..เราสู้เพื่อเทพี เราตายเพื่อเทพี เพราะเราคือเซนต์แห่งอาธีน่า..

Go to Athena 10
ก้าวที่ 10 เส้นชัยที่แสนเศร้า
 
.
.
ชิออน : สะ...แสงนั้นมัน......
.
..
.
.
อาธีน่า เอ็กส์คาเมชั่น
.
.
.
..
ชิออน : ซาง่า ชูร่า คามิว ชากะ มู อันเด เดสมาร์ก อโฟดิเต้ มิโร่ เอ....ครบยังวะ อ๋อ! ไอโอเรีย..
นี้พวกเจ้าถึงทำใช้ท่าต้องห้ามนั้นเชียวเหรอ.......โถ่...อีแบบนี้โดนตัดเงินเดือนตรูไม่เกี่ยวนาโว้ย
ไม่ได้การล่ะ เราเองก็จะมาเก็กแบบนี้ไม่ได้ 
เดี๋ยวคนอ่านจะนึกว่าเสียชีวิตไปแล้ว ต้องรีบไปเดี๋ยวนี้ /วิ่งไปทันที
.
.
.
.
ต้องจัดการอาธีน่าให้ได้ ไม่ว่ายังไงก็ตาม
.
.
.
.
.
.
.
อีกด้านหนึ่ง
.
ชิริว : อั่ค! /ติดเสา
เฮียวกะ : เอ๋งๆ (!?) /ติดเสา 2
ชุน : โอ๊ย!!!!!!!!!!!!!! /ติดเสา 3
เซย์ย่า : อะ....อึก ไม่ได้การ แรงแบบนี้ เราเกาะติดถนนไม่ไหวแล้ว
 อ้ากกกกกกกกกกกกกกก /ติดเสาเช่นกันแต่เอ็งเป็นยางรถยนต์เรอะ
ชิริว : อื้อหือ! นี้น่ะหรือพลังทำลายล้างของอาธีน่า เอ็กส์คาเมชั่น ไม่ธรรมดา อือหื้อ! ไม่ธรรมดา.......
เฮียวกะ : แรงยิ่งกว่พัดลมอิซูซุในโฆษณาอีก!!!! / อิซูซุมันรถยนต์ไม่ใช่เหรอ...
เซย์ย่า : ไม่ไหว! แบบนี้อย่าว่าแต่วิหารชากะจะไม่เหลือเลย ทั้งแซงทัวรี่นี้ต้องซีแหง่กันหมดแหง่ม!!!!
ชุน : เราต้องหยุดมันให้ได้นะครับ ทุกคน
(ในใจ : แม่ง! ไอ้พวกโกลธ์เซนต์ไม่มีสมอง ดีแต่ใช้กำลังแล้วดูสิ นี้กูต้องมาหาวิธีหยุดความบ้าดีเดือดของมันอีก )
.
.
.
.
.
.
.
.
คาน่อน : อะไรกันเนี้ย พวกนี้มันติดใจเบิ้ลลูกที่สองอีกเหรอ เอ..แต่ทำไมมันอยู่นานจังรอบนี้
มันคล้ายๆยังกับว่ามันกำลังท้องผูกแล้วเบ่งไม่ไปยังไงอย่างงั้น (ดูมันเปรียบเทียบ)
นี้มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ อีกใจก็อยากไปเสือกดู แต่ก็กลัวจะซวยตายอนาถแบบพวกชอบมุงไม่รู้เรื่อง
แต่อีกใจที่รักเธอ อาธีน่า ก็บอกให้เราอยู่ที่นี้ เพื่อปกป้องยอดดวงใจ อาฮ่า! เอาแบบนี้ดีกว่า
อยู่กับท่านอาธีน่าดีกว่า แล้วดูอกอึ๋มๆ คลายเครียดไปด้วย ลัลลา~ (ดูความคิดมัน)
.
.
.
.
.
.
.
กลับมาด้านอาธีน่า เอ็กส์คาเมชั่น
มู : อั่ค....ไปทางนั้นลูก ไปทางนั้น /พูดกับอาธีน่า เอ็กส์คาเมชั่น
ไอโอเรีย : ฮ่า!!!!! 2 0 2 !!!!!!!!!!!!!!(!?)
มิโร่ : แง้ นู๋ตั้งใจจะมาดูเฉยๆ แล้วทำไมต้องมาอยู่ในเวลาอันตรายแบบนี้ด้วย!!!
ชูร่า : ย้ากกกกกกกกกกกกกกกกกก เพื่อความถูก....ต้อง......../ยังไม่เลิกบ้า
คามิว : ฮึ๋ย........................เพื่อชีวิตตรูเอง......
ซาง่า : อึก..............เพื่ออาธีน่า!!!! /มีคิดดีอยู่คนเดียว
.
.
.
..
.
.
.
ชูร่า : ซาง่า 
ซาง่า : อะไรอีกวะ!? ยิ่งซีเรียสอยู่
ชูร่า : นี้ถ้าเราเผลอขึ้นมา แล้วบอลเกงกิลูกนี้(!?) กลายเป็นเราต้องรับไปเต็มๆเราจะเหลือรึเปล่า
ซาง่า : แต่เห็นชากะมาแล้วยังถามอีกเหรอวะ 
คามิว : อาจจะเหลือนะชูร่า เหลือวิญญาณไง เฮ้ย! อย่าชวนคุยสิ 
เดี๋ยวพลังตกแล้วจะได้ตายหองกันหมด
.
...
.
.
.
.
.
.
มิโร่ : มู กูเมื่อยแล้วนะโว้ย เราตั้งท่านี้มาตั้งนานแล้วเมื่อไรจะเสร็จวะ
มู : แกก็ผลักให้พลังบ้าๆนี้ไปให้พวกซาง่ามันตายเรียบก่อนสิแล้วเราจะได้พัก
ไอโอเรีย : ฮะๆ นี้คิดว่าถึงเราผลักไปให้ได้ แล้วแรงระเบิดเนี้ย เราจะรอดเหรอ 
ยังไงไม่ว่าใครจะผลักให้ใครได้มันก็ต้องตายหองกันหมดนี้เป็น 384 อยู่ดีนั้นล่ะ
มิโร่ : แง้ ม่ายยยอาววว นู๋ไม่อยากตาย T T นู๋อุตส่าห์รอดจาก 12 วิหารราศีแล้ว 
แล้วจากภาพมูฟวี่ที่แพ้ง่ายๆหน่อย
แล้วทำไมนู๋ต้องมาตายภาคนี้ด้วย ไม่ๆ 
มู : เฮ้ย! มิโร่ แกอย่าเสียสมาธิสิโว้ย พลังมันเริ่มมาใกล้เราเรื่อยๆแล้วนะโว้ย
มิโร่ : หุบปาก ไอ้คิ้วด้วน แกนั้นล่ะ เพราะแก! ถ้าแกไม่ปล่อยพวกมันเข้ามาได้แต่แรก 
เราก็คงไม่ต้องมาตั้งท่าเป็นรูปปั้นแบบนี้หรอก แกมันห่วย!
