...กระต่ายน้อยงานเข้าแล้ว~! จะรอดได้หรือไม่งานนี้..

Go to athena 9
ก้าวที่ 9 วันรวมมิตร(!?)
.
.
.
.
.
.
อาธีน่า : ชากะ!!!
.
.
.
.
.
คาน่อน : ซาง่าทะ..ทำไม ถึงใช้ท่าต้องห้ามนั้น นี้แกแข่งกันสถุลกับฉันอยู่รึไงเนี้ย
.
.
.
.
.
.
มิโร่ : ไม่จริง! กูไปไม่ทัน โธ่โว้ย!!!! มันยิงไม่รอกูเล้ย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
.
.
.
.
.
.
.
ทางด้านวิหารกันย์
.
.
.
.เปรี้ยง!!!!!!!!!!! /เสียงต่อยกำแพง
.
.
.
.
.
.
ไอโอเรีย : แม่งไอ้มู ดวงขึ้นฉิบเป๋งเลย กี่ตาๆมันกินเรียบ
มู : ไอ้แมวขี้เรื้อนนี้ บ่นได้บ่นดี พูดมากชะมัด 
แพ้ที่ไรมากเรื่องชะมัดเพราะอย่างนี้ฉันถึงไม่อยากเล่นกับแก บลาๆ
เซย์ย่า : ไอโอเรีย มู !! มัวแต่เล่นไพ่กันอยู่ได้ แล้วชากะล่ะ / เดี้ยงแล้วจ้ะ
ไอโอเรีย : ฮ่าๆ ไอ้ชาน่ะเหรอ เดี๋ยวมันตายก็เป็นผีมาบอกเองล่ะ เอ้า! ต่อมู!
มู : เอาสิ! คราวนี้ฉันทุ่มสุดตัวล่ะ
ไอโอเรีย : กล้าแบบนี้ ฉันก็ขอทุ่มมั้ง ย้ากกกกกกกกก /ระเบิดคอสโม่
ชุน : อ่า.
(ในใจ : แม่ง! พวกมันเวลาแบบนี้ยังมีอารมณ์มาเล่นไพ่อีก มันน่าจะตายแทนชากะจริงๆ )
.
.
.
.
.
.
.
.
..
.
.
ณ สวนสาละคู่
.
.
.
.
ซาง่า : จบเรียบร้อยแล้วสินะ
คามิว : อึก! นอกจากเราทำวิหารแกเจ๊งแล้ว คราวนี้สวนแกก็เรียบไม่เหลือด้วย
ชูร่า : อย่าโกรธแค้นเราเลยนะ ยังไงเรายังเหลือต้นสาละคู่ไว้ให้
เดี๋ยวเจอเถ้าธุรีแกแล้วจะเอาไปโรยเป็นปุ๋ยให้
คามิว : โอ๊ย! แต่มันเล่นตัดประสาทสัมผัสฉันจนเหลือแต่การได้ยินเท่านั้นเอง
ชูร่า : แกยังดีอย่างน้อยฟังเพลงได้ แต่ฉันสิเหลือแต่การพูด ซึ่งเราก็คุยกันทางกระแสจิตได้ 
จะเหลือไว้ทำหอกอะไรวะ
ซาง่า : ก็เหลือไว้คุยกับแม่ค้าในตลาดเวลาเราจะไปซื้อของไง / มีเวลาไปเรอะ
ฉันเองก็เหลือแต่การมอง เฮ้อ! นี้ฉันต้องคอยจูงพวกแกไหมวะเนี้ย ตาดีอยู่คนเดียว - -*
คามิว : ไม่เป็นไร เราจะเป็นแบบชิริว บอดแล้วยังเดินได้คล่องไม่มีสะดุด
ชูร่า : แบบนี้ฉันกับคามิวคงต้องใช้อักษรเบลล์สินะ
ซาง่า : ฉันต้องไปเรียนภาษาใบ้  อะอ้าว!! เฮ้ยๆ O [ ] o!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
คามิว / ชูร่า : เป็นอะไรไปซาง่า!!!!!!!!!!!!!
