดนตื้บ

.

.

แต่ทว่า งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกลา.

.

.

" เฮ้ย!!!!!!!!!!!! หยุด!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! "

.

.

.

เอี้ยดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

.

หมัดทุกหมัดที่พุ่งด้วยความเร็วแสง และฝ่าเท้าที่กำลังจะได้ย่ำเหยียบคนนั้น หยุดพร้อมๆกัน ราวกับกดปุ่มสต็อป

ร่างๆหนึ่งที่ใหญ่โตและเปี่ยมไปด้วยมัดกล้ามยังบึกบึนยิ่งกว่าใคร ร่างนั้นก้าวเท้าผ่านพงหญ้า เดินมากลางหมู่พวกพ้อง ทุกคนในที่นั้นถอยร่นด้วยรู้สึกถึงความน่าเกรงขาม ยำเกรงและเค (!?)จากร่างสูงใหญ่นั้น

" โอ้! ละลูกพี่คีกันต์!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! " ทุกคนแทบร้องออกมาพร้อมกัน ยกเว้นกระต่ายน้อยและไอ้หื่น

" คีกันต์เหรอ!!! " รูเน่ที่แอบอยู่แถวนั้นอุทานขึ้น แต่ก็ไม่ดังพอที่จะทำให้พวกเคและร่างบางได้ยิน

......นี้มันก็อยู่ในวอลเดอร์แลนด้วยเหรอวะเนี้ย นึกไม่ถึงเลย ในเรื่องไม่มีนี้หว่า จริงๆแล้วมันควรอยู่ในพาวเวอร์เคแลน(Power K Land)มากกว่า..

.

.

" จะ..เจ้า!!! ไออาคอสชี้ไปในขณะที่หูกระต่ายตั้งชัน เจ้าโดนขับไล่ออกจากวอลเดอร์แลนไปแล้ว! เนื่องด้วยความผิดมาตราที่ 304 วรรคที่ 2 ว่าด้วยเรื่องสิทธิเมะเคะ กล่าวว่า ห้ามขืนใจ ข่มขืน รุมโทรม

ทำอนาจาร เมะหรือเคะโดยไม่สมัครใจและมาตราที่ 112 เรื่องชนชั้นเค กล่าวว่า ห้ามบุคคลที่มีรูปร่างสูงตั้งแต่ 2 เมตร กล้ามเป็นมัดล่ำสัน ใช้กำลังข่มเขง ทารุณ ปะทุร้ายต่อบุคคลอื่นและมาตราที่.. "

ร่างบางขึ้นเสียงทำหน้าถมึง ลุกขึ้นมาเริ่มร่ายกฏหมายทันที

" เฮ้ย! พอๆ ตรูฟังไปแล้ว ไม่รู้เรื่องเลย! แต่ว่าแล้วจะทำไมวะ เขาไล่ แต่ข้าหน้าด้านจะอยู่มีปัญหาอะไรไหม " คีกันต์ว่าและยิ้มเยาะก่อนที่จะระเบิดหัวเราะออกมา ทำเอาพวกเคที่เหลือพลอยหัวเราะไปด้วย

เสียงเคหัวเราะดังกึกก้องไปทั้งป่า นกเขา นกกาตื่นบินออกจากรังจ้าละหวั่น แผ่นดินสั่นสะเทือน ต้นไม้ล้มตึงหักโค่นลงมา

" เงียบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบนะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! "

ก่อนที่ธรรมชาติจะถูกทำลายไปมากกว่านี้ ร่างบางแผดเสียงประชันหน้ากับพวกเค

.

.

" เลิกหัวเราะซะที หนวกหูเข้าใจไหม ไอ้พวกเศษสวะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! "

สิ้นสุดคำพูดของร่างบาง ราวกับเสียงหัวเราะเหล่านั้นจะถูกดูดหายกลับไปยังปากของพวกเค ไม่มีเสียงหัวเราะใดๆ

หลุดลอดออกมาแม้แต่น้อย ราวกับช่วงเวลาหยุดเดิน สวะเหล่านั้นค้างปาก สีหน้าไม่ได้เปลี่ยนแปลง

..แต่ทุกคนที่นั้นรู้สึกถึงแรงกดดันมหาศาล.

..