มู : ไอ้เวร ไอ้จัณไร ไอ้แมงป่อง นี้พาถึงจุดตกอับ แกก็มาโทษคนอื่นงั้นเรอะ ไอ้เวร ไอ้โง่ ทำยังกับกูอยากอยู่วิหารแรก
เจออะไรเจอก่อน พอพลาดก็โดนด่า แล้วแกล่ะ หดหัวอยู่วิหารท้ายๆ งานก็ไม่ทำ วันๆดีแต่เจือกเรื่องชาวบ้าน
มิโร่ : ถุย! แล้วแกล่ะ อยู่วิหารแรกจริง แต่ดันไม่ชอบอยู่ 
ชอบอยู่ที่จามิลไปเป็นช่างซ่อมคลอธซะไกล ฉันรู้ว่าแกขี้เหนียว
กลัวคนจะแห่มาให้ซ่อมคลอธเลยหนีไปใช่ไหมล่ะ 
มู : ไอ้เปรต!!! นั้นกูไปอยู่จามิล เพราะมีไอ้คนชั่วมันปลอมเป็นเคียวโกต่างหาก 
แล้วพวกแกก็โง่ แล้วมันหลอกใช้ 
ตรูซึ่งเป็นแกะขาวอยู่คนเดียว(!?)ก็กลัวว่า อาจจะโดนผู้มีอิทธิพลหน้าเหลี่ยมกลั่นแกล้งได้ 
เลยไปอยู่ที่อื่นต่างหาก
ซาง่า : ฮัดเช่ย!
ไอโอเรีย : เฮ้ย!พวกแกสองคนพอซะที ยิ่งคุยกันพลังยอ่งตกมีสมาธิหน่อยได้ไหมวะ!!!!
มู : ไอ้แมว! แกไม่ต้องสอด แกเองก็โง่เหมือนกัน ขนาดโดนหมัดมายาได้ง่ายๆ 
ไอโอเรีย : อ้าว! นี้ฉันเตือนพวกแกดีๆ เพราะจะช่วยรักษาชีวิตพวกแกนะ ถ้าฉันไม่ได้กำลังช่วยพวกแกต้านพลังนี้อยู่ 
ฉันคงปล่อยให้พวกแกเถียงกันจนโดนพลังกลืนตายไปแล้ว แล้วแกยังมีหน้ามาว่าฉันเองเรอะ
มิโร่ : ทำเป็นพูดดี แกน่ะมันเห็นแกตัว แกห่วงแต่ตัวเองเท่านั้นล่ะ!
ไอโอเรีย : มันจะมากไปแล้ว!!!! แกไอ้แมลงปองปัญญาอ่อน!! 
มู : ไอ้พวกเวร!!! ไอ้บ้า ไอ้โง่ ไอ้สมองน้อย!!!
มิโร่ : พวกแกนั้นล่ะ!!! บ้า โง่!!! สมองน้อย!!!!
ไอโอเรีย : 82 !!!4 5356!!!8 2244!!! /ด่าเป็นตัวเลขซะงั้น
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
ในขณะที่พวกโกลธ์เซนต์ทั้งสามกำลังด่ากันเองอย่างเมามันส์ทั้งที่อยู่ทีมเดียวกัน พลังอาธีน่า เอ็กส์คาเมชั่นก็เข้ามาใกล้เรื่อยๆ
แต่พวกมันไม่สนหรอก เพราะมันสนแต่จะด่ากันเองอยู่ในตอนนี้ โถ่..เจริญจ้ะ
.
.
.
..
ขณะนั้นเองพวกบรอนเซนต์ก็ค่อยๆไต่ลงมาจากเสาที่กระแทกไปติดอยู่ตั้งนาน
ชิริว : เฮ้ย! ไอ้พวกนี้ไปๆมาๆ มันไม่สนใจความตายที่อยู่ตรงหน้าแล้ว เล่นด่ากันเองซะอย่างงั้นล่ะ
เฮียวกะ : ระ....ระวังนะครับ...โกลธ์เซนต์ ......(กระซิบเบาๆ /มันคงได้ยินมั้งนะเฮียวกะ)
ชุน : ไม่ไหวเลยนะครับ แบบนี้ก็แย่สิครับ 
(ในใจ : ตรุก็นึกแล้วว่าพวกแกน่ะร่วมมือพลังสามัคคีกันไม่เป็นหรอก )
เซย์ย่า : ไม่ได้การล่ะ ในฐานะที่ฉันเป็นพระเอกที่แสนดี (!?) ฉันจะไม่ยอมให้โกลธ์เซนต์ที่เคารพรักต้องตายอนาถแบบนี้เด็ดขาด! พวกเราไปแจมกัน เฮ้~!!!!!!!!!!! /บุกเข้าไป
ชิริว / เฮียวกะ/ชุน : อ้าว เฮ้ย! เซย์ย่า!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! อะไรวะ ตรูยังไม่ทันตอบตกลงเลยมันชิงวิ่งไปแล้ว
.
.
.
.
.
.
ชิริว : ไม่ได้ นี้มันหาเรื่องชขโมยซีนนี้หว่า แบบนี้พวกเราอยู่เฉยไม่ได้แล้ว เอาก็เอาว่ะ /เข้าไปเช่นกัน
ชุน : เอ๊ะ! เดี๋ยวฮะ รอผมด้วย!!!!!
(ในใจ : ไอ้พวกเวร ไอ้พวกบ้า พวกแกมันไม่มีสมองกันทุกคน!!! )
เฮียวกะ : รอนู๋ด้วย อย่าทิ้งนู๋คนเดียว!!!
.
.
.
.
.
.
ซาง่า อึก! อะไรวะ อยู่ดีเมื่อกี๊เบาๆอยู่ดีๆ ทำไมมันหนักขึ้นได้เนี้ย
คามิว : เดี๋ยวนี้มัน!!!
 
 
เซย์ย่า เฮียวกะ ชิริว ชุน!!!!!
.
.
.
.
.
.
.
ชูร่า : แง้ว ไอ้พวกขี้โกง ไม่ยุติธรรม นี้มัน 7ต่อ 3 นี้หว่า > <!!!
มู : ไอ้พวกบ้า ถอยไปนะ กระจอกอย่างพวกนายทนพลังนี้ไม่ไหวหรอก!!!
ไอโอเรีย : ใช่แล้วล่ะ...นี้เป็นความสามารถส่วนบุคคล เด็กห้ามลอกเลียนแบบ อีกอย่างพวกนายไม่ได้ใส่โกลธ์คลอธอย่างพวกเราด้วย
มิโร่ : ไอ้หนู ถ้าอยากแจมชาวบ้าน ก็ดูฉันเป็นตัวอย่างซี ซวยไปด้วยเลย T ^ T 
เซย์ย่า : พูดบ้าๆ ใครจะยอมถอยกันล่ะ 
ชุน : ใช่แล้วล่ะครับ ไม่งั้นพวกเราจะมาที่นี้ทำไมกันล่ะ 
(ในใจ : ถึงความจริงตรูจะมาหาพี่อิคกิก็เถอะ แต่ว่าสถานะการณ์แบบนี้ต้องพูดให้ดูดีไว้ก่อนล่ะ )
เฮียวกะ : ถึงแม้ว่าต้องตายตรงนี้ก็ตาม เราจะไม่ยอมถอยไปเพียงก้าวเดียว เพราะต้องถอย 10 ก้าว!!!!
ฮะๆ ผมล้อเล่นครับ ตลกไหมเอย~ ><!!!
