..เราสู้เพื่อเทพี เราตายเพื่อเทพี เพราะเราคือเซนต์แห่งอาธีน่า..

IN THE WANDERLAND มหัศจรรย์แดนพิศวงป่วนมิติ ตอนที่ 1

CREED : RUNE X AIACOS

BY : NAFKONG

.

.

.

....ปึ้ง!!!...

.

. 

เอกสารกองสุดท้ายถูกตั้งไว้ข้างกองเอกสารกองหน้านั้น 3 - 4 กองซึ่งดูๆแล้วแทบไม่น่าเชื่อเลยว่าคนๆเดียวจะสามารถทำเสร็จได้

" โอ๊ย... เสร็จซะที.... " เสียงของชายหนุ่มที่โอดครวญขึ้นมาด้วยความเบื่อหน่าย พร้อมกับบิดขี้เกียจอย่างเหนื่อยล้า

" ให้ตายสิ! พักนี้มันอะไรซักที พวกข้างบนทำไมมันถึงได้ขยันตายลงมาแบบนี้นะ แถมแต่ละคนก็ชั่ว! ทำบาปแม่งได้

ทุกอย่าง มันนึกว่าบาปไม่มีจริงรึไงวะ นี้ฉันต้องมาเขียนรายงานพวกแกแต่ละตัวนี้หมดไป 10 กว่าหน้ากว่าจะเขียนความชั่วพวกแกได้ครบ.... "

บัคร็อค รูเน่ ผู้ดำรงตำแหน่งชั่วคราวของศาลพิพากษาแห่งนี้ ( แต่รู้สึกว่ามันทำคนเดียวจนแทบจะยึดศาลแล้ว ) บ่นคนเดียวอย่างหัวเสีย เพราะนับวันงานของเขาจะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนทำเอาในครั้งนี้เขาแทบไม่ได้นอนมาตลอดอาทิตย์นี้เลย

" รู้สึกปวดตายังไงก็ไม่รู้แฮะ " รูเน่กุมขมับ " เฮ้ย! มารูคิโน่!! ฉันจะพักหน่อยนะ ถ้าดวงวิญญาณไหนมันจะมาให้ตัดสิน ไล่มันไปว่ายน้ำเล่นที่อาเครอนก่อนเข้าใจไหม!! "

รูเน่ตะโกนบอกกับลิ่วล้อที่อยู่หน้าประตู

" เอ๋! นี้ท่านรูเน่ยังมีชีวิตอยู่เหรอครับ (!? ) เห็นเงียบไปตั้งหลายวัน นึกว่าอะไรซะอีก ได้ครับผม ถ้าใครมาไล่ไปให้หมดนะครับ ^ ^"

" เออ = =! "

รูเน่รู้สึกอยากจะออกไปตื้บมันกับคำพูดเมื่อกี๊จริงๆ แต่ว่าตอนนี้เขาก็เหนื่อยเกินกว่าที่จะทำอะไรไร้สาระแบบนั้น เขาค่อยๆ หลับเปลือกตาที่หนักอึ้งลง และเริ่มปล่อยความคิดให้ว่างเปล่า

........ในตอนนี้เขาไม่รู้สึกเหนื่อยอีกแล้ว........

.

.

.

.

.

......ต๊อก...... ต๊อก.......

.

.

" ไอ้โน่...... ตอนนี้ฉันพักอยู่แกอย่ามาเดินแถวนี้ได้ไหม.. " รูเน่เอ่ยขึ้นในขณะที่ยังคงหลับตาอยู่

.

.

......ต๊อก.....ต๊อก......

.

.

" ไอ้โน่! นี้อย่าให้ฉันพูดเป็นรอบที่ 2 นะ "

.

.

...ต๊อก ... ต๊อก......

.

.

เสียงเดินนั้นยังคงดังต่อไป ราวกับไม่ได้ยินคำพูดของร่างสูง และยังคงเดินเข้ามาใกล้เรื่อยๆ ใกล้เรื่อยๆ จนกระทั่ง......

.

.

ปึ้ง!!!!!!!!!!!!!

.