" O [ ] o.. " ฉับพลันนั้นเองสีหน้าของพวกลิ่วล้อก็ค่อยๆเปลี่ยนรูป จากหน้าปกติ(ที่อุบาทว์อยู่แล้ว)ก็เริ่มเบี้ยวผิดรูปขึ้นเรื่อย บ้างก็ทำปากเป็นรูปตัวโอ บ้างก็ทำปากเป็นรูปตัวยู ตัวอีก็มี (มันทำได้ไงวะ)

ดวงตาของพวกมันเบิกกว้าง ตาโตจนแทบถลนออกมานอกเบ้า

.

.

" อะ.อะ ไอ้บ้าเอ๊ย = [ ] =!!!!!!!!!!!!!!!!!! " พวกมันร้องออกมาพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมายและมองมายังกระต่ายน้อยร่างบางเหมือนรู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้น

.

.

.......บรรยากาศรอบตัวคีกันต์มืดลงในทันใด

ร่างบางรู้สึกถึงแรงกดดันที่พุ่งมายังตนเอง แรงกดดันนั้นทำเอาขุนพลอย่างเขาชะงักไปวูบหนึ่ง แต่ถึงกระนั้นร่างบางยังคงรักษาสีหน้าไว้ ไว้แสดงให้เห็นถึงความวิตกกังวลแต่อย่างใด

" แกพูดใหม่อีกทีสิ " คีกันต์เอ่ยด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นจนน่าขนลุกชู่

" หูหนวกรึไงกัน ข้าบอกว่าหนวกหูๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เข้าใจไหมว่าข้าหนวกหู!!!!!!!!!!!!!!!!! เสียง

หัวเราะรึว่าควายออกลูกทั้งฝูงกันแน่ ฟังแล้วมันหนวกหูเข้าใจไหม เจ้าพวกสวะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ "

ร่างบางทวนอีกครั้งและเพิ่มด่าให้เจ็บปวดยิ่งกว่าเดิมพร้อมใส่ท่ากระต่ายแดนซ์(!?)ประกอบ

" โอ้ววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววว " พวกลิ่วล้อร้องโหยหวนราวกับกำลังจะเปลี่ยนเป็นก้นหอย(!?) สีหน้าเหล่านั้นแสดงถึงความสยดสยอง

ในตอนนั้นเองที่แววตาของคีกันต์ร่างเค(!?) เปลี่ยนไปเป็นแววตาที่โกรธเกรี้ยวราวกับสัตว์ร้าย ได้ยินเสียงขบเขี้ยวเคี้ยวฟันและความกดดันมหาศาลที่แผ่ออกมาจนรอบข้างดูมืดมนลงในทันใด

.....ในตอนนี้ร่างบางอาจจะรู้ตัวแล้วก็ได้ว่าทำสิ่งที่ผิดพลาดไป..

ร่างใหญ่นั้นกระทืบเท้าเดินเข้ามา ทุกคนพากันหลีกทางให้อย่างรู้หน้าที่และสีหน้าแหยงอย่างเห็นได้ชัด ทั้งเหงื่อแตกพลั่ก ทั้งหลบหลังต้นไม้ ทั้งร้องหาแม่ (!?)

" ย.หยุดอยู่แค่นั้นนะ อย่ามาใกล้ข้า!! " ร่างบางไม่อาจซ่อนความกลัวได้อีกแล้ว ดวงหน้าหวานนั้นซีดเซียวแววตาสั่นเทา เขาชักดาบที่เก็บไว้ออกมา ยกขึ้นมาขู่

" ถ้าเข้ามามากกว่านี้ ข้าไม่ออมมือแน่!!! "

ดาบเล่มยาวปลายแหลมถูกชักออกมา ด้ามดาบสีทองวาวที่อยู่ในมือของร่างบางสะท้อนกับแสงอาทิตย์ที่ส่องลงมา ดาบเล่มนั้นถูกถืออย่างมั่นคงและหันคมดาบไปยังร่างใหญ่ที่กำลังใกล้เข้ามา

..แต่ทว่า..ร่างใหญ่นั้นกลับไม่ได้แสดงอาการสะทกสะท้าน

..ร่างนั้นยังคงเดินเข้ามาใกล้ๆเรื่อยๆ ..

.

.

.

จนกระทั่ง.

.

.