ชิริว : เข้าใจตลกได้ถูกเวลามากนะไอ้เป็ด!! ถึงจะเห็นพวกเราอย่างนี้ก็เถอะ เราเองก็เป็นเซนต์แห่งอาธีน่านะ!!!
.
.
.
.
.
.
.
.
.
ซาง่า : อะ..อา....เจ้าพวกนี้ถึงมันจะดูบ้าๆบวมๆ แต่ว่าสปีริสต์พวกมันแรงกล้าจริงๆ.....
.
.
.
.
.
.
.
.
เซย์ย่า : เอ้า! พวกเราลุย!!!!!!!!!!!!!!!!!!
.
.
.
.
.
..
และด้วยความบ้าดีเดือด เหล้าบรอนต์เซนต์ก็วิ่งไปยืนคนละมุมล้อมกรอบพลังอาธีน่าเอ็กคาเมชั่นที่ปะทะกันอยู่ ราวกับเล่นอีมอญซ่อนผ้ายังไงอย่างงั้น
.
.
..
.
.
.
.
.
โกลธ์เซนต์ : นั้นพวกแกทำอะไรน่ะ!!! หาเสียงเรอะ (!?)
.
.
.
.
ชุน : ก็พวกกู เอ๊ย! พวกผมจะหยุดพลังบ้าๆ นี้ไงล่ะครับ
(ในใจ : ถุย! พวกมึงนึกว่าแกล้งทำอีโนเซนต์ไม่รู้กันแล้ว มันจะน่ารักงั้นเรอะ ทุเรศทำเป็นเคะไปได้)
เซย์ย่า : ทำไมโกลธ์เซนต์ที่ผมเคารพรัก ภักดี ต้องมากัดกันเองแบบนี้ด้วย(!?) ถึงจะรู้ดีก็เถอะว่ามันเน่าใน แต่ว่าผมก็เชื่อมาตลอดว่าพวกท่านก็จงรักภักดีต่อเทพี และไม่มีทางทรยศเด็ดขาด
ซาง่า : เซย์ย่า......
เฮียวกะ : อาจารย์ครับ ท่านเป็นคนที่ผมเคารพรักยิ่งกว่าใคร แต่อย่าคิดอกุศุลอยากกดผมนะครับ ผมเชื่อว่าความจริงแล้ว ท่านต้องมีเหตุผลที่บอกไม่ได้ใช่ไหมครับ
คามิว : เฮียวกะ........
ชิริว : ชูร่า เอ็กส์คาลิเบอร์ของนายสิงสถิตอยู่ที่มือขวาของฉัน ถึงฟังดูมันเหมือนปรสิตติดมือยังไงก็เถอะ แต่ว่าฉันเชื่อมั่นในลัทธิความถูกต้องของนาย
ชูร่า : ชิริว..........
..
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
เหล่าบรอนเซนต์ : พวกเรา!!!รวมพลังสามัคคีหยุดไอ้พลังบ้าๆนี้กัน ย้ากกกกกกกกกกก
..
.
.
.
.
.
.
ฉับพลันนั้นเอง คลอธของเหล่าบรอนต์เซนต์ที่เพิ่มพลังคอสโม่ถึงขีดสุดก็เปลี่ยนเป็นสีทองอร่าม เช่นเดียวกับโกลธ์คลอธสว่างตายิ่งนัก
.
.
.
.
.
.
.
หมัดดาวตกเปกาซัส!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
..
.
.
.
.
.
เนบิวล่า เชน!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
.
.
.
.
.
.
ไดมอนดัสต์!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
.
.
.
.
.
.
หมัดมังกรผงาด เขาโรชัน!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
.
.
.
.
โกลธ์เซนต์ : เซย์ย่า!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! (ทำไมเรียกมันคนเดียววะ)
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
คาน่อน : อะไรกัน !!! พลังนั้นมะ...มันกำลังลอยขึ้นฟ้าไป...มันเป็นลุกโป่งเหรอวะ วะ....ว้ากกกกกกกกกกกกกกกก ระเบิดแล้ว!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
ตูม!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! 
.
.
.
.
.
.
.
ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าชากะน่าสงสารมาก ตอนแรกวิหารเละเหลือแต่ซาก แล้วสวนสาละก็ราบเรียบ แถมมาคราวนี้ซากวิหารก็ไม่เหลืออีก 
.
.
.
.
.
.
.
.
..
คาน่อน : อะ..อั่ค....นี้ขนาดตรูอุตส่าห์ดูไกลๆ เป็นกิโลแล้วแรงระเบิดยังอุตส่าห์มาถึงตรูอีก / ค่อยๆลุกขึ้น
ซาโอริ : คาน่อน...
คาน่อน : อ่ะ ท่านอาธีน่าครับ เป็นห่วงผมเลยมาดูเหรอครับ อ๋อ! ไม่ต้องห่วงครับ แค่นี้มันไม่สามารถทำอะไรคาน่อนคนนี้ได้เหรอครับ / เก็ก (แล้วที่แกล้มเมื่อกี๊ล่ะ)
ซาโอริ : เรื่องนั้นช่างหัวมันเถอะ แต่ว่าเธอช่วยไปเอาของให้ฉันหน่อยได้ไหม
คาน่อน : โอ้! นี้ทะ..ท่าน..ท่านอาธีน่าใช้ผมเหรอครับ. ช่างเป็นเกียรติ์ผมอะไรเช่นนี้ จะรับสั่งอะไรก็เชิญบัญชามาเลยครับ คาน่อนคนนี้แม้ว่าท่านจะรับสั่งให้ลงไปสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ แล้วไปยิงกับโจรใต้คาน่อนคนนี้ก็จะน้อมรับคำสั่งไปลุยเดี๋ยวนี้ (เป็นเอามาก.....)
ซาโอริ : ไม่ใช่เรื่องนั้นหรอก ฉันอยากจะให้เธอช่วยไปเอาของที่อยู่ใต้บังลังค์เคียวโกของซาง่าเมื่อ 13 ปีก่อนมาให้ฉันหน่อยนะ
คาน่อน : ใต้บังลังค์ของไอ้ง่า!!!!! ทะ...ท่านอาธีน่าเหมือนถึงพื้นกระเบื้องตรงนั้นเหรอครับ (คิดได้ไงวะ)
ซาโอริ : ไม่ใช่เลยคาน่อน = =! มันจะเป็นกล่องๆ เก็บไว้ที่บังลังค์ของซาง่าน่ะ ถ้าไม่หาดีๆ เธอจะเจอเอง ช่วยนำมาให้ฉันหน่อยนะคาน่อน
คาน่อน : อา...หึๆ คนดีของพี่(!?) สบายมากจ้ะ เดี๋ยวพี่จัดให้ / ซิ่งไปทันที
..
.
.
.
.
.
อีกด้านหนึ่ง
..
.
.
แกก....แกก.... /เสียงคุ้ยซากอิฐ
.
.
.
.
.
.
มิโร่ : เฮ้ย! ไอโอเรีย แกเจอซากแมลงวาบหรือมังกรตายมั้งไหมวะ
ไอโอเรีย : ไม่เจอเลย แล้วแกล่ะ เห็น เป็ดตาย หรือว่า ชาเขียวบ้างไหม
มิโร่ : ไม่เจอวะ สงสัยจะย่อยสลายเป็นจุลินทรีไปแล้ว (มันย่อยเร็วขนาดนั้นเลยเรอะ)
มู : หวังว่าพวกเซย์ย่าคงยังมีชีวิตอยู่นะ การต่อสู้ที่แท้จริงมันกำลังจะเริ่มต่างหาก....