" ไอ้โน่! นี้กูบอกว่าพักอยู่ๆ ให้ไปไกลๆ แกไม่เข้าใจรึไงเดี๋ยวพ่อจับแยกส่วนอีกรอบซะนี้!!! "

รูเน่ลุกขึ้นพรวด เอามือทั้งสองกระแทกกับโต๊ะเสียงดังและทำหน้าเหี้ยม แต่ทว่าสิ่งที่เห็นตรงหน้านั้นกลับเป็น........

"..........................................."

.

.

" O [ ] o!!!!!!!!!!!!!!! "

จากที่ว่าควรจะเป็นลิ่วล้อหัวมันยืนอยู่ กลับกลายเป็นว่าคนที่อยู่ต่อหน้าเขาตอนนี้กลับเป็น.

..ร่างเพรียวบางระหง กับเรือนผมสีแอเมทิสต์ยาวปะบ่าซึ่งรวบปลายผมไว้ด้วยกัน เช่นเดียวกับดวงตาสีแอเมทิสต์ที่กลมโตเด่นอยู่บนใบหน้าเนียนใส

" ทะ.....ท่าน...ไออาคอส.... " รูเน่พูดเสียงตะกุกตะกักกับสิ่งที่เห็น ซึ่งไม่ธรรมดาเหมือนทุกๆครั้ง เพราะว่าในครั้งนี้.......

.

.

.ร่างบางอยู่ในชุดของขุนนางยุโรป

.

.

.เสื้อสีครามเข้มซึ่งขลิบด้วยด้ายสีทองเป็นลวดลายสวยงามตัดกันดีกับเสื้อข้างในซึ่งเป็นสีแดงเลือดนก อีกทั้งปลอกคอสีขาวที่ผูกไว้อย่างเรียบร้อย

แต่ถึงกระนั้นก็ยังเห็นถึงความน่าเกรงขามจากด้ามดาบสีทองที่ถูกเก็บไว้ในฝักเหน็บไว้ที่เอวบางๆนั้น และดูเหมือนว่ามันพร้อมที่จะถูกชักออกมาทุกเมื่อในยามคับขัน ทำให้ร่างบางช่างดูหรูหราและสูงส่งยิ่งกว่าเคย

" ทะท่านไออาคอสครับ นั้นมัน..." รูเน่ชี้นิ้วไปอย่างสั่นๆ ด้วยความอึ้งทึ้ง และรู้สึกหื่นอย่างบอกไม่ถูก

เพราะว่าที่สำคัญที่สุดคือ ....

.

.

ร่างบางมีหูกระต่ายปุกปุยสีขาวท่าทางนุ่มนิ่ม 2 อันงอกขึ้นมา จากเรือนผมสีแอเมทิสต์นั้น

....ละ...แล้วยังมีหางสีขาวกลมๆเหมือนสำลีอีก

.

.

" เอ๋! นี้เจ้ารู้จักชื่อข้าด้วย เจ้าเป็นใครเหรอ " ร่างบางตรงหน้าเอ่ยขึ้นด้วยความประหลาดใจและกระดิกหูกระต่ายข้างหนึ่ง

" ห๊ะ ห๋า! " รูเน่รู้สึกอึ้งกว่าเดิมที่ได้ยินร่างบางเอ่ยแบบนั้น แต่ว่าก็กลับรู้สึกหื่นยิ่งขึ้นกับท่าทางของคนตรงหน้า

" ท่านไออาคอสก็ข้าไงครับ รูเน่... "

" อือ > ยินดีที่รู้จักนะรูเน่ " ไออาคอสในชุดขุนนางยิ้มและยืนมือมาจับทักทายอย่างเป็นมิตร ทำเอารูเน่ถึงกับทำหน้าเบ้ แม้ว่าตอนนี้กำลังดีใจที่ได้แต๊ะอั๊งสัมผัสมือนุ่มๆของคนตรงหน้า แต่. .....

.

..............ท่านไออาคอส นี้ท่านจำข้าไม่ได้เลยเหรอ .

.......ข้าไงล่ะ รูเน่ ..

.........ข้าบัลร็อค รูเน่ แฟนท่านไง . ( แฟนแกตอนไหนวะ.. )

.

.