" ก็บอกว่าอย่าเข้ามา !!!!!!!!!!! " ในครั้งนี้ร่างบางไม่ว่าเปล่า ตวัดคมดาบใส่ร่างยักษ์นั้นทันที

.

.

ฟุ่บ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! เสียงแหวกอาการของคมดาบด้วยความเร็วและแม่นยำและจากนั้น.

.

.

เคร้ง!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

.

.

O [ ] o!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ลิ่วล้อทุกตัวที่นั้นต้องอ้าปากค้างตามสไตล์ตัวประกอบ เมื่อเสียงแตกหักของดาบเล่มงามดังขึ้น

ไออาคอสนัยต์ตาเบิกกว้าง เมื่อดาบคู่ใจของตนถูกมือที่หยาบกร้านนั้นรับไว้ได้โดยไม่ได้สร้างบาดแผลอะไรแม้แต่น้อย อีกทั้งมือข้างนั้นยังขยี้หักดาบของเขาต่อหน้าต่อตา

" เป็นไปไม่ได้ " ไออาคอสเอ่ยเสียงสั่น ในขณะที่จ้องมองดาบปลายดาบที่ยังคงเหลืออยู่ในมือของตน

" ไงล่ะไอ้กระต่าย! มีน้ำยาแค่นี้เองเรอะ! " คีกันต์ขึ้นเสียงและฉกเอาดาบที่ยังเหลืออยู่ในมือของร่างบาง มาจับด้วยมือเคๆทั้งสองข้าง และเริ่มออกแรงบิดดัดมันจนเป็นรูปตัว K (!?)

.

.

O [ ] o!!!!!!!!!!!! ราวกับนั้นเป็นจุดสิ้นสุดของร่างบาง

.

.

" แง้ T [ ] T!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ไม่เอาแล้ว อย่าทำอะไรข้าเลย!!!!!! " ไออาคอสเริ่มปล่อยโฮอีกครั้ง

.

.

รูเน่ ( ซึ่งบางคนอาจจะลืมไปแล้วว่ามันยังอยู่ ) แทบจะเอาหัวโขกกับต้นไม้แถวนั้น.....ทะ..ท่านไออาคอส นี้ท่านเป็นถึง 3 ผู้ยิ่งใหญ่แห่งแดนนรกนะ แล้วท่านไปร้องขอกับพวกเคชั้นต่ำแบบนั้นได้ยังไงกัน

" อย่าทำข้าเลยนะ ข้าเป็นแค่กระต่ายที่หลงทางมาเท่านั้นเองนะ " ร่างบางขออีกครั้งและเริ่มเอียงคอส่งสายตาออดอ้อนซึ่งเมะหงอกที่ไหนมาเห็นคงต้องเลือดพุ่ง

" หุบปาก!!!!!!!!!!!! ฉันจะฆ่าแก แล้วเอาแกไปต้มสตูลกินนี้ล่ะ * [ ] * " คีกันต์ขึ้นเสียง ทำหน้าเหี้ยม และทำท่าจะขย้ำร่างบางจริงๆ

" อ๊า!!!!!! ไม่เอานะ ข้ายังไม่อยากตาย T ^ T ข้าน่ะตัวเล็กเนื้อนิดเดียวเอาไปทำสตูลก็เปลืองเครื่องปรุงเปล่าๆ ถ้าเจ้าหิวจริงๆ ข้าเลี้ยงข้าวเจ้าดีกว่า " ร่างบางเสนอและเอียงคออย่างน่ารักที่สุดเท่าที่จะทำได้

" เงียบ!!!!!!! ไม่ว่าแกจะร้องขอยังไงแกก็ต้องตายอยู่ดี !!!!!!!!!!! "

" ทำไมใจร้ายแบบนั้นล่ะ อ๋อ! เจ้าโกรธข้าที่ข้าว่าเจ้าใช่ไหม ไม่เอาน้า ข้าล้อเล่นหรอก > อีกอย่างเจ้าน่ะดูดีจะตาย

กล้ามก็ใหญ่ หน้าตาก็ดี (!?) แบบนี้สาวๆเห็นแล้วต้องปลื้มแน่ๆเลย " ไออาคอสเปลี่ยนโหมดเป็นประจบสอพลอทันที

.

.

...= = รูเน่เงียบ ตั้งแต่เกิดมาเขาไม่เคยคิดเลยว่าจะเห็นร่างบางมายกย่องเคแบบนี้

.