ซาง่า : ชากะ..ชากะ มันยังอยู่!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
คามิว / ชูร่า : จ้ากกกกกกกกกกก O [ ] o!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
คามิว : เป็นไปไม่ได้ เมื่อกี๊อาธีน่าเอ็กส์คาลาเมลชั่นนะโว้ย ไม่ใช่ระเบิดประทัด
ชูร่า : อาธีน่า เอ็กส์คาเมชั่นโว้ย คามิว! กะ..แกอย่ามาหลอกพวกตรูนะโว้ยซาง่า
นี้กลัวจริงๆนะ ยิ่งมองไม่เห็นอยู่
ซาง่า : นี้พวกมึงเห็นกูเป็นพวกชอบโกหกชาวบ้านรึไง
คามิว / ชูร่า : เออ!!
ซาง่า : - -*
.
.
.
แต่ตรูพูดจริงนะโว้ย นั้นไงมันลุกแล้ว !! 
คามิว : ผีหลอก O [ ] o!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ชูร่า : ไม่ถูกต้อง! ไม่ถูกต้อง!!!! พึ่งตายมันก็เป็นผีมาหลอกกันแบบนี้ ไม่ถูกต้อง!! 
คร่อก! /เป็นลม
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
เวอร์โก้ ชากะ ลุกขึ้นเดินไปทางต้นสาละคู่อย่างไม่สนใจพวก 3 ตัวข้างหลัง
.
.
เขานั้งลงระหว่างต้นไม้ทั้งสอง
..
.
.
กลีบดอกสาละร่วงมายังฝ่ามือของเขา
.
.
.
คามิว : ชูร่าๆ อย่าพึ่งตาย! ทำใจดีๆไว้
ชูร่า : โอ๊ย @ __ @ เกิดมาพึ่งเคยเจอผีหลอก มันไปรึยังอ่ะ
ซาง่า : ยัง! มันไปนั้งที่ต้นสาละคู่แล้วยิ้มหาอะไรของมันก็ไม่รู้อยู่ 
แล้วมันก็เอาเลือดมาเขียนอะไรก็ไม่รู้ที่อะไรก็ไม่รู้ เพื่ออะไรก็ไม่รู้ / ตกลงมันรู้อะไรมั้ง
.
.
.
.
.
.
.
.
ชากะ : ช่วยพามันไปหาอาธีน่าทีนะ.
.
.
.
.
.
.
.
.
กลีบดอกสาละถูกลมพัดพาลอยออกไปจากสวนสาละคู่แห่งนี้
.
.
.
.
.
.
.
.
ชูร่า : พอกันที!!!! ถึงเวลาตายแล้วชากะ ไม่ว่ายังไง โกงความตายแล้วต้องตายอยู่ดี/ไฟนอลดิสทิเนชั่นเหรอ?
ในเมื่อแกไม่ยอมตายอีก ฉันก็จะสับคอแกออกมาเอง ก๊าก ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ
คามิว : ไอ้นี้มันก็ชอบหาเรื่องสับคอเพื่อนเขา - -*
.
.
.
.
ชูร่าไปหาชากะ ทั้งๆที่ประสาทตาถูกตัดไปแล้ว แต่มันก็ยังวิ่งไปถูกโดยไม่หกล้ม
.
.
.
.
ชูร่า : ยกโทษให้ฉันด้วยชากะ!! /คำพูดและการกระทำช่างขัดกันโดยสิ้นเชิง
.
.
.
.
.
.
กึก!!!!! /หยุดมือทันที
.
.
.
.
.
ชูร่า : ชะชา..ชากะ
.
.
.
.
.
.
.
.
.
เขาตายไปแล้ว
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
ฉับพลันนั้นร่างของเวอร์โก้ ชากะก็สลายไปต่อหน้าทั้ง 3 คน
.
.
.
.
.
.
ชูร่า : ฮึกๆ โถ่..ชากะ ไม่น่ารีบสลายเลยน่าจะให้ตรูสับคอก่อน ซิก /ดูมัน
คามิว : ชากะ.ไปสู่สุขติเถอะนะ.แต่ถ้าให้ดีมาบอกเลขหน่อยก็ดี
ซาง่า : ถึงตอนนี้ฉันจะบอกความจริงให้นายรู้แล้วชากะ
ความจริงแล้วพวกเราน่ะ..
ชูร่า : เจ้าหนอนผีเสื้อ เป็นเรื่องเหลือเชื่อ.
ซาง่า : พอออกจากไข่ กลายเป็นตัวหนอน.. 
เฮ้ย! ไม่ใช่! ชูร่า แกอย่ามาพูดอะไรให้ตรูไขว้เขว่สิวะ = [] =!!!