" ท่านไออาคอส....." ขณะที่รูเน่กำลังพยายามจะทวนความจำคนตรงหน้าอีกครั้งนั้น ก็ถูกขัดซะก่อน

" รูเน่ แดนนี้มีชื่อว่าอะไรเหรอ "

" ห๊ะ = =!!! " รูเน่อึ้ง

" ก็ดินแดนนี้ไงล่ะ ข้าว่ามันออกจะวังเวงไปหน่อยนะ ดูท้องฟ้ามืดๆชอบกลคงกลางคืนอยู่สินะ (ไม่ใช่จ้ะ) แล้วชาวเมืองที่นี้ก็ตลกดี ชอบทรมานตัวเองแล้วร้องโอดครวญ แล้วทำทำไมก็ไม่รุ (นั้นมันวิญญาณบาปโดนลงโทษจ้ะ) แต่ว่าข้าก็ชอบนะ ^ ^ ( นะนู๋ชอบเข้าไปได้ไงเนี้ย.. ) "

รูเน่ยิ่งฟังคำของร่างบางก็รู้สึกยิ่งงงขึ้นเรื่อย ๆ

" ท่านไออาคอสที่นี้คือ ยมโลกอินโฟโนไงครับ อินโฟโน แล้วท่านก็...."

"อินโฟโน! ชื่อเพราะดี ^ ^ " ไออาคอสยิ้มพลางกระดิกหูไปมา " แล้วใครคือผู้ปกครองที่นี้กันเหรอ "

"เอ่อ = =! ท่านฮาเดสไงครับ " ...............อะไรกันเนี้ย ท่านไออาคอสนี้ท่านโดนไฟช็อตมารึไงกัน ทำไมถึงมารั่วแบบนี้...

" ทะท่านฮาเดส!! ทำไมชื่อพระราชาของเจ้าถึงเหมือนชื่อพระราชาของข้าได้ล่ะ " ไออาคอสสะดุ้งด้วยความตกใจ หูกระต่ายคู่นั้นชี้ตั้งขึ้นทันที " หวังว่าราชินีของเจ้าคงไม่ได้ชื่อ แพนโดร่านะ "

" ราชินีแพนโดร่า!!!! " รูเน่อุทานขึ้นมาทันที ........อะไรกัน แพนโดร่าเป็นราชินีตั้งแต่เมื่อไร ข้าไม่เห็นรู้เรื่องเลย นี้ท่านไออาคอสเล่นมุขอะไรรึเปล่าเนี้ย

" นี้รู้แล้วเหยียบไว้ล่ะ ท่านพระราชาฮาเดสน่ะไม่เท่าไรหรอกนะ แต่ว่าราชินีนี้สิ ใครๆเขาก็รู้เกียรติคุณกันดี ถึงความโหดร้ายของนาง " ไออาคอสเริ่มเผาราชินีทันที

.

.

" นางน่ะเป็นคนที่เอาแต่ใจที่สุดเท่าที่ข้าเคยเจอมาเลย แถมยังจับลงโทษคนโดยไม่มีเหตุผล โดยเฉพาะการลงโทษของนางที่ไม่มีเหมือนที่ไหน .. "

" เอ๋ = =! " รูเน่เริ่มชักเดาออก

" ถ้านางไม่พอใจใครเมื่อไรล่ะก็.... นางก็จะทำเค้กให้กิน!! อ๊า!! พูดถึงแล้วก็ขนลุกซุ่เลย >

" เอ่อ..งั้นเหรอครับ " รูเน่พอเข้าใจ เพราะว่าเขาเองบางครั้งก็โดนเข้าไปเหมือนกัน

" แต่ว่าพูดถึงเรื่องราชินี ข้ารู้สึกเหมือนว่า ข้าจะสัญญาอะไรบางอย่างไว้กับราชินีน้า " ไออาคอสกระโดดขึ้นมาบนโต๊ะของรูเน่ ไขว่ห้างและเริ่มใช้ความคิด หูกระต่ายบนหัวเริ่มขยับไปมา

" รู้สึกว่าเป็นเรื่องสำคัญถึงขั้นคอขาดบาดตายเลยนะ แต่ทำไมข้าถึงนึกไม่ออกนะ = = !! "

.

.

......ถึงขั้นคอขาดบาดตายเลยเหรอไออาคอส มันจะเป็นเรื่องพาท่านไปเช็คประสาทรึเปล่าครับ ..

รูเน่แอบคิดและจ้องมองร่างบางที่กำลังนั้งใช้สมองบนโต๊ะอยู่

.

.

.....แต่ว่าไออาคอส แต่งตัวแบบนี้น่ารักชะมัด .ยิ่งมีหูกระต่ายแบบนั้น...แล้วยังหางนั้นอีก....

