Dangerous Time Of Spectre
posted on 13 May 2006 15:21 by nafkong in FanFic
มาแล้วคร้าบบบ
มาตามที่สัญญาเมื่อคราวก่อน กับเรื่อง DTOF ขอใช้ชื่อย่อนะ ^ ^
แต่ไอ้การทำฟิตภาพนี่มันก็ลำบากแฮะ
ตรงที่ตัวละครแต่ละตัวเนี้ยดันมีภาพไม่หลากหลายพออีก เลยออกซำ๊ๆกันหน่อย
หวังว่าคงไม่ทำให้ติดขัดในการอ่านนะคร้าบบบ
แถมกินเนื้อที่เยอะด้วยแฮะ เลยลดคุณภาพภาพหน่อย
ไม่รู้ลดมากไปรึเปล่า
แต่ไปกันเลยครับ ไปดูกัน โย่! (หวังว่าคงไม่แป๊กนะตอนนี้)
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
" หึๆ เหล้าจ๋า~ หันมายิ้มให้พี่หน่อยสิ " เริ่มรั่ว
" เฮ้ย! ไอ้ดาราแมนติสมันเป็นอะไรของมันวะ "
" ไม่รู้สิ เห็นมันบังคับเหล้ายิ้มแต่เช้าแล้ว"
" ดาราแมนติสหยุดดื่มซะทีเถอะ ข้าขอร้อง "
" ทำไม! นี่เจ้าห่วงสุขภาพข้าด้วยรึไง "
" เปล่า เวลาแกเมาทีไรชอบมาไล่ตื้บพวกข้าทุกที "
" เฮ้ย! นี่มันพูดจริงรึเปล่า "
" แต่ยังไงเหอะ เห็นแกดื่มแบบนี้แล้วเรารู้สึกไม่ดีเลย "
" นั้นสิ เหมือนเห็นผีตกส้วมเลย "
" ............."
" จะฆ่าพวกมันด้วยวิธีไหนดี "
" เอาน้า~ดาราแมนติสยังไงเราก็เพื่อนกัน ทุกข์ของเพื่อนคือทุกข์ของเรา
มีอะไรก็บอกกันสิ พวกข้าจะได้ช่วยเอง "
" หึๆ ถึงบอกพวกแกไปก็ช่วยอะไรไม่ได้หรอก
เอาเถอะพวกเจ้าอุตส่าห์สอดขนาดนี้ ข้าจะบอกให้ก็ได้"
"อือ! .....แต่นี้มันด่าพวกตรูอ่ะเปล่าวะ "
"เรื่องมันคือ....."
...
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
เมื่อเช้าแพนโดร่าเรียกข้าไปพบ
แล้วนางก็บอกกับข้าว่า
.
.
.
.
....
.
..
.
.
.....
.
.
..
"ดาราแมนติสวันนี้ข้าไปเดินเล่นที่ซุปเปอร์มาเก็ตพอดีเห็นเขาลดราคาแป้งเค้ก
ข้าก็เลยซื้อมา พรุ่งนี้จะทำให้กินนะจ้ะ ~"
.
.
.
.
.....
..
.
..
.
.
.
.....
.
...
.
" อ๋อ!.....มันเป็นแบบนี้เอง หึๆ ...."
......
..
.
.
.
.
..
..
.
.
.
.
..
.
.
.
"..................................."
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
"อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก"
............
..........
........
..
.
.
.
.
.
.
.
.
.
..
.
.
.
.
..
Dangerous Time Of Spectre
...
..
.
.
..
.
.
.
.
..
..
.
.
.
.
.
.
.
.
.
วันต่อมา
..
.....
...
...
..
..
.....
.
...
..
.
..
" ฮือๆ ไม่เอา! ข้าไม่อยากตาย "
" เวอร์ไป รูเน่แค่กินเค้กไม่ใช่เดินฝ่าดงระเบิดชายแดนนะเฟ้ย"
" มันก็ไม่ต่างกันหรอกดาราแมนติส
เจ้าก็รู้ว่าเค้กของแพนโดร่ามันอร่อยสิ้นดีแค่ไหน"
" ไม่รู้ว่าใช้มือทำหรือเท้าทำกันแน่ แถมตอนนี้ข้าอยากไปถล่มซุปเปอร์มาเก็ตนั้นจริงๆ"
"จำคราวก่อนได้ไหมที่งานวันเกิดข้า แพนโดร่าก็ทำเค้กมาให้"
" จำได้ ตอนนั้นข้าไม่รู้เรื่องกินไปชิ้นเท่าบ้านเลย"
" ตอนนั้นน่ะทำเอาลูกประคำชากะเปลี่ยนเป็นสีดำหมดทั้ง108ลูกเลย"
"แล้วตอนนี้ยัยแพนโดร่าก็จะทำเค้กให้กินอีก " เริ่มซีด
" งานนี้นรกสิ้นแน่ "
" เอางี้ไหม เราให้ชารอนพาเราข้ามฟากหนีดีไหม "
" ไม่มีทางตั้งแต่ไอ้ชารอนมันรู้ข่าว วันนี้ทั้งวันมันไม่ยอมมาเทียบท่าเลย"
" แง้!!!!!!!!!!!!!~ แม่จ๋า~!!!!!! " (หมดกันศักดศรีิ์ของ1ใน3ผู้ยิ่งใหญแห่งแดนนรก)
........................