มิโร่ / ไอโอเรีย : ไอ้แกะ! มัวแต่พึมพำ หาก็ไม่ช่วยหา!!!!
มู : ดะ...เดี๋ยวฉันเจออะไรตรงนั้น ขยับๆอยู่ ฟ้าๆด้วย!!!
ไอโอเรีย : อะไรนะ!!ฟ้าๆเรอะ 579 /จด
มิโร่ : ฟ้าๆ ใครวะ ในเมื่อเซย์ย่าสีน้ำตาลเสื้อสีแดงคลอธสีขาว ชิริวผมดำคลอธเขียวเสื้อดำ เฮียวกะผมทองคลอธเทาเสื้อขาว ชุนก็หวานหน่อยผมเขียวคลอธชมพู รึว่า........
ซาง่า : อึก....../ตะกุยขึ้นมา
มิโร่ / ไอโอเรีย / มู : ............................................
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
มู : เขาว่ากันว่า พวกที่มันเหี้ยๆ เหลี่ยมๆนี้มันมักอยู่นานนี้ท่าจะจริงแฮะ 
ไอโอเรีย : เออ 973 /จด
มิโร่ : ตอนนี้พวกเซย์ย่าก็ไม่อยู่แล้ว สละอย่างพวกแกก็จะยิ่งอยู่ไปทำไมให้มันไลฟบอยเปล่าๆ ตายซะ จงสำนึกบาปของพวกแก แล้วรีบๆตายๆไปซะไอ้พวกเหี้ย!!! 
.
.
.
.
.
.
.
.
.
สการ์เล็ต.................................!!!
..
.
.
.
.
.
.
.
.
หยุดก่อน.............มิโร่... 
..
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
เอี้ยด!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! /มี้เบรคทันที
..
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
มู : สะ...เสียงนี้มัน......
.
.
.
.
.
.
.
.
.
อาธีน่า
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
ซาง่า : อะ...อาธีน่า......
ซาโอริ : มู ไอโอเรีย มิโร่ จงพาพวกซาง่ามาหาฉัน ที่ตำหนักอาธีน่านี้เถิด......
ไอโอเรีย : อะไรกัน เรื่องแบบนี้เป็นไปไม่ได้ นะ...นี้มัน ยิ่งกว่าหวยออก 999 อีก
มิโร่ : แต่ท่านอาธีน่า ไอ้พวกนี้มันจะมาฆ่าท่านนะครับ ถ้าอยากตายให้ผมจิ้มให้ก็ได้(!?)
ซาโอริ : ไม่มีเวลาแล้ว เวลาเหลือน้อยเต็มที จงรีบพาพากซาง่ามาหาฉันเร็วๆเถิด ถ้าใน 10 นาทีนี้ไม่มาถึงเงินเดือนพวกแกโกร๋นเอาไหม
มู / มิโร่ / ไอโอเรีย : จ้ากกกกกกกกก O [ ] o!!!!!!!!!!!!!! ครับๆ จะส่งให้ถึงที่เดี๋ยวนี้!!! /พิชช่าเหรอ...
.
.
.
.
.
.
.
.
ณ จุดสูงสุดของแซงทัวรี่ ตำหนักอาธีน่า
.
.
.
.
.
.
โครม!!! / ผลักล้ม
ซาง่า : โอ๊ย!!! 
.
.
.
.
.
ผวัะ!!!! / ถีบล้ม
ชูร่า : แง้ว > <!
.
.
.
.
.
ตูม !!!! / ขว้างทิ้ง
คามิว : จ้ากกกกกกกกกกกกกก
.
.
.
...
.
.
ซาง่า : อะ....อาธีน่า........
คาน่อน : มึงไม่เห็นหัวกูเลยนะซาง่า......
ซาง่า : คาน่อน............
คาน่อน : เออ เห็นแล้วสินะ ต้องให้ตรูทักก่อน /หงุดหงิด
ซาโอริ : คาน่อน จงส่งสิ่งนั้นให้ซาง่าเสียสิ
คาน่อน : ครับ ยอดรัก (!?)
.
.
.
.
.
.
.
.
คาน่อนเดินไปหาซาง่าที่ล้มนอนกองกับพื้นดูแล้วอน๊าดอนาถอยู่แล้ว และเอาของสิ่งนั้นขึ้นมา
.
.
..
ซาง่า : นะ...นี้มัน!! อาธีน่า!!!
ซาโอริ : ใช่แล้วล่ะ ซาง่า นี้คือสิ่งที่เธอพยายามจะใช้สังหารฉันครั้นเมื่อ 13 ปีก่อนที่ยังเป็นทารกอยู่
ไอโอเรีย : ไอ้นี้เนี้ยนะ!! ที่ซาง่าใช้สังหารอาธีน่า แล้วพี่ตรูไปห้ามพอดี !!! /ทำหน้าเบ้
มิโร่ : .........................../ ทำหน้าแหยง
ซาโอริ : เอาล่ะ! ซาง่าจงใช้ของสิ่งนี้ ทำตามความตั้งใจของเธอครั้งนี้เสียสิ พวกเธอจะได้พ้นทุกข์ทรมานนี้เสียที
ซาง่า : ...อ..อา.....อาธีน่า.....แต่ว่า....แต่ว่านี้มัน.......
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
ซาง่า : นี้มันผ้าอนามัย !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! /ทำท่าเหมือนถูกของ
ซาโอริ : O [ ] o!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
คามิว / ชูร่า : สิ่งที่.....เกือบจะฆ่าอาธีน่าเมื่อ 13 ปีก่อน....../หันมามองหน้าแล้วทำหน้าเบ้
มู : = =!!! /พูดไม่ออก
คาน่อน : อะ..อ้าว ไม่ใช่หรอกเหรอครับ แหม...ไอ้ผมก็นึกว่า ของสิ่งนั้น ของท่านจะหมายถึงท่านอาธีน่ามีพอดี เลยต้องการจะใช้ แต่ไอ้ครั้นจะบอกตรงๆ ก็คงจะอาย เลยต้องแกล้งพูดอ้อมค้อมแบบที่ผู้หญิงชอบเรียกว่าขนมปังทาแยมมั้งอะไรอย่างนี้ซะอีก ฮะๆ 
/ละ...แล้วมันเกี่ยวกับบังลังค์เคียวโกตรงไหนวะ
ซาง่า : ฮือๆ ตรูไม่น่าเอาน้องตรูไปขังที่แหลมซูเนียลเลย ไอเกลือมันทำลายเซลล์สมองน้องตรูไปหมดแล้ว 
ซาโอริ : กรี๊ด!!!!!!!!!! ไอ้บ้า!!!! ฉันพึ่ง 13 นะยะ!!! แล้วฉันก็บอกแกตรงๆแล้ว แกดันคิดเป็นอื่นไปอีก 
.
.
.
.
เพียะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! /ตบคาน่อนกระเด็นไปซัดเทวรูปอาธีน่าเอียงไป1องศา
.
.
.
.
.
.
.