รูเน่อดนึกหื่นไม่ได้

.

.

" อ๊า!! มันสำคัญมากๆเลยนะ แต่ว่าทำไมข้าถึงนึกไม่ออก ทำไมๆ อ๊าย!!!!!!!!!! > ข้าต้องนึกให้ออกซี!! "

ร่างบางเริ่มออกอาการโวยวายดิ้นไปดิ้นมาบนโต๊ะ

" เอ่อ.. เดี๋ยวค่อยๆนึก เดี๋ยวก็นึกออกเองครับ " รูเน่พยายามสงบสติอารมณ์ของคนตรงหน้า รวมทั้งอารมณ์ของเขาด้วย

.. ไออาคอสดิ้นแบบนี้ น่าฟัดชะมัด! (มันก็อดนึกหื่นไม่ได้อีกนั้นล่ะ )

" ไม่รู้! แต่ว่ามันสำคัญมาก ข้ารู้สึกว่าต้องนึกออกให้ได้เดี๋ยวนี้เลย " ไออาคอสเริ่มอาการหนักลงเรื่อยๆ ทั้งขูดโต๊ะ ทึ้งผม ดึงหู(กระต่าย) ฯลฯ จนรูเน่ชักรู้สึกปล่อยไว้ต่อไปไม่ดีแน่

.

.

"เอ่อ.....เอางี้นะครับ จะว่าไปผมก็พาช่วยให้ท่านนึกออกได้อยู่วิธีหนึ่ง " รูเน่พูดพลางหลบหน้า

"จริงเหรอ ! " เสียงของร่างบางฟังดูมีความหวังขึ้นมาทันที " งั้นก็ทำสิ >ข้าน่ะอยากนึกออกจะแย่อยู่แล้ว "

"แต่ว่า..ผมว่ามันอันตราย " รูเน่พูดเบาๆ

"ไม่รู้ล่ะ! ข้ารู้สึกว่า ถ้าข้านึกไม่ออกมันจะอันตรายกว่า รีบๆทำตามวิธีที่เจ้าว่าเถอะนะๆ "

ไออาคอสนั่งพับเพียบบนโต๊ะนั้น และดึงคอเสื้อร่างสูงมาเขย่าๆ พร้อมยื่นหน้าเข้ามาส่งสายตาออดอ้อนเต็มที่

" O //// O " รูเน่แทบจะทนกับสายตาคู่นั้นไม่ไหว เขารู้สึกอยากจะจับคนตรงหน้านั้นกดซะตรงนั้น แล้วใช้โต๊ะเป็นเตียง (!?) แต่ว่าเขาก็หยุดความคิดนั้นไว้ซะก่อน

" น้านะ... ช่วยข้าทีเถอะ แล้วข้าจะไม่ลืมบุญคุณเจ้าเลย " ไออาคอสยังคงพยายามอ้อนต่อไปและส่งสายตาอีกครั้ง และคราวนี้มันก็เหมือนจะร้องไห้

" ครับ เอาเป็นว่ายังไงผมก็จะพยายามอ้อมมือไว้นะครับ.." รูเน่รับปาก ถึงแม้ว่าความจริงอยากจะให้ร่างบางอ้อนแบบนี้ต่อไป แต่เขาก็กลัวว่า เกิดร่างบางเลิกอ้อนแล้วโมโหขึ้นมา เขาอาจจะถูกโยนก็ได้

" เย้!! ขอบใจนะ ^ ^ " ไออาคอสยิ้มอีกครั้ง ซึ่งเขาไม่รู้เลยว่า เขาได้เลือกทางที่ผิดพลาดไปเสียแล้ว

.

.

" ขอโทษนะครับ ท่านไออาคอส = =! "

.

.

.

รีอินคาร์เนชั่น !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

.

.

.

.

.

.

" เอ๋ !! " กว่าที่ร่างบางจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น มันก็สายไปเสียแล้ว

.

.

.

.

อ๊า~!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

.

.

.

.

โครม!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

.

.