...................
.
..
.
.
.
..
..
.
.
.
.
.
.
.
.
อีกด้านหนึ่งในนรก
....
..
.
........
.
..
..
.
.
.
.
..
.
.
.
..
" ยูริทีส...." บรรเลงเพลงธรณีกรรแสง
" ข้าเสียใจจริงๆ ที่ข้าทำอะไรไม่ได้เลย แต่ไม่ต้องกลัวนะ เจ้าจะไม่ตายคนเดียว
ข้าจะตายพร้อมกับเจ้าเราจะอยู่ด้วยกัน ยูรีทีส" (โอฟี่เธอตายอยู่แล้ว)
" ครวญครางหาสวรรค์วิมาณอะไรของแกวะ ไอ้โอฟีบ"
" กะ...แก ไอ้ฟาราโอ ไอ้มัมมี่ ไอ้อียิปส์ ไอ้ดำ ไอ้ผมหน้าม้า ไอ้หัวงู ..(เป็นชุด)"
ไปไกลๆเลยนะโว้ย ยิ่งเครียดๆอยู่ อีกอย่างฉันชื่อโอฟี่โว้ย"
" กูไม่ไปกูจะอยู่นี่ที่กู พวกมึงต่างหากที่มาอาศัยอยู่ฟรี"
" ถุย! ทำยังกับกูอยากอยู่ มึงนั้นล่ะที่ขวางไม่ให้พวกกูไป ไอ้สัดเอ๊ย!"
" หุบปากของแกไว้กินเค้กแพนโดร่าเถอะ ไอ้ตัวเงินตัวทอง"
" หึๆ แกก็เหมือนกันนั้นล่ะ
คราวก่อนทั้งแกและหมาแกกินเข้าไปชักตาตั้งเลยไม่ใช่เรอะ"
" แล้วแกล่ะรักแฟนม้าก~ เอาเค้กแพนโดร่าที่เหลือยัดใส่ปากเฉยเลย"
" เฮ้ย! นี่แฟนตรูอุตส่าห์ลืมแล้วนะ รื้อฟื้นทำไม"
(หันไปมองข้างหลังด้วยความเสียวไส้)
" กิ้วๆ คนอารายให้แฟนกินแทน ไอ้หน้าด้าน! "
............
.
.
.
.
.
.
.
.
.
ผึง!!!!!!!!!!!!
.
.
.
.
.
.
.
.
.
เสียงเส้นความอดทนขาด
.
.
.
.
.
.
.
" กูทนไม่ไหวแล้ว!!! มึงตาย!!!! "
" โห! กลัวชิปเป๋ง! เข้ามาเลยไอ้บ้าเหมีย!!"
....
..
.
.
.
...
.
.
.
.
ย้ากก ตุบ ตับ โครม อ้ากกกก โอยยยยยยยยยยยย
..
.
.
.
.
..
.
.
..
..
.
.
" โอย~ ต้องทนดูพวกมันกัดกันอีกแล้ว"
...............................
.................
.............
.......
..
.
..
.
.
.
.
..
.
.
.
.
.
.
.
.
" เราไปบอกแพนโดร่าว่าไม่กินได้ไหม "
" ได้โดนหอกเสียบทะลุน่ะสิ ยัยนั่นไม่ยอมหรอก "
" งั้นเราฆ่าแพนโดร่าเลยดีไหม " เริ่มโหด
" เวอร์ไปไออาคอส เอาแค่พิการก็พอ "
" โว้ย~ พอกันทั้งคู่เลยยังไงแพนโดร่าก็ผู้หญิงนะโว้ย!
ข้าไม่ยอมขึ้นชื่อว่า 1 ใน 3 หน้าตัวเมียแห่งแดนนรกหรอกนะเฟ้ย "
" งั้นพวกข้าต้องทนแดกเรอะ "
" เออ....."