ชูร่า : เอ่อพอดีฉันเห็นผีเสื้อนี้นา เลยนึกถึงกลอนที่ครูสอนในตอนเด็ก /ชี้ไป
ซาง่า : ผีเสื้อ!! (แต่มันตาบอดไม่ใใช่เหรอวะ เห็นได้ไง)
นะ..นี้มันผีเสื้อนรกจากไอ้สำอางค์ปาปิญอง!!!!!!!!!!!!! แฟร์รี่!!!!!!!!!!!!!!
คามิว : อะไรวะ!! นะ..นี้แสดงว่าตอนนี้เราก็ยังไม่รอดพ้นจากการจับตาดูของพวกปาปารัสซี่นรกอีกเหรอวะ(!?)
ซาง่า : โว้ย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! กูทนไม่ไหวแล้ว!! ตามมาอยู่ได้!!
ได้!! มึงอยากตามดูนักใช่ไหม งั้นแน่จริงมาซูมหน้ากูเลย ฮะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ 
คามิว : เฮ้ย! ซาง่าทำใจดีๆไว้ อย่าพึ่งรั่ว - -* 
ชูร่า : ซาง่า!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
.
.
.
.
.
.
ผวัะ!!!!!!!!!!!!! /ชูร่าชกซาง่าให้ เหมือนมันอยากล้างแค้นที่ต่อยมันที่วิหารแคนเซอร์
.
.
.
.
..
.
ซาง่า : อั่ค!
ชูร่า : ซาง่าอย่าพึ่งตื่นตูมสิ คนสติดีๆยิ่งมีแค่นายคนเดียวด้วย ไม่ว่ายังไงเราก็ต้องทำหน้าที่ของเราต่อนะ
เพื่อไม่ให้การตายของชากะต้องเสียเปล่า
คามิว : ใช่แล้วล่ะ ไม่ว่ามันจะแห่กันเอากองถ่ายมาถ่ายเรา เราก็ต้องไปต่อ
ซาง่า : อึกนั้นสินะ ฉันขอโทษ 
.
.
.
.
แหมะๆ /เสียงฝนตก
..
.
.
.
คามิว : อ่าฝนตก เหมือนเสียใจที่ชากะตายสินะ 
ชูร่า : ฮัดเช่ย! 
ซาง่า : งั้นเรากลับเข้าวิหารกันก่อนเถอะ ขืนตากฝนแบบนี้ได้เป็นปอดบวมตายแน่
คามิว : อือ! เห็นได้ยินว่าชากะมันชอบดื่มชา เดี๋ยวเราก็เอาชามันมาชงกินซะหน่อยล่ะกัน
ยังไงเจ้าของก็ไม่มีโอกาสกินแล้ว เราก็อย่าให้เสียของเลย /นิสัย
ซาง่า : ไปกันเถอะ
.
.
.
.
.
.
.
.
.
ณ วิหารกันย์
.
.
.
.
.
.
แอด.. /เสียงเปิดประตู
.
.
.
.
.
.
.
..
ชูร่า : ..
คามิว : ..
ซาง่า : 
.
.
.
.
.
.
กรี๊ด! O [ ] o!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
ทั้งสามแทบจะร้องเป็นผู้หญิงเพื่อเหล่าสหายที่อุตส่าห์หลบเลี่ยงมาตั้งนานได้มารอพวกเขาที่วิหารแล้ว
.
.
.
.
.
มู : แฮ่.. /ขู่
ไอโอเรีย : หง๊าว!! /คำรามมันเป็นแมวเรอะ
.
.
.
.
.
เหล่าบรอนต์เซนต์ได้แต่ยืนเฉยๆ และอมยิ้มนิดๆเพราะพวกเขารู้ว่าคงจะมีอะไรมันส์ๆได้เห็นแล้ว
.
.
.
.
.
.
ชูร่า : ซะซาง่า..ฉันว่าเราไปตากฝนเหมือนเดิมดีกว่าวะ.
คามิว : ต..ตรูเห็นด้วยเป็นอย่างยิ่ง
ซาง่า : น่าเกลียด! กลัวไปได้ แค่แมวกับแกะ (ตอนแรกแกก็บ่นกลัวอยู่ไม่ใช่เรอะ) 
แล้วแถมบรอนเซนต์อีก 4ตัวแค่นี้มันจะอะไรหนักหนา
คามิว : โห แล้วดูสภาพพวกเราตอนนี้น่าจะไปขายล็อตตารี่ยังกับอะไรดี จะเอาปัญญาอะไรไปสู้วะ
ซาง่า : - -*
.