พวกที่ดูอยู่ : O [ ] o!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
.
.
.
.
.
.
.
.
.
ซาโอริ : ไม่ได้ความเลย รออยู่ที่นี้ล่ะฉันจะไปหยิบเอง /เดินไปทันที
ซาง่า : นั้นน้องตรูตายรึยังน่ะ = =! / มองคาน่อนที่กระเด็นติดรูปปั้น และมีเศษอิฐเคียงข้างในสภาพเลือดท่วม
.
.
..
.
.
.
.
.
.
ซักครู่ต่อมาอาธีน่าก็กลับมาพร้อมกับกล่องสีทองที่แกะสลักอย่างสวยงามประดับด้วยเพรชพลอย 
.
.
.
.
.
ซาโอริ : จงรับไปสิซาง่า....
..
.
.
.
.
.
ทันทีที่กล่องนั้นถูกเปิดออกต่อหน้าซาง่า ดวงตาของซาง่าถึงกับเบิกกว้าง เช่นเดียวกับคนอื่นๆที่เห็น แต่ว่าไม่ใช่พวกเขาเห็นหน้าอกตูมๆของอาธีน่า แต่ทว่ามันคือ......
ซาง่า : นี้มัน! 
มู : นั้นมัน!
ไอโอเรีย : มันคือ!
มิโร่ : สิ่งนั้นมัน!
ชูร่า : this is!!!
คามิว : il est !!!!
.
.
.
.
.
.
โทษที นั้นพวกแกจะพูดให้ชวนติดตามต่อหาอะไรกัน รีบๆบอกได้แล้วเถอะน้า!
.
.
.
.
.
ซาโอริ : ใช่แล้วล่ะ ซาง่ามีดที่เธอจะใช้สังหารฉันเมื่อ 13 ปีก่อนนี้ไงล่ะ
ไอโอเรีย : ค่อยยังชั่วค่อยที่เป็นมีด ถ้าเป็นผ้าอนามัยจริงๆ มานึกภาพพี่ตรูแย่งยื้อผ้าอนามัยกับเคียวโกแล้วมันก็อนาถจิตชอบกล
มิโร่ : แต่ว่าท่านอาธีน่าครับ! เราอุตส่าห์สู้เพื่อปกป้องท่าน แล้วท่านดันมาให้มันฆ่าง่ายๆแบบนี้ พวกเราจะสู้ไปเพื่ออะไรกันล่ะครับ
ซาโอริ : หุบปากมิโร่ อยู่เงียบๆเถอะ มู เธอเองก็คงเข้าใจใช่ไหม
มู : .......................................
มิโร่ : เฮ้ย! รู้อะไรบอกตรูมั้ง ตรูไม่เข้าจ้ายยยยยยยยยยยยยยยยย
ซาโอริ : อย่ารอช้าเลยซาง่า พวกเธอต้องทนทุกข์ทรมานกันมามากแล้ว จงใช้มีดนั้นปาดคอฉันสิ
ซาง่า : อ..อึก....ทะ..ท่านอาธีน่าครับ มันฟังดู SM ยังไงก็ไม่รู้นะครับ 
.
.
.
namida yori mo yasashii uta wo
kanashimi yori sono nukumori wo....
.
.
.
.
ซาง่า : นั้นอะไรน่ะครับ แว่วๆมา ราวกับแววเสียงเรไร(!?)
ซาโอริ : ไม่มีอะไรหรอกจ้ะ เพลง Opening Chikyuuji มาประกอบน่ะจ้ะ
.
.
.
sekai ga sonna ni mo
kantan ni kawaru to wa omowanai kedo
shizuka ni yami wo tokashite
aruite aruite mi you to omou
.
.
.
ซาง่า : อ๋อเหรอครับ ดีเหมือนกันครับ ซึ้งดี 
................................
.
.
..
.
.
yukkuri de mo chikazukeru kana
yume no kakera, daisuki na hito
omoi egaita ai no katachi wa
zutto zutto sagashi tsuzukete
..
.
.
.
คามิว : อึก....ซะ...ซาง่า...แล้วแกจะยืนฟังเพลงหาอะไรล่ะ อาธีน่าก็อนุญาติแล้ว แกก็หลับตาปาดๆไปสิ
ชูร่า : เร็วเข้าซาง่า เวลาของเราจะไม่เหลือแล้วนะ......
.
.
.
.
.
akirameru wake wo hanasu yori mo
dekirukoto wo kazoeru hou ga ii yo ne
tsumazuku koto mo atte furikaesou ni natte
soredemo soredemo mou kimetanda
...
.
.
.
.
ซาง่า : ฮือๆ ไอ้พวกเวร....ตรูเองก็รู้หน้าที่ดีน้า แต่ว่าอีกใจหนึ่งก็ยังมีความจงรักภักดี ......อีกใจหนึ่งก็กลัวจนขาสั่นแค่ยืนก็จะไม่ไหวแล้วโว้ย T O T!!!!
..
.
.
คามิว / ชูร่า : หา ! = =!!!!
.
.
.
.
.
.
anata no tame ni dekiru koto nante
taishita koto nai kamoshirenai
demo soredemo fureteitaiyo
kanashimi yori sono nukumori wo
.
.
.
เมื่อหันไปมองที่คนข้างหลัง เราจะเห็น.......................
.
.
.
.
มู : ฮึ๋ย~! /ออกอาการคันปากอยากจะด่าเต็มที่
ไอโอเรีย : แหง้ว...................... /คำรามแบบแมว
มิโร่ : กรอด......................./ เอาตะไบมาลับเล็บให้คมไปพลาง
คาน่อน(ส่งกระแสจิต) : ไอ้ซาง่า...ถ้าแกทำ...กูกับมึงตัดขาดความเป็นพี่น้อง.....
.
.
.
.
.
yuukuri de mo chikazukeru kana
yume no kakera, daisuki na hito
omoi egaita ai no katachi wa
zutto zutto sagashi tsuzukete
.
.
.
.
...
.
คามิว / ชูร่า : O [ ] o!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ซาง่า : พวกแกเห็นรึยังว่ามาเป็นฉันมาทำใจลำบากแค่ไหน นี้ตรูสั่นไปทั้งตัวแล้วนะโว้ย T O T 
อ่ะ O o!!!!
.
.
ซาง่าถึงกับอึ้งเมื่อมืเรียวของอาธีน่านั้นได้กำส่วนปลายคมมีดไว้ จนมีเลือดไหลซึมออกมา
.
.
.
kuru kuru mawaru, chikyuugi
kuru kuru kawaru, jikan
sekai no hate ni, ai wo
yorokobi no saki ni
yume wo....
..
.
.
.
ซาโอริ : มัวแต่ชักช้าไม่ทันใจ เลยฆ่าเองก็ได้ 
(ปล. เด็กๆห้ามเอาเยี่ยงอย่างนะครับ)
..
.
.
.
.
.
.
.
เหล่าโกลธเซนต์ : อาธีน่า!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
.
.
.
.
yukkuri de mo chikazukeru kana
yume no kakera, daisuki na hito
omoi egaita ai no katachi wa
zutto zutto sagashi tsuzukete
.
.
.
.
.
.
ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง........
.
.
.
.
.
สิ่งที่ไม่อยากให้เกิดขึ้นก็ได้เกิดขึ้นต่อหน้าต่อตา
.