.
.
.
.
.
.
.
....
.
.
"..................."
.
.
.
.
.
.
.
หมดอาลัยตายอยากสุดๆ
.
.
.
.
.
.
.
.
..
.
.
" มีนอส......"
" มีอะไรวะ..."
" บางทีแพนโดร่าอาจไม่ทำแล้วก็ได้ "
" จะเป็นไปได้เหรอ เรื่องที่อัศจรรย์ ร หัน การันต์ ย แบบนั้น "
" ข้าว่าลองส่งใครซักคนไปดูแพนโดร่าดีไหม "
" เฮ้ย! ข้าไม่เอานะเฟ้ย เกิดโดนจับให้ชิมขึ้นมา ชิบหายแน่ "
" พวกข้าก็ไม่เอา "
" ข้าด้วย เฮ้ย! แบบนี้ก็ไม่มีใครไปซักคนสิ! "
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
ทันใดนั้น.
.
.
.
.
.
.
.
ปึง!!!!!!!!!!
.
.
.
.
.
.
.
.
.
" ท่านรูเน่ครับ!!! เกิดเรื่องแล้วแพนโดร่าจะทำเค้ก " เขารู้กันตั้งแต่เมื่อวานแล้ว
ชิ้ง!!!!!!!!!!!!~
....................
........
.
.
.
.
.
" อะ...เอ๋..... " เริ่มซีด
...........
.
.
..
.
..
.
.
..
.
.
.
..
..
.
" มารูคิโน่จัง~ พอดีเลยเค้ามีงานให้ตัวทำด้วยล่ะ~ "
" งะ...งานอะไรคับ " เหงื่อตก
" ไปดูแพนโดร่าซิ ว่าทำเค้กอยู่รึเปล่า "
" เหวอ!!~ แบบนั้นข้าไม่เอา ข้ากลัว ท่านรูเน่ช่วยด้วย~"
.
.
.
.
.
หมับ!!!!!!!!!!!!!
" ว้าก!!!! "
" มึงจะไปดูหรือจะเป็นชิ้นอยู่ตรงนี้เลือกเอา ไอ้โน่!"
" ว้ากกกกกกก ไปแล้วๆ "
...................
..........
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
..
.
.
.
..
.
" ฮือๆ ทำไมข้าต้องซวยแบบนี้ด้วย " (ย่อง)
" ลัล ลัล ล้า~ คลุกเคล้าส่วนผสมให้เข้ากัน~ " (ร้องเพลง)
.
.....
.
.
.
..
.
.
.
.
.
.
.
..
.
.
.
" เหวอ....หล่อนกำลังทำอยู่จริงๆด้วย " สยองสุดๆ
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
...
.
" อ้าว มารูคิูโน่พอดีเลย มาช่วยชิมหน่อย เร็ว "
" ว้ากกกกกกกกกกกกก ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย"
...........
.......
.
..
.
.
.
..
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
..
" ไอ้มารูคิโน่มันไม่กลับมาอีกเลย "
" ข้าว่ามันตายไปแล้ว "
" แสดงว่าทำจริงๆสุดนะ ฮาๆ " (เริ่มบ้าไปแล้ว)
" ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยย ม่ามี้จ๋า!!!!!!! ช่วยนู๋ด้วยยยยยยยยยยย"
" พอซักที!!! อุบาทว์ลูกตา มาถึงขั้นนี้ก็ปลงกันได้แล้ว "
" ทะ...ท่าฮาเดส..ร่างนั้นมัน..."
" ถ้าข้าต้องทนกระเดือกเค้กของแพนโดร่าจริง
อย่างน้อยก็ขอใช้ร่างนี่ล่ะ (วะ)" ดูทั่นออกอาการกว่าเพื่อน
" เฮ้ย!! ไอ้ฮาเดสมายุ่งอะไรกับน้องตรูอีกแล้วฟระ "
" เอาแฟนฉันคืนมา "
" เฮียวกะ นี่มึงคงอยากอยู่ที่นรกนี่มากสินะ "
" อิคกิ!!! เฮียวกะ !!!ไม่เปิดมวยกันซะวันจะตายไหม "
" เฮ้ย นี่พวกแกมาหมดทั้งแซงทั่วรี่เลยรึไงฟระ "
" กรอด..ก็ดี พวกข้ากำลังอารมณ์ไม่ดีอยู่ ขอระบายหน่อยเถอะ"
" หยุดเดี๋ยวนี้!! ดาราแมนติส มีนอส.!!!!!!!!!!!!! "
" ท่านฮาเดส ทำไม..."