.
.
.
.
ซาง่า : แต่ไม่ว่ายังไงพวกเราต้องรักษามาดไว้ก่อน
เฮียวกะ : ท่านอาจารย์คามิว.....
คามิว : เฮียวกะ.....
เฮียวกะ : ผมพึ่งรู้ว่าท่านนั้นสถุลก็วันนี้เองล่ะครับ แต่ไม่เป็นไรครับ 
เอาเป็นว่าผมจะถือว่าท่านแค่อยากปลดปล่อยดานชั่วออกมามั้งก่อนที่จะขาดใจตาย
คามิว : = =.............แง้ ตรูโดนลูกศิษย์ด่า T ^ T
ชิริว : ชะ...ชูร่า ...
ชูร่า : ชิริว.....
ชิริว : ไหนบอกว่ายึดมั่นในความถูกต้องไงวะ ตรูก็หลงชื่นชมที่แท้มันก็แค่ข้ออ้างเท่านั้นสินะ
ชูร่า : ม่ายช่ายยยยยยยยยยยย T ^ T จะบอกไงดีวะ จะบอกก็ไม่ได้ อ้ากกกกกกกกกก!!! 
.
.
.
.
ซาง่า : เอ้ามู! นี้ลูกประคำของชากะเอาไปเป็นที่ระลึกเสียสิ 
ทนมากเลยนะจะบอกให้ ขนาดอาธีน่าเอ็กส์คาเมชั่นยังทำอะไรมันไม่ได้เลย
มู : ก็ดีตรูจะเอาไปขายในท้องตลาดว่าเป็นของจากบุรุษที่ใกล้เคียงกับพระเจ้าต้องได้ราคาดีแน่ๆ /จับ
ซาง่า : เฮ้ย - -* งั้นตรูเก็บไว้เองดีกว่า /ดึงกลับ
มู : ได้ไงวะ ก็แกบอกว่าให้แล้วให้เลยสิวะ เอามาๆ /ดึงกลับ
ซาง่า : ไม่เอาวุ้ย ฟังวัตถุประสงค์แล้ว ไม่ให้ๆ /ดึงกลับ
มู : เฮ้ย! ไอ้หน้าด้าน ไอ้งก ไอ้ขี้เหนียว ไอ้คนไม่รักษาคำพูด ไอ้ตืด ฯลฯ
ซาง่า : ไม่ให้โว้ย!! ไม่ต้องมายื้อปล่อยโว้ย
/แย่งกันไปแย่งกันมา
ไอโอเรีย : โว้ย!!!! พอแล้วโว้ย!ไม่ต้องเอากันซักตัว ย้ากกกกกกกกกกกกกกกกกก /ปล่อยหมัด
.
.
.
.
.
.
ซาง่า / คามิว / ชูร่า : อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
มู : จ้ากกกกกกกกกกกก แล้วทำไมโดนตรูด้วยล่ะ!!!!!!! /ดันไปอยู่ใกล้มันเองนี้หว่า
.
.
.
.
.
.
ไอโอเรีย : ซาง่านี้สำหรับพี่กู!!!!!!!!!!!!!! 
ผวัะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ซาง่า : อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก กูนึกอยู่แล้วว่ามันยังไม่ลืม!!!!!!!!
ไอโอเรีย : และชูร่านี้สำหรับพี่กูอีกเช่นกัน !!
ผวัะ!!!!!!!!!!!!!!!!
ชูร่า : จ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก นู๋ขอโทษ
ไอโอเรีย : คามิวถ้าแกไม่อยากโดนแบบสองตัวนั้นก็จงใช้หนี้ตรูมาซะดีๆ
คามิว : อึก ! /ซีด
ฉัน..ฉันไม่มีให้แกวุ้ยไอ้บ้า ตายแล้วยังมาทวงอีก
ไอโอเรีย : หนอย..งั้นแกก็จงกลับไปหาฮาเดสที่พวกแกสวามิภักด์แล้วเอาเงินมันมาจ่ายตรูสิวะ
คามิว : นะนี้แกจะให้ฉันยืมเงินฮาเดสมาใช้หนี้แกเรอะ = =!!!