.
.
.
.
.
.
.
.
เทพีอันเป็นที่รัก
.
.
.
.
.
.
คนที่ยินดีแม้แต่สละชีวิตให้ได้
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
ซาง่า : อาธีน่า!!! อาธีน่า!!!!!!!!!!!
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
อาธีน่า!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
.
.
.
.
.
.
.
.
.
La la lala lala, la la lala lala
La la lala lala, la la lala lala
namida yori mo yasashii uta wo
kanashimi yori sono nukumori wo
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
อีกด้านหนึ่ง
ไชน่า : เอ๋ นี้พวกแกได้ยินเสียงอะไร หอนๆ อะไรซักอย่างหนึ่งไหมเนี้ย
เงกิ : เอ๋! ไม่รู้สิครับ ผมกำลังตอกหมุดอยู่ ในหัวมีแต่เสียงตอกหมุดไปหมดแล้วครับ
อิชิ : ส่วนผมช่วยนาจิตัดหัวอยู่คร้าบ ^ ^ 
นาจิ : ใช่แล้วครับ (ตกลงพวกมันเชื่อเจ๊ไชน่าจริงเรอะ)
จาบุ : ฮะๆ สงสัยคุณไชน่าหูเพี้ยนไปแล้วแน่ๆเลยครับ 
ไชน่า : ธันเดอร์ คลอร์!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
จาบุ : อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
เงกิ / อิชิ / นาจิ : เฮ้อ = =! ไอ้นี้มันก็ไม่เคยเข็ดซะที
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
ต๊อก.............ต๊อก..................../เสียงวิ่ง
.
.
.
.
.
.
ชิออน : โดโซะแกรู้สึกเหมือนฉันไหม
โดโก้ : อือ แต่ตรูชื่อโดโก้ ไม่ใช่โดโซะโว้ย!
ชิออน : เออ..ช่างเถอะ ตอนนี้....
.
.
.
.
.
.
อาธีน่าไปแล้ว....
.
.
.
.
.
.
.
.
โดโก้ : งั้นเราคงจะช้าไม่ได้แล้วสินะ 
ชิออน : อือ !
.
.
.
.
.
.
.
.
.
การต่อสู้ที่แท้จริง เริ่มขึ้นแล้ว
.
.
.
.
.
.
.
.
ณ ปราสาทฮาเดส
.
.
.
.
ราดามันติส : อึกๆ /ดื่มเหล้า
เฮ้อ...
.
.
.
.
.
.
.
.
.ขุนพลไวเวินร์ผู้ยิ่งใหญ่กำลังนั้งเด่นเป็นสง่าอยู่กลางห้องโถ่งใหญ่ สายตาคู่นั้นจับจ้องไปยังภาพวาดขนาดใหญ่ที่แขวนอยู่บนกำแพง
.
.
.
.
.
.
.
ราดามันติส : แพนโดร่า...........
.
.
.
ตอนเด็กๆก็น่ารัก ไงโตขึ้นมาเป็นแบบนี้วะ = =!
.
.
.
.
.
เซรอส : ฮี่ๆ ฮิๆ ท่านราดามันติสครับ /กระดึ้บๆเข้ามา
ราดามันติส : ไอ้เซรอส = =!!!!!
เซรอส : ไม่สุภาพเลยนะครับ ท่านราดามันติส ต้องเรียกว่านู๋เซรอสสิครับ (!?)
ราดามันติส : ข้าจะเรียกอะไรมันก็เรื่องของข้า เจ้าไม่มีสิทธิ์มาเถียง จะไปไหนก็ไป ชิ้วๆ 
เซรอส : อะไรกัน มาถึงก็ไล่แล้ว อ๋อ! นี้ท่านคงกลัวว่าจะอดใจในความเคะของกระผมไม่ไหว จนอาจจะต้องปล้ำผมก็ได้ใช่ไหมครับ
.
.
.
.
.
.
..
.
ราดามันติส : อุ้บส์ อั่ค!
.
.
.
.
..
ราดามันติสแทบเกือบจะสำรอกออกมา
.
.
.
.
.
.
ราดามันติส : กรอด.....หน้าตายังกับไปแงะมาจากฝาโลง ยังจะมีหน้าบอกว่ามันเคะ ..............
.
.
.
.
.
.
.
เซรอส : ฮี่ ฮิๆ แต่ว่าเมื่อกี๊สายสืบของเราได้รายงานข่าวมาถึงการสังหารตัวเองของอาธีน่าเข้ามาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
ราดามันติส : อะไรนะ ! อาธีน่าฆ่าตัวตายอย่างงั้นเรอะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
 
เพล้ง!!!!!!!!!!!!!!!!! /แก้วเหล้าตกลงมาแตกกับพื้น
.
.
..
เซรอส : ฮี่ ฮิๆ ใช่แล้วครับ ในที่สุดอาธีน่าก็ตายจนได้
ราดามันติส : บ้าน่า! อาธีน่าเนี้ยนะ ฆ่าตัวตายเอง มันต้องมีอะไรไม่ชอบมาพากลแน่ๆ
เซรอส : ฮิๆ ผมว่าท่านไม่ต้องมาคิดเรื่องนี้ให้เวียนเฮดหรอกครับ ผมว่าท่านน่าจะคิดหาเหตุผลไปรายงานกับท่านแพนโดร่าจะดีกว่านะครับ 
ราดามันติส : ห๊า!
เซรอส : ไม่ต้องมาหา เหอ ครับ ก็เรื่องที่ท่านส่งสเป็คเตอร์ไปตายเปล่าที่แซงทัวรี่ไงครับ
ราดามันติส : กะ...กรอด...นี้แกไปฟ้องแพนโดร่าอย่างงั้นเรอะ......
เซรอส : อะไรกัน! นี้ท่านเห็นผมเป็นพวกขี้ฟ้องเหรอครับ ผมไม่ได้ไปฟ้องแพนโดร่าซะหน่อย ผมแค่บอกเท่านั้นเอง (แล้วมันต่างกันตรงไหนวะ...)
ราดามันติส : เซรอส!!! แก๊!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
.
.
..
..
.
Shin wa no naka de, kurikaesareru batoru
Seinaru kurosu matoi
Yami wo uchinuke, hikari kakagete
Tokikoe, habatake pegasasu
.
.
..
.
เซรอส : อะ...เอ๋ นี้มันเพลง opening infono : Megami no Senshi ~Pegasus Forever~นี้ครับ
นี้ยังไม่จบภาคแซงทัวรี่ซะหน่อย แล้วมาได้ไงเนี้ย
ราดามันติส : ริงโทนมือถือตรูเอง ฮัลโหล...นั้นใครพูด...
เซรอส : = =!
.
.
.
.
.
.
.
.
มีนอส : ราดามันติส นี้ข้าเองมีนอส
ราดามันติส : มีนอส!!! 
มีนอส : เออ! แต่ว่าแกอยู่ตรงไหนของปราสาทเนี้ย ฉันหาแกมา ชม หนึ่งได้แล้วมั้ง
ราดามันติส : ก็อยู่ตรงห้องโถ่ง ชั้น 5 เดินขึ้นมาแล้วเลี้ยวขวาเดินไปทางเดิน นับไป 10 ห้อง....