.

" หุบปากเจ้ากระต่ายถ้าแกยังไม่เลิกพูดอีก ฉันตัดหูแกแน่!!! " ร่างยักษ์นั้นยังคงไม่รับฟังและหน้าเหี้ยมลงทุกที

ไออาคอสตกใจในคำพูดของร่างยักษ์นั้นจนรีบเอามือขึ้นมาจับหูทั้งสองข้างไว้ ราวกับกลัวว่ามันจะหายไปจริงๆ

" ขะ..ข้าบันนี่ ไออาคอส!!!!!!! ข้าน่ะเป็นถึงขุนพลของอาณาจักรวอลเดอร์แลนนี้นะ ถ้าพวกเจ้าทำอะไรข้าแม้แต่นิดเดียวล่ะก็ ในวังไม่ละเว้นชีวิตพวกเจ้าแน่!!!!!!! "

ไออาคอสเปลี่ยนโหมดอีกครั้ง และทำท่าขึงขังพยายามใช้อิทธิพลข่มขู่

......บันนี่ ไออาคอสเหรอ.... รูเน่ทวนและยิ้มโรคจิต หึๆ ชื่อน่ารักอะไรอย่างนี้นะท่านไออาคอส

.

.

.

แต่ทว่าดูเหมือนกับว่าตำแหน่งอันสูงส่งของเขาจะไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้นเลยเพราะ..

"เฮ้ย! ขุนพลคืออะไรวะ "

" สงสัยมันจะเป็นคำประสม มันต้องเป็นคนที่มีหน้าที่คอยขุนไพร่พลให้อ้วนพีสมบูรณ์แน่เลยวะ.. "

= =..... ไออาคอสเงียบ

" ไงล่ะไอ้กระต่าย ก่อนตายอยากจะขออะไรเป็นครั้งสุดท้ายไหม " คีกันต์เดินเข้ามาใกล้จนห่างกับร่างบางจนไม่ถึงเมตรเท่านั้น และยิ้มเหี้ยม

" อะ.อะไอ้บ้า! ไออาคอสตวาด อย่านึกว่าไม่มีดาบแล้วข้าจะทำอะไรไม่ได้นะ ถึงเป็นแค่กระต่าย แต่กระต่ายน่ะก็ถีบหนักนะจะบอกให้ "

ร่างบางว่าทั้งเสียงสั่น มีเหงื่อซึมออกมา และตั้งท่าสู้ทันที

" ก็ลองดูสิวะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! "

ไม่ทันทีกระต่ายน้อยจะได้ทำอะไร หมัดที่หนักหน่วงของร่างยักษ์ก็พุ่งซัดใส่ ท้องน้อยนั้นเต็มๆ

.

.

ปึ้ก!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

.

.

"อัก! " ร่างบางกระอัก ก่อนที่จะค่อยๆทรุดลงไป เขารู้สึกถึงความเจ็บปวดอัดแน่นปั่นป่วนอยู่ในตัวของเขา ก่อนที่มันจะขึ้นมาที่หัว ตอนนั้นเองที่ร่างกายขาดการควบคุมวูบลงไปพร้อมกับสติของเขา

" ถุย! โดนหมัดเดียวก็จอดแล้ว " คีกันต์เอ่ยอย่างอามรณ์เสีย

" ฮ่า ลูกพี่ ก็หมัดของลูกพี่น่ะหนักยิ่งกว่าสึนามิซะอีก แล้วใครที่ไหนมันจะทนได้เล่า > ลูกน้องตัว เอ๊ย! คนหนึ่งพูดแทรกทันที

" ใช่แล้วครับ เจ้ากระต่ายนั้นมันก็ดีแต่ปาก เมื่อถูกหมัดอันหนักหน่วงของลูกพี่ ก็เป็นธรรมดาที่ต้องลงไปกองกับพื้นแบบนั้น " อีกตัว เอ๊ย! คนว่าตามทันที

"จริงครับ โดนเฉพาะความเคของลูกพี่ และความโหด ชั่วช้าสามารย์ สถุล ชิงหมาเกิด ....."