ไอโอเรีย : ทำไมล่ะ! ในเมื่อมันเป็นเทพแห่งทรัพย์สมบัติไม่ใช่เรอะ 
(ปล. เนื่องจากใต้ดินอุดมไปด้วย แร่ธาตุที่มีค่า และฮาเดสเป็นผู้ปกครองใต้พื้นพิภพ จึงได้สิทธิ์ในทรัพย์สินใต้ดินไป)
คามิว : ไอ้บ้า!!! เกินไปวุ้ย จะให้ยืมเงินเทพเจ้าเนี้ยนะ ในตำนานยังไม่เคยมีเลยมึงจะกูเปิดตำนานใหม่รึไง
ไอโอเรีย : ได้! ในเมื่อมึงไม่มี ก็เดี้ยงซะ!!!! 
ผวัะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
คามิว : อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
ไอโอเรีย : จงกลับลงไปขอให้ชากะยกโทษให้เถอะ ไลทนิ่ง.
หมับ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! /มูมาจับมือห้ามไอโอเรียไว้
.
.
.
.
ชุน : ท่านมู!?
(ในใจ : แม่ง! อะไรวะ คนกำลังมันส์อยู่ดีๆ มาคั่นเป็นโฆษณาเฉยเลย)
.
.
.
.
.
ไอโอเรีย : มู! แกมาห้ามฉันทำไม รึว่านี้แกคิดอกุศุลกับฉัน!
มู : หอก! ใครจะคิดอกุศุลกับมึงลง (ไอ้ขึงพืดไง) 
แล้วตอนนี้แกดูสภาพพวกมันสิ อนาถายังกับผ้าขี้ริ้วยังไปต่อยมันได้ลงคอ ไม่กลัวบาปกรรมรึไง
อีกอย่างลองใช้สมองคิดดูหน่อยสิ บางทีการตายของชากะมันอาจจะหมายถึงอะไรซักอย่างก็ได้
ไอโอเรีย : อ๋อ! ที่แสดงว่าแกเงียบไม่ด่าบ่นปากมาตลอดเพราะแกเมื่อคิดอะไรไร้สาระอยู่เรอะ
ไม่มีหรอกโว้ย!! ไอ้ชามันตายเพราะมันโดนอาธีน่าใส่ จบ! แม่ปลื้ม เข้าใจไหม แล้วอีกอย่างฉันจะตื้บมัน!!
มู : ไม่มีประโยชน์ที่จะพยายามอธิบายวิธีการลงจอดของยานอวกาศอพอลโล่ให้แมวฟังสินะ(!?)
ไอโอเรีย : ไลทนิ่งพลาสม่า!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
กึก!!!!!!!!!!!!!!! /ซาง่าหยุดไว้ได้
ซาง่า : ไอ้แมว! มึงอย่าคิดว่ากูมาสภาพนี้แล้วมึงจะทารุณกรรมได้ตามใจนะโว้ย
ไอโอเรีย : อะไรกัน ! นี้แกอุตส่าห์หยุดหมัดฉันได้อีกเหรอเนี้ย หนอย..บังอาจ
ซาง่า : ตอนนี้พวกเราเหลือเวลาอีก 4 ชม.เท่านั้น ถ้าคราวนี้ไอ้หน้าไหนมันอุตริมาขวางล่ะก็
.
.
.
.
.
.
.
.
มันก็ต้องมีชะตากรรมเดียวกับชากะ
.
.
.
.
.
.
.
.
..
เซย์ย่า : อึก!
ชิริว : สสถุลจริงๆ
เฮียวกะ: แม่จ๋า! นู๋กั๊ว
ชุน : ไม่นะฮะ
(ในใจ : หนอย..นี้พวกแกยังคิดว่าจะมีโอกาสยืดลมหายใจได้นานพอจะให้อาธีน่าอีกเหรอวะ 
จะบอกให้ว่าตอนรอพวกแกฉันไปหยิบขวดยาคูมาเรียบร้อยแล้วโว้ย เตรียมตัวลงขวดเถอะ)
มู : ./มูเงียบ! ฝนตก!
ไอโอเรีย : ไอ้พวกเหี้ย!!! นี้แกนึกว่าฉันจะกลัวจนฟองขน(!?)รึไงวะ!!! ต่อให้เอาหวัดนกมากูก็ไม่กลัวโว้ย!
.
.
.
.
.
.
.
มิโร่ : น่าสนุกดีนี้ ฟังดูแล้วมันแสดงถึงความฉิบหายดี งั้นขอฉันแจมด้วยคนได้ไหม
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
..