มีนอส : พอ! ไม่รู้เรื่อง แล้วก็ไปทำอะไรห้องโถ่งวะ รึว่าแกไปหาเหล้ากิน! 
ราดามันติส : = =!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
มีนอส : อีกแล้วเหรอวะ ฉันบอกแกไม่รู้ตั้งกี่รอบแล้วว่าเหล้ามันฆ่าแกวันละนิดๆ ทำไมแกไม่ฟังมั้ง เป็นแอลกอฮอลล์ลิสซึมรึไงวะ อยากตายเร็วรึไง บลาๆ
ราดามันติส : เฮ้ย! พอๆ แล้วนี้แกโทรมาหาฉันทำไมวะเนี้ย
มีนอส : เออ..ใช่! ลืมไปเลย เรื่องแบบว่าฉันกับไออาคอส นั้งกันอยู่ในห้องแล้วไออาคอสก็เล่น เซนต์เซนย์ย่า ps2 ไปพลาง ส่วนฉันก็เห็นไออาคอสกำลังสนุกเลยไม่อยากกวน ก็เลยนอนเล่นไป แล้วดันหลับไปจริงๆ ตื่นมาอีกทีไออาคอสหายไปแล้ว แถมไม่ปิดเครื่องอีกต่างหาก
ราดามันติส : = =! แล้วแกมาถามฉันเนี้ยนะ แล้วฉันจะรู้ไหมเนี้ยว่ามันไปไหน
มีนอส : ไม่รู้! ก็ฉันไม่รู้ถามใครดีนี้หว่า ก็โทรมาถามแกนี้ล่ะ 
ราดามันติส : เฮ้ย! ไออาคอสมันไม่ใช่อ่องแอ้นะโว้ย ถ้าแกห่วงมากนักทำไมไม่ให้มีมือถือติดตัวเลยวะ จะได้โทรถามมันทุกเวลา
มีนอส : ไม่เอา เดี๋ยวมีคนโทรมาจีบแฟนตรู 
ราดามันติส (คิดในใจ) : ใครจะโทรมาจีบแฟนมันวะ = =!
มีนอส : ก็ไอ้บัคร็อคไง
ราดามันติส : เฮ้ย!! เมื่อกี๊ฉันคิดในใจโว้ย แล้วแกจะรู้ได้ไง!!!!!!!!!!!
มีนอส : อ้าว! เหรอ โทษทีตรูเผลอ
ราดามันติส : เอาเถอะๆ แต่ว่าที่ฉันเห็นล่าสุด ชม. ก่อน เห็นไออาคอสมันนั้งกินขนมกับรูเน่ที่ห้องอาหารมั้ง ....
มีนอส : ระ..รูเน่เรอะ = =! /หงุดหงิด
แกร๊ก!
.
.
.
.
ตู้ด........ตู้ด......
.
.
.
.
.
ราดามันติส : มันรีบวางหูทันทีเลยเหรอวะ = =!
.
.
.
.
.
.
.
.
เซรอส : ฮี่ ฮิๆ ท่านราดามันติสเมาส์เสร็จแล้ว ก็รีบไปหาแพนโดร่าเถอะครับ กระผมคิดว่ารีบๆไปหน่อยจะดีนะครับ เพราะท่านแพนโดร่าเป็นคนที่น่ากลัวม้ากกกกล์ 
ราดามันติส : กรอด.............ตั้งแต่เกิดมาก็มีวันนี้ล่ะ ที่ตรูรู้สึกอยากฆ่ากบขึ้นมาจับใจ......
.
.
.
.
.
.
.
ราดามันติส : เชอะ! เรื่องนี้ข้าไม่ห่วงหรอกน้า! ก็หวังว่าเรื่องที่แกไปฟ้องคงเล่าตามจริงไม่มีแอบใส่ไข่ กุขึ้นมาเองหรอกนะ
เซรอส : ฮึ๋ย = =! (รู้ทันอีก) โฮะ โฮ่ๆ ^ O ^ ไม่มี้ ไม่มี ผมเล่าตามความจริงทุกประการ
ราดามันติส : โกหกชัวว์ /หงุดหงิดแล้วเดินไปทันที
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
ซักครู่ต่อมา
.
.
.
.
.อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
..
.
.
.
.
ภายในห้องห้องหนึ่ง ถ้ามีผู้เดินผ่านไปมา คงได้ยินเสียงดนตรีจากพิณที่บรรเลงอยู่ประกอบกับเสียงโหยหวนที่ดังประกอบเป็น OST อยู่
ราดามันติส : ทะ..ท่านแพนโดร่าเดี๋ยวก่อน....อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
เซรอส : ฮี่ ฮิๆ เคี๊ยก!!!!!!!!!!!!! เคี๊ยกๆ ๆๆๆๆๆๆๆ /แอบใส่ที่อุดหูไว้
.
.
.
.
.
.
.
กึก...... / หยุดเสียงพิณ
แพนโดร่า : ราดามันติส เจ้านี้มันกล้านักนะ ทั้งๆที่ข้าสั่งให้พวกซาง่าที่เข้ามาสวามิภักดิ์เป็นคนจัดการเรื่องนี้เองแล้วแท้ๆ เจ้าก็ดันบังอาจขัดคำสั่งข้าแอบส่งสเป็คเตอร์ไปติดตามจนต้องตายเปล่าถึงเพียงนี้
ราดามันติส : แฮ่กๆ ทะ..ท่านแพนโดร่า ได้โปรดคิดให้ดีๆก่อน เรื่องการตายอาธีน่ามันมีพิรุธอยู่ โปรดคิดให้ดีด้วย
แพนโดร่า : เงียบซะ !!!!!!!!!!!!!
.
.
.
.
ฉับพลันนั้นเอง มือเรียวคู่นั้นก็เริ่มบรรเลงเพลงอีกครั้ง
ราดามันติส : อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
เซรอส : ฮี่ ฮิๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ถูกใจจริงๆโว้ย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
.
.
.
..
.
กึก!
.
.
.
.
แพนโดร่า : เรื่องนี้เป็นรับสั่งจากท่านฮาเดส เจ้าคิดเหรอว่าฮาเดสจะมิรู้ทันอาธีน่า แต่ว่าที่ยิ่งกว่านั้นข้าได้ยินมาว่า ความจริงแล้วเจ้าเรียกสเป็คเตอร์พวกนั้นมาเพื่อจะข่มขืน
แต่ว่าพวกมันไม่ยอม เจ้าเลยแกล้งส่งมันไปตายจริงรึเปล่าราดามันติส!
ราดามันติส : = =!!!!!!!! ตรูว่าแล้วว่ามันต้องใส่ไข่ ลงไป 
แพนโดร่า : เจ้านี้มันน่าอัปยศอดสูซะจริงๆ เป็นถึงผู้ยิ่งใหญ่กลับใช้อิทธิพลข่มขู่ลูกน้องเยี่ยงทรราชหน้าเหลี่ยมแบบนี้
ราดามันติส : มะ...ไม่ใช่ครับ ท่านแพนโดร่า = O =! ข้าไม่ได้เรียกพวกมันมาข่มขืน!!!