" เฮ้ย! พอๆ มันชักจะด่าตรูแล้วนะ = =! " คีกันต์รีบยกมือห้ามทันที

" แต่ว่า. .... " ลูกพี่ร่างเคนั้นเอ่ยอีกครั้งพลางเท้าที่สวมรองเท้าบูทเก่า สกปรกซกมก ไม่มีขัดไม่เห็นเงา เขี่ยร่างบางๆของเจ้ากระต่ายน้อยที่สลบไสลเนื่องจากหมัดพลังเค ให้หงายขึ้นมา

เจ้าเคนั้นมันไม่รู้ว่ามันกำลังทำอะไรอยู่ มันใช้เท้าอันโสมมของมันเชยหน้าหวานของร่างบางอย่างไม่เห็นหัวแม่ยก

" จะว่าไปมันก็สวยดี = ____, = จะเอาไปต้มกินเลยมันก็น่าเสียดาย หน้าตาเคะๆ แล้วยังบันนี่แบบนี้ก็พึ่งเคยเจอ "

.

.

" นะนั้นลูกพี่หมายความว่า....." เสียงนั้นเอ่ยขึ้นสั่นๆ อย่างมีความหวัง

" เออ ก็เหมือนเดิมนั้นล่ะ " คีกันต์ตอบอย่างเป็นที่รู้กัน

" เฮ้!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ในช่วง1เดือนที่ผ่านมา ยังไม่ได้โทรมเคะเลยซักคน ในที่สุดมีได้โทรมแล้ว!!!!!!!!! * [ ] *!!!!!!!!!!

" ลิ่วล้อทุกตัวทำหน้าหื่นกาม น้ำลายไหล 3 หยด เหมือนปลากระป๋องปุมปุยกระโดดโลดเต้นอย่างยินดี

"เฮ้ย! งั้นฉันก็เริ่มก่อนคนแรกเลยล่ะกานนนนนนนน้าาาาาาา!!!!!! " หน้าเดิมรีบวิ่งไปทันที

แต่ก็ไม่ทันเลยผ่านเพื่อนฝูงเหมือนเดิมนั้นล่ะ มันก็ถูกเพื่อนรัก (!?) เบิร์ดกระโหลกเข้าทันที

.

.

ผวัะ!!!!!!!!!!!!

.

.

" ไอ้บ้า!! เมื่อกี๊ก็ตื้บไปแล้ว มันยังจะเอาก่อนอีก ไอ้นี้!! "

.

.

ตุบ!! ตับ!! ผวัะ!!! โครม!!!! คราม!!!!! .ว่าแล้วมันก็โดนตื้บต่อเหมือนเดิมทันที

" เฮ้ยๆ ไอ้เจ้าพวกนี้! ไม่ต้องแย่งหรอกว่าใครก่อน เพราะตรูนี้ล่ะจะกินก่อนโว้ยยยยย * *!!!!!! " คีกันต์ประกาศประกาศิตเสียงดัง

" โห้วววววววววววววววว " เหล่าลิ่วล้อโห่ออกมาพร้อมกัน

" อะไรกันเอาอีกแล้วเหรอ ผมน่ะยังไม่เคยได้คนแรกเลยนะคร้าบบบบบ T ^ T "

" ลูกพี่เองก็ชอบแอบไปข่มขืนคนอื่นบ่อยๆ รอบนี้ให้พวกเรามั้งจิครับ "

" เฮ้ย! นี้พวกแกมีปัญหาเรอะถ้าตรูจะกินก่อน * [ ] *!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! " คีกันต์คำราม

.

.

.. ลิ่วล้อเงียบ

.

"ฮะๆ ^ ^อันที่จริงลูกพี่จะกินก่อนก็ได้ครับ เดี๋ยวผมต่อจากลูกพี่ล่ะกัน "

"เฮ้ย! ฉันต่างหาก ต้องฉันต่อจากลูกพี่ซี!!! "

"ฉันต่างหาก! "

"ฉัน! "

"ตู! "

"กรู!!! "

พวกหื่นมันก็หาเรื่องให้เถียงกันได้ตลอด ถึงแม้ไม่ได้กินคนแรก มันก็ขอกินเป็นคนที่สองเอากะมันสิ = =

แต่ทว่าต่อจากนี้ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ใครจะได้กินต่อกินหลังอีกแล้ว เพราะว่าอีกเดี๋ยว ทุกคนจะได้กินพร้อมกัน และกินอย่างเท่าเทียมกันไม่มีแบ่งแยก..