อีกด้านหนึ่ง
ซาโอริ : อะ..อะไรกัน ดอกสาละเต็มไปหมดเลย ช่างโรแมนติกจริงๆเลย นี้จะมีคนมาจีบเรารึเปล่านะ
(เวลาแบบนี้ท่านยังมีอารมณ์คิดเรื่องนี้อีกนะ)
.
.
.
.
.
.
.
กลับมาด้านเดิม.
.
ไอโอเรีย : มิโร่!!!!
มู : ไอ้แมงป่องทำไมแกไม่อยู่ที่วิหารตัวเอง ออกมาตำส้มตำเรอะ ไอ้เวรไม่รักษาหน้าที่
ขี้เกียจ หนีเที่ยว อู้งาน หัวล้านนอกครู ฯลฯ
มิโร่ : เฮ้ย! พอโว้ย! ไรวะ พวกซาง่ามาไม่ด่า มาด่าตรู 
แล้วที่สำคัญ ที่พวกแกมายืนสล่อนกันอยู่เนี้ย มันก็วิหารพวกแกเนอะ
ในเมื่อต้นเหตุมันมาจากไอ้พวกนี้บุกมา แล้วทำไมเราต้องหัวโบราณรอมันมาวิหารก่อนด้วยล่ะ
ในเมื่อแค่จัดการมันตรงนี้ก็จบแล้วไม่ถูกรึไง
ชิริว : ถูกต้องนะคร้าบ!!!!!!!!!!!!!!!!!!
เฮียวกะ : เอาถ้วยแฟนพันธุ์แท้ไปเลยคร้าบ!!!!!!!!!!
มิโร่ : เย้!!!!!! ^O ^!!!!
เฮ้ย! ไม่ใช่ ตรูไม่ได้มาแข่งแฟนพันธุ์แท้ ไอ้บ้าอย่าให้ตรูเสียสิ อุตส่าห์เก๊กมา
.
.
.
.
.
มิโร่ :เอาล่ะนะ!! พวกแกกลับนรกไปแล้วขอให้ชากะอภัยให้พวกแกซะเถอะ!!!!!!!!!!!
สการ์เล็ต นีดเดิ้ล!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
.
.
.
.
.
.
.
มู : มันพูดเหมือนอกเลยวะ ไอโอเลีย
ไอโอเลีย : = =*
.
.
.
ซาง่า /ชูร่า / คามิว : อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
มิโร่ : ปกติฉันจะใจดี กุศลทาน จะค่อยจิ้มทีละจุดเพื่อให้ตายช้าๆจะได้มีเวลาสวดมนต์ให้ตัวเอง
แต่สำหรับพวกแกฉันจะจิ้มมันแม่ง15จุดพร้อมกันให้มันตายๆไปเลย!!
ตายซะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
.
.
.
.
.
.
.
สการ์เล็ตนี้ดเดิ้ล!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
.
.
.
.
.
ซาง่า : หอก!!! เห็นคนเจ็บแล้วยำได้ยำดี ตายเองสิวะ!!! 
กาแล็กเซี่ยน เอ็กโพชั่น!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
.
.
.
.
.
เซย์ย่า : แย่แล้ว! มิโร่ระวังคนหล่อขอเตือน!!
มิโร่ : อะ...เอ๋ อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
.
.
.
ตุบ!!!!
.
.
.
มิโร่ : อึก....ไม่น่าเชื่อว่ามันจะโต้กลับมาได้ กูอุตส่าห์นึกว่ามันจะหงิกจนสู้ไม่ได้แล้วแท้ๆ
นี้ถ้าไอ้ย่าไม่เตือนซะก่อน เราคงได้ชิบหายแน่ๆ แต่ว่าตรูจะอ้วกตายก็ตรงที่มันหลงตัวเองนี้ล่ะ
ไอโอเรีย : ทำไม ทำไมกัน พวกไมมันทนทรหดสุดแสนกันดานแบบนี้ ทั้งๆที่สภาพสุดอนาถแบบนี้
มู : ทำไมพระเจ้าถึงมอบพลังให้คนพันธุ์นี้สู้ต่อไปได้อีก ไม่แฟร์ ขี้โกง อยุติธรรม ตาชั่งเอียง
เอนข้าง ลำเอียง ใจร้าย ผิดศีล ไร้คุณธรรม ฯลฯ
ซาง่า : ทั้งหมดนี้ก็เพื่ออาธีน่า!!! ถ้าใครมาขวางอีกก็ต้องมีชะตากรรมเดียวกับชากะ
คามิว : ต้องให้พูดซักกี่รอบวะ ไอ้พวกนี้ถึงจะเข้าใจ เดี๋ยวพ่อจับแช่เป็นไอติมหมดซะนี้
ชูร่า : ซาง่าไม่ต้องพูดให้เปลืองน้ำลายแล้ว พูดไปก็เหมือนดีซอให้อันเดฟัง(!?) 