" ข้ามีความคิดดีๆแล้ว " ยิ้ม
..................
...........
........
....
.
.
..
.
.
.
.
.....
.
.
.
.
.
....
...
...
.
.
.
.
.
" อย่างที่บอกนะแพนโดร่าวันนี้พวกข้าไม่ว่าง ต้องไปทำธุระ "
" เอ๋ อะไรกันวันนี้ข้าอุตส่าห์ทำเค้กแทบตาย ข้าไม่ยอมนะ ข้าไม่ยอม "
เขย่าๆ
" ไม่รู้ล่ะ ท่านต้องกิน ข้าสั่งให้ท่านกิน "
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
..
.
ฮาเดสเหงื่อกตก - -*
.
..
" นะ...นี่ ตรูเจ้านรกนะเฟ้ย........"
.
..
.
.
.
.
.
.
.
.
.
" อย่าหวงเลยแพนโดร่า พวกเซนต์จะมากินแทน "
เจ้าทำแทบตาย ข้ากินก็ตาย
" อุ้ย! พวกเซนต์จะมากินเค้กข้าเหรอ
ถ้างั้น.......งั้นเชิญไปทำธุระเถอะคะ " ไล่เลย
.........
......
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
..
.
.
....
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
" ไอ้พวกนี้นี้มันก็แปลกนะ คุณอุตส่าห์ทำเค้กให้ ดันจะไปทำงาน"
" ก็ดีนี่พวกเราจะได้กินเค้กแทน แผล่บ (เลียปาก)"
.
.
.
.
.
.
พวกมันจะได้เห็นนรกที่ยิ่งกว่านรก
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
" เอ้า!!ทุกคนเค้กมาแ้ล้วจ้า~ "
......
....
.
.
.
..
.
..
..
บึง!! จานเค้กถูกวางอยู่ต่อหน้าเหล่าเซนต์ผู้โชคดี(!?)
...
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
" เฮือกกกกกกกกกก"
" กรี๊ดดดดดดดดดดดดด"
" เหวออออออออออออ"
" นะ...นี่มันเค้กแน่เหรอวะเนี่ย "
" อึ๋ย~ เห็นแล้วจะกินไม่ลง "
" เดี๋ยวก่อน!! ภานนอกอาจดูไม่ดีแต่ข้างในอาจมีค่า
ยิ่งกว่าเพชรนิลจินดาเหมือนฉันก็ได้ "
" อุ้บส์ อูแหวะ! ถุย! แม่ง! อันเด มึงอย่าพึ่งพูดจาชวนอ้วกตอนนี้ได้ไหม"
" แต่อันเดก็พูดถูก(ยกเว้นที่บอกว่าเหมือนมัน) ยังไงก็ต้องชิมก่อน "
" อี๋....... ต้องกินจริงๆเหรอ"
.........
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
..
..
อ้า..............................
...
.
...
.
..
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
..
.
..
..
.อ้ำ้..........................
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
..
.
.
เพล้ง!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! เสียงจานแตก
.
.
.
.
..
.
.
.
.
.
.
.
.
" อะ.....อะ...." ออกอาการทันที
" อ้้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก"
" กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด"
" อูแหวะะะะะะะะะะะะะะะะ"
" โอ้ววววววววววววววววววว" ใครว่ะ!?
.........
.....
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
..
.
.
.
.
.
..
.
.
.
.
.
.
" ................................... ".
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
..
.
" อะ.....อา..... "
.
.
..
.
.
.
..
.
..
" อึ..อื้อ..โอยลิ้นกู....." มันอึดจริงๆ
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
เฮียวกะกับชิริวตายไปแล้ว
นี่ก็ตาย
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
" อ้วก...ก..... " อิคกิอ้วกแตกอ้วกแตน
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
" ..มะ..แม่ง....มีค่ายิ่งกว่าเพรชนิลจินดาของมึง ไอ้อันเด.... อ้วกกกกกกกกก"
.
.
.
.
.
.
.
.
มันตายตั้งแต่คำแรกแล้ว
..
.
.
.
เหล่าเซนต์เดี้ยงเกลี้ยง.......
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
" ต๊าย!! หมดแล้วเหรอไม่ต้องห่วงทุกคน ยังมีอีก "
............
.
.
..
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
..
..
.
.
.
" อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกก ม่ายยยอาวววววววววววววววววว "
.........
.
..
.
.
..
.
.
..
..
..
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
..