เซรอส : ฮี่ ฮิๆ ท่านแพนโดร่าครับ มันโกหกอย่าไปเชื่อ!!! / มันใส่ที่อุดหูอยู่ไม่ใช่เรอะ แล้วได้ยินได้ไงวะ
แพนโดร่า : ยังกล้าอีกนะ ราดามันติส / ทำท่าบรรเลง
ราดามันติส : ปัดโถ่! เดี๋ยวครับ ท่านแพนโดร่า !!!!!!!!!!!!
แพนโดร่า : อะไรอีกล่ะ ถ้าจะห้ามข้าไม่ให้ลงโทษเจ้า ไม่มีทางซะหรอก
ราดามันติส : รู้อยู่แล้วล่ะครับ แต่ว่าไหนๆก็ไหนๆ ขอทำอะไรก่อนล่ะครับ /เอามือถือออก
.
.
.
.
.
.
.
ตู้ดๆ /กดหมายเลข
.
.
.
.
.
.
.
มีนอส : ฮัลโหล นั้นใคร 
ราดามันติส : ตรูเอง = =!
มีนอส : อ้าว! ราดามันติส ไออาคอสกำลังโดนไอ้รูเน่มันล่อลวงอยู่จริงๆด้วย(!?)
เมื่อกี๊ฉันไปเห็นพอดีเลย มันแกล้งทำเช็ดปากให้ไออาคอส แต่ฉันรู้ว่านั้นเป็นแผนมัน เดี๋ยวพอไออาคอสเผลอมันต้องจับกดติดโต๊ะแล้วข่มขืนอย่างแน่นอน (นั้นแผนของแกเองรึเปล่า)
ราดามันติส : เรื่องนั้นช่างมันเถอะ แต่ว่าตอนนี้แกอยู่กับใครมั้ง
มีนอส : อ๋อ ก็อยู่กับไออาคอสแล้วก็ไอ้บัคร็อคหื่นนั้นล่ะ (ว่าแต่คนอื่นแกก็หื่นไม่ใช่เรอะ)
ราดามันติส : เออ ดีเลย งั้นแกไปเรียกพวกมันมาใกล้ๆ แล้วก็เปิดลำโพงไว้ด้วย
มีนอส : ทำไมกัน รึว่าแกมีอะไรดีๆ มาให้ฟัง 
ราดามันติส : แน่นอน ดีม้ากมาก จนพวกแกจะไม่มีวันลืมความประทับใจนี้ได้เลย (!?)
มีนอส : OK พร้อมแล้วล่ะ ไหนๆล่ะ
ราดามันติส : ครับ! ท่านแพนโดร่าเอาเลย!!!!!!!!!!!!!!!!!
.
.
.
.
.
.และแล้วฉับพลันนั้นเอง เสียงบรรเลงดนตรีก็เริ่มขึ้นอีกครั้ง แต่เพียงแต่ครั้งนี้ เสียงโหยหวนมันไม่ได้มีแค่เสียงเดียว
มันยังมีเพิ่มมาอีก 2-3 เสียงที่ดังมาจากมือถือ
.
.
.
.
.
.
.
.
กึก! 
...
.
.
.
.
.
.
.
.
มีนอส : อะ.......อะ....ไอ้...ไอ้...ไอ้คิ้วเดียว....นี้แกเอาบ้าอะไร...มาให้พวกตรูฟังวะเนี้ย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!/เสียงกะตุกกะกัก
ราดามันติส : ก็บทเพลงโหดของแพนโดร่าไง ตรูกำลังโดนลงโทษอยู่พอดี T ^ T
มีนอส : ไอ้บ้า! แล้วแกเอามาให้พวกฉันฟังทำไม ไออาคอสแน่นิ่งไปแล้วรู้ไหม!!!!!!!!!!!!!!!!!!(รูเน่ไม่ต้องพูดถึง)
ราดามันติส : ก็โดนคนเดียวมันเหงาอ่ะ เลยชวนมาโดนด้วยกันอบอุ่นดี (!?)
มีนอส : ไอ้เวร ไอ้บ้า ไอ้คิ้วเดียว ไอ้กิ้งก่า ไอ้ระยำ ของแบบนี้ไม่ต้องลากเพื่อนมาซวยด้วยโว้ย กลับมาแกโดน!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
.
.
.
.
แกร๊ก .....ตู้ด...ตู้ด.......
.
.
.
.
ราดามันติส : แง้ว T ^ T ไหนเขาบอกว่าเพื่อนต้องร่วมทุกข์ร่วมสุขกันไง
แพนโดร่า : ไม่มีอะไรแล้วใช่ไหม งั้นต่อ
ราดาติส : อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
ทำไมตอนนี้ตรูซวยอย่างนี้!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
เซรอส : ฮี่ ฮิๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
TBC

---

ฮ่า! มาอัพช่วงดึกพอดีเลย รู้สึกว่าเป็นตอนที่ยาวม้ากมาก ยังไงก็ขอตอบคอมเม้นหน่อยล่ะ

มูนดรอปจัง = ดีจังเลยครับที่มาอ่านฟิคผมด้วย ขอบคุณมากๆครับแต่ว่าชอบตอนหื่นจังเลยนะครับ

นู๋เหมย = วาเลนไทน์มันไม่เคะหรอกครับ มันนอร์มอลน่ะแต่ทำไมมันวิปริตชอบฟิควายก็ไม่รู้
เจ๊ควีนพึ่งไม่ผิดคนหรอกคร้าบ นี้ล่ะผู้ทรงความรู้(!?)

มีนจัง = เรื่องสิงโตนี้ผมคงไม่ยำต่อล่ะมั้งครับ ยำซะเละขนาดนั้น แต่ว่าฟิคอันเดมูมันมีจริงเรอะ = =!!!
อยากเห็นเหมือนกันครับ ทำให้คนช็อคได้ทั้งห้องขนาดนั้น

muse = วาเรนไทน์ไม่ใช่เกย์คร้า้บบบ แต่ว่าขอบคุณที่เม้นนะคร้าบ /โค้งงามๆ

พี่นัน = ผมเองก็คิดแบบเดียวกันครับ

ไลท์จัง = ผมว่าน่าสงสารทั้งคู่ครับ ส่วนเรื่องคีกันต์ผมก็ไม่อยากใครมันเคะเหมือนกัน
งั้นเราอย่าไปนึกภาพตอนมันเคะกันเลยนะครับ สยอง
ส่วนประเด็นที่ว่าชอบกดกันเองแล้วเป็นพวกชั้นต่ำ แล้วสามผู้ยิ่งใหญ่เข้าค่ายรึเปล่า
อันนี้ต้องแยกก่อนครับ ไอ้พวกเคนั้นมันเจอใครมันก็กดนะครับแต่ผู้ยิ่งใหญ่ไม่ถึงขั้นนั้นจึงไม่เข้าค่ายครับ ^ ^

อันโดจัง = เจอไอ้พวกนั้น ไม่ว่าใครมันก็กดหมดล่ะครับ วาเรนไทน์จะรอดหรือไม่รอดนั้นชะตากรรมก็อยู่ที่เจ๊ควีนแล้วล่ะครับ

โทเมโกะจัง = มาด้วย > <! นึกว่าจะไม่ชอบอ่านฟิคซะแล้ว ต้องขอบคุณหลายๆที่แปลภาคผ้าใบสุดท้ายให้อ่านกันถ้วนหน้า (last canvas) จนทำให้ผมอยากวาดโดแล้วสิ