ฉันว่าเราตัดคอพวกมันกันให้เรียบเลยดีกว่า ฮิๆ/เริ่มจิต
ซาง่า : นั้นสินะ ไม่ต้องพูดให้เสียเวลาแล้วพวกเรา!! ใช้ อ.ธ.น.อ.ค.ม.ช เลย!!!
มิโร่ / ไอโอเรีย / มู / คามิว /ชูร่า : O ___ O!?
เหล่าบรอนเซนต์ : = =!
ชูร่า : อะไรของแกวะ ซาง่า อ.น.ม.ศ.ส. อะไรวะ !!
ซาง่า : โถ่ ไอ้โง่ ก็อาธีน่าเอ็กซ์คาเมนชั่นไง แต่มันยาวเกินตรูเลยย่อเอา
คามิว : ไอ้บ้า! ย่อมั่วแบบนี้ ไม่บอกก่อนให้จะรู้ว่ะ
ซาง่า : เอาเถอะ ตรูผิดเอง = =
แต่ว่าเตรียมตัวกันรึยัง ใช้มันตรงนี้ล่ะ อยู่กันครบเลย จะได้ไม่มีคนขวางเราอีก
เฮียวกะ : กรี๊ด!!!!!!!!!!!!!!!!! อย่าคะ!(!?)
.
.
.
..
.
ด้านตำหนักอาธีน่า
ซาโอริ : อุ๊ยต๊าย ! นี้เขาเขียนลงอะไรมาที่กลีบดอกไม้ ใครกันนะช่างคิดจริงๆ จะบอกรักรึเปล่านะ
.
.
...
เอ๋!?
.
.
.
.
.
.
.กรี๊ด!!!!! นี้มันเลือด อี๋! จับโดนไปเต็มๆ 
.
.
.
.
.
.
ใครๆ ใครกันที่มันทำแบบนี้ ฉันจะหักเงินมันไม่ให้เหลือซักแดงเดียวเลย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
.
.
.
.
.
.
เอ๊ะ! แต่ว่าคำที่เขียนพวกนี้มัน....
นี้มัน.....
.
.
.
.
.
.
.
อารายาชิกิ
.
.
.
.
ตุบ!!! /ทรุดลงกับพื้น
.
ซาโอริ : เข้าใจแล้วล่ะ ที่แท้ก็เจ้าชากะนี้เอง ที่พยายามจะบอกอะไรฉัน 
ฉันเข้าใจแล้วล่ะ รวมถึงเจตนาของพวกซาง่าด้วย โอมั่กมาก(!?).....
.
.
.
.
แต่ว่ายังไงมันก็ต้องตัดเงินอยู่ดี....
.
.
.
.
.
.
ด้านพวกในวิหารกันย์
ซาง่า : ไปซะก่อนที่ฉันจะไม่เตือน 
มู : หึ! ไอ้พวกเปรตนี้มึงลืมอะไรไปแล้วรึไง 
.
.
.
.
ทางนี้เองก็มีโกลธ์เซนต์อยู่ 3 คนเหมือนกัน
.
.
.
.
มิโร่ : อะไรนะ!? โกลธ์เซนต์ 3 คน เอ๋ มู...ไอโอเรีย...แล้วก็.....................กู
..............................................
จ้ากกกกกกกกกกกกก เวรแล้วไง ไม่น่ามาเลย จะมาดูเพื่อนชิบหาย กลายเป็นกูฉิบหายเอง!! ซวย!