ร่างบางถูกซัดกระเด็นจากโต๊ะ ลงไปกลิ้งเกลือกที่บันได แต่ว่ายังดีที่ไม่กลิ้งลงไปตั้งแต่บันไดขั้นแรกยันขั้นสุดท้าย ด้วยสติที่ยังเหลืออยู่เขาจึงห้ามตัวเองให้หยุดที่กลางทางบันไดได้ทัน

" ท่านไออาคอส!!!!!!!!!! เป็นอะไรรึเปล่าครับ !!!!!! " รูเน่เอ่ยถามด้วยความตกใจเป็นที่สุด

.....นึกแล้วว่ามันต้องรุนแรงเกินไปก็ไม่เชื่อ.

" อะอัก มะไม่เป็นไร " ร่างบางที่เหมือนจะสลบไสลไปเสียแล้ว ค่อยๆยันตัวเองลุกขึ้นมา

" ตะตอนนี้ข้าพอนึกอะไรออก..แล้วล่ะ "

" เอ่อ " รูเน่อ้ำอึ้ง .. ก็โดนไปขนาดนั้น ยังนึกไม่ออกอีกก็เหลือเชื่อแล้ว

" ตอนเด็กๆ ข้าชอบแอบกินขนมคนอื่น ไออาคอสเอ่ยขึ้นพลางค่อยเดินกะเพลกกลับมา(รู้สึกมันจะได้ผลดีเกินคาดไปหน่อย)

แล้วพอโตขึ้นมาข้าก็ชอบเอาแต่ใจ พอไม่ได้ก็งอแง แล้วข้าก็เคยแอบเปลี่ยนขวดเหล้าราดามันติสกับขวดน้ำส้มสายชู แล้ว..................... "

" แล้วอะไรอีกครับ ท่านไออาคอส " รูเน่เริ่มทำตัวเหมือนจิตแพทย์ที่กำลังสอบถามคนไข้ยังไงอย่างงั้น

"แล้วตอนนี้ข้าก็เป็นไม่รักษาเวลา. ทั้งๆที่มีนัดสำคัญแต่ว่าข้าก็ไปสายทุกที แถมสายทีเป็น ชม.แล้วตอนนี้ข้าเองก็กำลังมีงานต้องไปตอน 6 โมงตรง!!!!!!!!!!!! อ๊า!!!!!! ตายแล้ว!!!!!!!!!!!!!!!!!!! รูเน่นี้กี่โมงแล้วเนี้ย!!!!!!!! "

" อ่า..เอ้อ..ตอนนี้เหรอครับ " ร่างสูงออกจะตกใจที่จู่ร่างบางโวยวายขึ้นมา แล้วยังถามเวลาอีกซึ่งมันใส่นาฬิกาที่ไหนเล่า

" เดี๋ยวข้าก็มีนี้นา " ไออาคอสว่าพลางล้วงเข้าไปในคอเสื้อหยิบนาฬิกาห้อยคาเรือนทองหน้าปัดกว้าง 5-6 นิ้ว แกะลวยลายเป็นรูปลูกตา และเปิดมันออกมา

" อ๊า!!!!!!!!!!!!! 5 โมง แล้วเหรอเนี้ย!!!!!!!!!!!!!!!!!!! " กระต่ายน้อยไออาคอสร้องลั่นศาลทันทีที่เห็นเวลา

" ไม่นะ นี้ข้ากำลังจะสายอีกแล้วเหรอเนี้ย ไม่เอานะ รอบนี้ท่านราชินี ( แพนโดร่า ) ขู่ไว้ว่าถ้าข้าสายอีกจะไม่ละเว้น   อ๊าย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! "

ไออาคอสยกมือทั้งสองข้างมากำหูกระต่ายตัวเองแล้วดึงลงมาแนบกับหน้า

"เอ๊ะ! แต่ว่าเหลือเวลาอีกตั้งชม.หนึ่งนี้ครับ " รูเน่พยายามสงบสติคนตรงหน้าอีกครั้งแต่ทว่าเหมือนมันจะไม่ได้ผล

"ไม่ๆ เจ้าไม่เข้าใจ แค่ชมเดียวมันไม่พอหรอ!!"

" ทำไมล่ะครับ มันมีรถติดเหรอครับ!!! (!?)"

"ไม่ใช่แบบนั้น แต่ว่ามัน......มัน.............. อ๊า!!! แต่ว่าตอนนี้ข้าไม่มีเวลามาคุยกับเจ้าซะหน่อย ข้าต้องกลับพระราชวังเดี๋ยวนี้!!! " ร่างบางสะบัดหัวและเดินจ้ำพรวดๆมายังโต๊ะพิพากษาอีกครั้ง

.