.

.

ผวัะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

.

.

ไม่ทันที่จะได้ตัดสินว่าใครจะได้ต่อ ฉับพลันนั้นเองแส้พระเพลิงปริศนา(!?) ก็พุ่งเข้ามาหวดพวกมันทุกตัว ทั้งลูกพี่ทั้งลูกน้อง ทุกๆคนโดนกันหมดไม่มีละเว้น ไม่ต้องรอคิวให้เสียเวลา

" อ้ากกกกกกกกกกก โอ๊ยยยยยยยยยยย อั่ค เอ๋ง!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! " เสียงโหยหวนดังนั้นราวกับอยู่ในโรงฆ่าสัตว์

.

.

" ใครมันแม่งวะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!! " คีกันต์ตะโกนขึ้นมาคนแรกโดนใช้มือลูบไปยังหน้าผากตำแหน่งที่ถูกแส้พระเพลิงหวดใส่พอดิบพอดี

ฉับพลันนั้นเองเคทุกๆตัว รู้สึกถึงรังสีอำมหิตที่คืบคลานเข้ามาอย่างน่าขนพองสยองเกล้า ช่างเป็นแรงกดดันที่มหาศาลเสียจนพวกเขาแทบจะลืมหายใจ และชายปริศนาก็เดินมาจากเงามืด

" แกเป็นใครกัน!!!!!!! " เสียงๆหนึ่งเอ่ยขึ้นจากหมู่เคที่ล้มลงกองระเนระนาด ตายง่ายตามฉบับเค

ชายหนุ่มหน้าตาคมคายนั้นไม่ได้ตามคำถามนั้น แต่กลับยิ่งทำหน้าเหี้ยมแววตาลุกโชนฉายถึงความโกรธเกรี้ยว

ในมือกำแส้เส้นหนาแน่นและกำลังลุกโชนไปด้วยไฟอันร้อนแรงเช่นเดียวกับความโกรธของเขา

" แม่ง! ไอ้หงอกนี้ชอบแส่หาเรื่องนักใช่ไหมไอ้เหี้ย!!!!!!" คีกันต์ลุกขึ้นมาด้วยความฉุนเฉียวเนื่องด้วยความหื่นกามที่ขาดตอน

"หุบปาก!!!!!!!!!!!!!!!! " รูเน่แผดเสียงใบหน้านั้นไม่เหลือความคมคายอีกแล้ว มันมีแต่เพียงความเคียดแค้นปรากฏออกมาให้เห็น

ในเสี้ยววินาทีที่ร่างสูงสะบัดแขน ร่างยักษ์ของคีกันต์ก็ถูกรัดด้วยแส้พระเพลิงนั้น

"อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก นี้มันอะไรกัน " ร่างเคร้องโหยหวนเมื่อไม่สามารถสลัดแส้นั้นให้หลุดได้ อีกทั้งมันกลับยิ่งรัดเขาขึ้นเรื่อยๆ จนเหมือนกระดูกทั้งร่างจะแตกหัก

" สำหรับไอ้โครตชั่วตัณหากลับอย่างแก ต่อให้ตกนรกสิบชาติมันก็ยังไม่สาสมกับสิ่งที่แกทำกับไออาคอส!!" ร่างสูงเอ่ยด้วยน้ำเสียงเหี้ยมเกรียม ในขณะที่แส้ในมือก็ยิ่งรัดเหยี่อแน่นขึ้นจนได้ยินเสียงของกระดูกที่หักกรอบแกรบ

"อ้ากกก จะตายอยู่แล้วววววววววว" คีกันต์ร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด

แต่ตอนนี้ไม่มีใครสามารถหยุดความเกรี้ยวโกรธของร่างสูงได้อีกแล้ว

ความอดทนของร่างสูง ได้สิ้นสุดลงนับตั้งแต่วินาทีที่เขาเห็นคนที่รักถูกต่อยลงไปกองกับพื้นตาหน้าต่อตา

.

.

.

.

.

.

ลงนรกไปซะ ...

.

.

.

คำพูดสั้นๆออกมาจากปากของร่างสูง

.

.

.

.

.

.