ไอโอเรีย : เฮ้ย! มูอะไรกันแบบนี้หมายความว่าไง
มู : โง่! ก็ไอ้พวกนั้นจะใช้ อ.ธ.น.อ.ค.ม.ช. มา เราก็ใช้กลับไปโต้มันสิวะ
ไอโอเรีย : ดะ...เดี๋ยว...มันก็เข้าท่าอยู่..แต่ว่านั้นมันท่านต้องห้ามที่อาธีนน่าห้ามไว้นะโว้ย
ไอ้พวกนั้นมันสถุลอยู่แล้วไม่เป็นไรหรอก แต่พวกเรานี้สิ 
อีกอย่างฉันได้ยินว่า อาธีน่าแช่งไว้ด้วยว่าใครใช้ แทงหวยไม่ถูกนะโว้ย(สำคัญมาก)
มู : ไอ้เวร! นี้มึงไม่ใช่ท่านี้แล้วจะเอาอะไรไปสู้มัน 
เลือกเอาว่าแกอยากจะมีชีวิตอยู่ไว้แทงหวยไม่ถูกรึว่าตายโดยไม่ต้องแทงหวยอีกต่อไป!
ไอโอเรีย : ปัดโถ่! เอาวะ ใช้ก็ใช้ แทงหวยไม่ถูกตรูก็ไปแทงม้าแทนก็ได้วะ (เจริญพะยะคะ)
มิโร่ : แต่ว่า..นี้ตรูไม่ได้หวงเรื่องแทงหวยนะ แต่ถ้าอาธีน่าเอ็กซ์คาเมนชั่นปะทะกัน 2 ลูก
แบบนั้นก็เหมือนไอติมสเว็นเซ็น 2 ลูกกลิ้งมาชนกัน แล้วละลายเลอะไปทั้งโต๊ะ 
เท่ากับว่าพลังนั้นทำลายวิหาร ไม่สิ! ทำให้แซงทัวรี่นี้แหลกไม่เหลือชิ้นดีเลยนะโว้ย!(ดูมันเข้าใจเปรียบเทียบ)
มู : ช่างหัว! ตอนนี้ตรูไม่สนอะไรทั้งนั้น เซย์ย่าจงพาอาธีน่าหนีไปซะ
เซย์ย่า : อะไรกัน! เรื่องแบบนี้
เฮียวกะ : จะบ้าไปกันใหญ่แล้ว จากตรงนี้แล้วให้วิ่งไปพาอาธีน่าหนี แล้วในเมื่อมันทำลายได้ทั้งแซงทัวรี่
แล้วใครมันจะวิ่งไปกลับทันวะ!
ชิริว : ใช่! นอกจากพวกท่านจะหยุดรอให้พวกเราพาอาธีน่าวิ่งขึ้น 2แถว หนีไปก่อนแล้วค่อยใช้
พลังปะทะกันแบบนั้นยังว่าไปอย่าง
ชุน : เอ่อ....
(ในใจ : พวกแกจะทำงี้ไม่ได้นะโว้ย! มันบ้าพลังกันเกินไปแล้ว นี้มันสังหารหมู่ชัดๆ ไอ้พวกไม่มีสมอง!!
แล้วตรูยังไม่ได้โดนพิ่อิคกิปล้ำเลย ตรูจะตายตรงนี้ไม่ได้นะโว้ย)
ซาง่า : เฮ้ย! ไม่ต้องพูดกันแล้ว ทำลายมันทั้งแซงนี้ล่ะจะได้ไม่ต้องเอาหัวอาธีน่าให้เสียเวลา พร้อม! 1 2 3 4!!
ชูร่า : อา..นี้เรากำลังจะได้ใช้ท่าต้องห้ามอีกแล้วรึ ฮิๆ /ตื่นเต้น
มู : เอาก็เอาสิวะ รีรออะไรอีกล่ะ 
ไอโอเรีย : โถ่โว้ย! อาธีน่า 2 ลูกปะทะกันแบบนี้มันควรจะเป็น 1 1 2 ชัดๆ แต่ว่าเราจะแทงหวยไม่ถูกอีกแล้ว!!!
คามิว : เฮียวกะ! หนีไปซะ
เฮียวกะ : อ๋อ ! ไม่เป็นไรครับท่านอาจารย์ ผมเข้าใจว่าท่านไม่อยากให้ผมเห็นตอนทำชั่ว
แต่ผมไม่ถือครับ เพราะว่ามันเป็นอีกด้านของอาจารย์ผมก็ควรศึกษาไว้เป็นกรณีศึกษา
คามิว : เวรศิษย์กู = =!
.
.
.
.
..
อาธีน่า เอ็กคาเมนชั่น!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
.
.
.
.
.
เซย์ย่า : ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
.
กูวิ่งไม่ทัน!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
.
.
.
.
TBC