.

.

.

"ขอโทษนะแต่ว่าข้าขอใช้ทางลัดหน่อยล่ะกันนะ "

ร่างบางว่าพลางหยิบค้อนที่ตั้งอยู่บนโต๊ะนั้นขึ้นมาแล้วทุบมันลงไปยังแท่นหินดัง ปึ้ง!

.

.

โผละ!!!!!!!!!!!!!

.

.

.

ฉับพลันนั้นเองด้านหน้าของโต๊ะพิพากษาก็เด้งออกราวกับประตูกลไก และเผยให้เห็นทางเข้าซึ่งมีรูปร่างเหมือนโพรงของกระต่าย

รูเน่อ้าปากค้างกับภาพที่เห็น.......อะ...อะไรกันวะ.. ค้อนนี้ตรูทุบมาไม่รู้กี่ร้อยรอบแล้ว ทะ..ทำไมมันไม่เคยเด้งขึ้นมาแบบนี้มั้งเลยวะ

....นี้รึว่ามันมีเทคนิคในการทุบ ว่าต้องทำมุม 15 องศา รึว่าต้องทุบให้ตรงจุด....

แต่ขณะที่มันกำลังอึ้งอยู่นั้นร่างบางก็วางค้อนลงกลับไปที่โต๊ะและอ้อมไปด้านหน้าทั้งที

" ขอโทษนะรูเน่ ข้าเองก็อยากอยู่คุยกับเจ้าต่อ แต่ว่าข้าต้องรีบไปแล้วน่ะ ลาก่อนนะ "

ร่างบางเอ่ยลาและมุดเข้าไปในโพรงกระต่ายนั้น

" !? " รูเน่พึ่งนึกขึ้นได้ " เดี๋ยวครับท่านไออาคอส! เดี๋ยวก่อน! มันเรื่องอะไรกัน ข้างงไปหมดแล้ว!!!!!!! "

แต่ทว่าก็สายก่อนไปเสียแล้ว กระต่ายน้อยนั้นหายเข้าไปในโพรง ไม่ทันได้อยู่ตอบคำถาม

.

.

.

.

รูเน่รีบอ้อมมาด้านหน้าโพรงกระต่ายทันที   ด้านหน้าของโต๊ะพิพากษาเปิดค้างไว้ ภายในนั้นเป็นโพรงกระต่ายที่ความมืดมิดจนไม่สามารถมองอะไรเห็นได้

.

. 

..............เขารู้สึกถึงกลิ่นอายบางอย่าง.

...........แทบไม่อยากเชื่อว่าโต๊ะที่เขานั้งทำงานทุกวันมันจะมีกลไกอะไรแบบนี้ด้วย

.

. 

" ท่านไออาคอส!!!!!!!!!!!! " ร่างสูงตะโกนเข้าไป แต่ก็ไม่มีเสียงใดตอบกลับมาเลย แม้แต่เสียงสะท้อน

"เอาล่ะสิ ทำไงดีเนี้ย มันชักจะพิลึกเข้าไปทุกที เริ่มจากไออาคอสของข้า (!?) กลายเป็นกระต่าย ในชุดขุนนาง ถึงจะน่ารักก็เถอะ แต่ว่าจำเราไม่ได้แบบนี้มัน.. แล้วยังจะแดนพิศวง ราชาฮาเดส ราชินีแพนโดร่า แล้วยังไอ้รูที่โต๊ะเราอีก! (เขาเรียกว่าโพรงจ้ะ) นี้มันอะไรกันเนี้ย!!! "

ร่างสูงรู้สึกงงงวยและสับสนไปหมด   ..แต่ทว่า เขาก็อดที่จะห่วงร่างบางไม่ได้ เพราะด้วยท่าทางที่ติงต๊องแบบนั้น อาจจะเกิดอะไรขึ้นก็ได้ เขาจึงตัดสินใจตามร่างบางไปทันที

.

.

.

.

" ท่านไออาคอสครับ รอข้าก่อน! " รูเน่มุดตามเข้าไปในโพรงกระต่ายนั้น และ.....

.

.

.

.

"เอ๊ะ! อ้าว! เฮ้ยๆ "

.

.

.

.

อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

.

.

.

.

.

..TBC

*************************************************

ฮ่า!! มาอีกเรื่องแล้ว สเป็คเตอร์อีกตามเคย แถมคู่โปรดอีกต่างหาก รูเน่ในแดนมหัศจรรย์ซึ่งนำทางโดยเคะไป แบบว่าชอบเรื่องอลิสมาก เลยแต่งออกมาสนองตัณหาหน่อยนะครับ

งานนี้ยำสเป็คเตอร์แหลกเหลวไม่เหลือชิ้นดีล่ะครับ นู๋ไอเป็นกระต่าย (น่าร้ากกก) ใครจะเป็นใครกันบ้างในแดนมหัศจรรย์ ก็ลองนึกๆกันดูนะครับ ใครทายถูกผมมีรางวัลเอ้า > <!

ยังไงตอนนี้ก็ตอบคอมเม้นก่อนนะครับ

*********************************************

tomeko : ถึงซิลฟิดยังไม่เจอตอนนี้ แต่ว่าไม่ช้าเร็วก็ต้องได้เจอแน่นอนครับ (ถ้าคนแต่งไม่ดองนาน)แล้วคำถามพวก นั้นจะหมายถึงอะไรกัน อา หึๆ ต้องรอดูครับ

MZelda "Taurus*Aries" : กอร์ดอนนี้ผมว่าเหมือนอันเดมากเลยนะครับ ทั้งทรงผม ทั้งเค ทั้งถึก ทั้งตายง่าย (!?)สนใจคู่ อันเด กอร์ดอนไหมครับเนี้ย ^^ (คิดพิเรนอีกแล้วตรู)

tako0 : นะนู๋ไม่อ่านภาคแรก แล้วอ่านรู้เรื่องได้ไงเนี้ย ..

!!~ นู๋เหม่ย ~!! : เป็นคำถามที่สะเทือนอามรณ์ขนาดนั้นเลยเหรอครับ = =! (ซิลฟิดคงรู้สึกแบบเดียวกัน) แต่ว่านี้น่ะ เป็น ซิลฟริด x ควีน แน่นอนครับ แต่ตัวเองแต่งๆไปมันก็จิ้นเป็นซิลฟิด วาเลนไทน์เหมือน กันแฮะ แต่รับรองว่า ไม่มีแอบแฝงแน่นอนครับ^ ^

[::MiS@ki Pandor@::] : ซิดฟิดXวาเลนไทน์ !!!! มิซ่าคิดได้ไงกันครับเนี้ย ( แต่ตัวเองก็คิดแฮะ )ถ้าเป็นแบบนั้นจริงๆ วาเลนไทน์โดนควีนฆ่าแบบไม่เลี้ยงแน่เลยครับแต่ยังไงรู้สึกว่ามิซากิจะติดใจกับคำถามสุดท้ายจังเลยนะครับ /คิดอะไรน่ะ

{A}nDroMeda : วาเลนไทน์ยังไม่ตายนะครับ อันโดรจัง = =!

+Muse+ : ไม่ว่าแบบทดสอบซิลฟิดจะออกมาแบบไหนก็ขอให้นึกว่ามันนิสัยไม่ดีไว้ก่อนล่ะครับ ท่าทางแบบนั้นนี้นะ หึๆ

ป.ล โคโคโลจี้มันคืออะไรเหรอครับ เหมือนโคโยตี้เลย

devil-cat : ตอนแรกผมกะว่าจะไม่มีฟาโรห์โผล่มาแล้วนะเนี้ย! แต่ถ้าวี่อยากเห็นขนาดนั้นผมจะเพิ่มบทให้ครับผม! แต่ว่าคงไม่ค่อยต่างนะ = =!

ปล.ไอ้คำถามสุดท้าย วาเลนไทน์มันคงไม่รู้จริงๆมั้งครับ

Kuruta Mine : เดอะ ลาด แคนวอสนั้น เห็นว่าเป็นของเถื่อนนี้ครับ อยากให้มันรวมเล่ม( ของแท้ )อยู่เหมือนกันนะ ครับ ตั้งใจว่าจะซื้อสะสมเลยนะเนี้ย!

edit @ 23 Jun 2008 10:37:35 by .๐~Naf~๐.

edit @ 23 Jun 2008 10:47:11 by .๐~Naf~๐.