ในวินาทีนั้นเองที่ผืนดินที่ร่างเคสภาพบอบช้ำยืนอยู่ก็แปรเปลี่ยนเป็นปากเหวขนาดใหญ่ ร่างยักษ์ร่วงหลุดลงไปในเหวนั้น ภายใต้เบื้องล่างคือทะเลเลือดอันเต็มไปด้วยวิญญาณบาปกำลังทุกข์ทนร้องโหยหวนอย่างทรมาน

.

.

.

อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

.

.

เมื่อร่างของคีกันต์ตกหายไปในปากเหวนั้น ทุกอย่างก็กลับสู่ปกติ ผืนดินที่มีหญ้าปกคลุมกลับมาอีกครั้ง โดย

ปราศจากร่างยักษ์.

.

.

O [ ] o!!!!!!! เหล่าลิ่วล้อเห็นเหตุการณ์ทุกอย่างที่เกิดขึ้น ได้แต่ยืนอ้าปากค้างจนกระทั่ง

"ไอ้หอกไหนมันต่อนะ!!!!!! " รูเน่หวดแส้ลงกับพื้นก่อนที่จะเหลือบมองมายังเหล่าลิ่วล้อ

.

.

"กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด (!?) "

"ม่าายยยยยยยยยยยยยยยยอาวววววววววววววววววววว "

"สละสิทธิ์คร้าบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ "

"เฮ้ย แกชอบเอาก่อนไม่ใช่เรอะ ก็ไปสิวะ! "

"ไม่เอาแล้วโว้ย ครั้งนี้ฉันให้พวกแก!!!!!! "

"แม่จ๋า!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! "

เหล่าลิ่วล้อต่างวิ่งหนีหัวซุกหัวซุน ปานเกิดไฟไหม้ป่า ทั้งหกล้มหกคะเม เหยียบกันเอง กลิ้งไป คลานไป ดูแล้วสมเพชแกมอเน็จอนาจยิ่งนัก แล้วพวกมันทั้งหมดก็หายลับไปจากบริเวณนั้นในเวลาไม่ถึง 10 วินาที เก่งจริงๆ

.

.

...เมื่อความสงบสุขกลับสู่ป่าอีกครั้ง รูเน่วิ่งไปยังร่างบางที่นอนอยู่

" ท่านไออาคอสครับ! " เขาเรียกร่างบาง แต่ดูเหมือนกับว่าจะไม่มีการตอบสนองจากอีกฝ่าย และตอนนั้นเองสายตา

ของร่างสูงก็เจอะกับบาดแผลฉกรรจ์นั้น เขารีบแกะกับดักที่ติดอยู่กับขาเรียวเล็กนั้นออก เมื่อดูแล้วแผลนั้นลึกอยู่ทีเดียวอีกทั้งเลือดก็ยังไหลออกมาตลอดเวลา

รูเน่ฉีกชายผ้าคลุมตัวเองและค่อยมัดกดปากแผลเพื่อห้ามเลือด

ร่างสูงค่อยๆโอบร่างที่หมดสติของคนตรงหน้าขึ้นมาอยู่ในอ้อมแขนของเขา เขาใช้มือเขี่ยผมที่ลงมาปรกหน้าหวานนั้นออก

" ท่านไออาคอส ลืมตาขึ้นมาสิครับท่านไออาคอส" รูเน่เรียกและเขย่าร่างที่อยู่ในอ้อมแขน แต่ทว่า..ร่างนั้นนิ่งเฉยราวกับไม่รู้สึกอะไร

รูเน่กัดฟันด้วยความเจ็บแค้นใจ ใครจะไปนึกกันล่ะ ว่าผู้ยิ่งใหญ่ที่ไม่อาจมีใครเทียบได้แห่งขุมนรก สำหรับในโลกนี้

แล้วกลับเป็นเพียงแค่ กระต่ายน้อยที่ไม่มีทางสู้เท่านั้น

ร่างสูงโอบกอดร่างนั้นแน่นขึ้น เขาก้มลงไปหาใบหน้าหวานนั้นและค่อยๆกระซิบข้างๆหู

.

.

.

....ท่านไออาคอส

.

....ลืมตาขึ้นมาเถอะ

.

.....ยิ้มให้ข้าเหมือนที่ท่านเคยทำ

.

....ท่านไออาคอส ..

.

.

.

" อ....อือ "

ในตอนนั้นเอง ร่างบางเริ่มส่งเสียงครางออกมา ราวกับว่าเขาได้ยินเสียงของร่างสูง และรู้สึกถึงคอสโม่ที่อบอุ่น

" ท่านไออาคอส !!!! " รูเน่ร้องขึ้นทันทีได้ยินเสียงที่คุ้นเคยนั้น และดวงตาสีแอเมทิสต์ดวงนั้นค่อยๆลืมตาขึ้นมา

ไออาคอสจ้องมองคนที่กำลังโอบกอดเขาอยู่ ด้วยแววตาที่เลือนลอย ทุกสิ่งรอบตัวเขาขาวโพลนไปหมด และค่อยๆเริ่มเป็นรูปเป็นร่างชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ

" ท่านไออาคอส ไม่เป็นอะไรนะครับ..."

.

.

"อ๊า!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!" ไออาคอสร้อง " ไปให้พ้นข้านะ ไอ้พวกเควิปริต

ร่างบางไม่ร้องเปล่า ง้างมือขึ้นตบคนตรงหน้าทันที

.

.

เพี๊ยะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

.

.

รูเน่ที่กำลังงงๆอยู่ก็ถูกตบเข้าเต็มเปา อีกทั้งยังไม่น่าเชื่อเลยว่ากระต่ายน่ารักๆที่พึ่งรู้สึกตัวแบบนี้ จะมีแรงตบมหาศาลขนาดนี้

" ทะท่านไออาคอส! ข้าไม่ใช่พวกเค ข้าบัคร็อค รูเน่ไงครับ " รูเน่ค่อยๆยันกายและหันกลับมา

" อะ..เอ๋ รูเน่เองเหรอO o O! " ดูเหมือนว่าตอนนี้ร่างบางจะรู้สึกตัวเต็มที่แล้ว

"ครับท่าน " รูเน่ยิ้มแห้งๆ ให้ร่างบางพร้อมใช้มือลูบตรงแก้มที่ถูกร่างบางตบ ..นี้ตรูเหมือนเคตรงไหนวะเนี้ย

"โฮ T O T รูเน่!!!!!!!!!!!ข้ากลัว!!!!!!!!!!! "

"ทะท่านไออาคอสครับ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! "

.

.

ราวกับบุญหล่นทับ ไออาคอสปล่อยโฮออกมาอีกครั้งและกระโดดเข้ากอดคนตรงหน้า ทำเอาไอ้หงอกหื่นตั้งตัวไม่ทัน

ร่างบางเริ่มสะอื้น น้ำตาท่วมอีกครั้ง เหมือนกับนางเอกที่กำลังโดนผู้ร้ายข่มขื่นแล้วพระเอกก็เข้ามาช่วยทันยังไงอย่างงั้น

" มันน่ากลัวมากเลย T ^ T มันมากันตั้งหลายคน แล้วมีเจ้าคีกันต์ตัวร้ายด้วย.. ฮึกแล้วมันจะฆ่าข้า แง้ T O

T!!!!!!!!!!!!!!! " ( มันจะทำยิ่งกว่านั้นอีกจ้ะ )

" ท่านไออาคอสครับ " รูเน่ยิ้มหื่น เขาใช้มือลูบไล้ไปตามเรือนผมสีแอเมทิสต์หนานุ่ม ก่อนจากลากนิ้วไปตามลำคอระหง (ทำไมมันต้องลูบไล้วะ)

" ไม่ต้องกลัวนะครับ ข้าอยู่กับท่านแล้ว "

รูเน่ไม่หยุดความหื่นของมันเพียงเท่านั้น มันใช้โอกาสตอนคนกำลังเสียใจในการล่วงเกินคนตรงหน้า ขณะที่มืออีกข้างหนึ่งกำลังลูบไปถึงแผ่นหลัง มันก็จัดการใช้มืออีกข้างหนึ่ง เชยคางหน้าหวานๆ นั้นให้มาสบตากับเขา และส่งยิ้ม (แอบหื่น) ให้ร่างบาง

" ข้าจะไม่ยอมให้ใครมาทำอะไรท่านได้อีกแล้ว ข้าจะปกป้องท่านเอง ข้าสาบาน ท่านไออาคอส "

(ปล. ในโลกจริงมันไม่มีโอกาสพูดอย่างนี้หรอก เพราะอะไรรู้กันอยู่)

.