อีกด้านหนึ่งที่ไกลออกไป
" หึๆ ได้ยินเสียงโหยหวนเหมือนหมาถูกเชือดของพวกมันไหม "
" เออ พวกมันคงเรียบร้อยไปแล้ว "
" แม่จ๋า นู๋รอดแล้ว "
" รูเน่ เจ้าเตรียมไปทำหน้าที่ของเจ้าเถอะ "
" ครับ ท่านฮาเดส "
............
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
..
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
..
อาเมน....
edit @ 2006/05/13 16:18:39
edit @ 2006/05/14 11:46:35
edit @ 2006/05/14 13:00:11
edit @ 2006/05/16 18:37:03
edit @ 2006/05/17 19:16:56
edit @ 2006/05/17 20:01:52
edit @ 2006/12/27 15:45:25
มาตามที่สัญญาเมื่อคราวก่อน กับเรื่อง DTOF ขอใช้ชื่อย่อนะ ^ ^
แต่ไอ้การทำฟิตภาพนี่มันก็ลำบากแฮะ
ตรงที่ตัวละครแต่ละตัวเนี้ยดันมีภาพไม่หลากหลายพออีก เลยออกซำ๊ๆกันหน่อย
หวังว่าคงไม่ทำให้ติดขัดในการอ่านนะคร้าบบบ
แถมกินเนื้อที่เยอะด้วยแฮะ เลยลดคุณภาพภาพหน่อย
ไม่รู้ลดมากไปรึเปล่า
แต่ไปกันเลยครับ ไปดูกัน โย่! (หวังว่าคงไม่แป๊กนะตอนนี้)
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
" หึๆ เหล้าจ๋า~ หันมายิ้มให้พี่หน่อยสิ " เริ่มรั่ว
" เฮ้ย! ไอ้ดาราแมนติสมันเป็นอะไรของมันวะ "
" ไม่รู้สิ เห็นมันบังคับเหล้ายิ้มแต่เช้าแล้ว"
" ดาราแมนติสหยุดดื่มซะทีเถอะ ข้าขอร้อง "
" ทำไม! นี่เจ้าห่วงสุขภาพข้าด้วยรึไง "
" เปล่า เวลาแกเมาทีไรชอบมาไล่ตื้บพวกข้าทุกที "
" เฮ้ย! นี่มันพูดจริงรึเปล่า "
" แต่ยังไงเหอะ เห็นแกดื่มแบบนี้แล้วเรารู้สึกไม่ดีเลย "
" นั้นสิ เหมือนเห็นผีตกส้วมเลย "
" ............."
" จะฆ่าพวกมันด้วยวิธีไหนดี "
" เอาน้า~ดาราแมนติสยังไงเราก็เพื่อนกัน ทุกข์ของเพื่อนคือทุกข์ของเรา
มีอะไรก็บอกกันสิ พวกข้าจะได้ช่วยเอง "
" หึๆ ถึงบอกพวกแกไปก็ช่วยอะไรไม่ได้หรอก
เอาเถอะพวกเจ้าอุตส่าห์สอดขนาดนี้ ข้าจะบอกให้ก็ได้"
"อือ! .....แต่นี้มันด่าพวกตรูอ่ะเปล่าวะ "
"เรื่องมันคือ....."
...
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
เมื่อเช้าแพนโดร่าเรียกข้าไปพบ
แล้วนางก็บอกกับข้าว่า
.
.
.
.
....
.
..
.
.
.....
.
.
..
"ดาราแมนติสวันนี้ข้าไปเดินเล่นที่ซุปเปอร์มาเก็ตพอดีเห็นเขาลดราคาแป้งเค้ก
ข้าก็เลยซื้อมา พรุ่งนี้จะทำให้กินนะจ้ะ ~"
.
.
.
.
.....
..
.
..
.
.
.
.....
.
...
.
" อ๋อ!.....มันเป็นแบบนี้เอง หึๆ ...."
......
..
.
.
.
.
..
..
.
.
.
.
..
.
.
.
"..................................."
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
"อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก"
............
..........
........
..
.
.
.
.
.
.
.
.
.
..
.
.
.
.
..
Dangerous Time Of Spectre
...
..
.
.
..
.
.
.
.
..
..
.
.
.
.
.
.
.
.
.
วันต่อมา
..
.....
...
...
..
..
.....
.
...
..
.
..
" ฮือๆ ไม่เอา! ข้าไม่อยากตาย "
" เวอร์ไป รูเน่แค่กินเค้กไม่ใช่เดินฝ่าดงระเบิดชายแดนนะเฟ้ย"
" มันก็ไม่ต่างกันหรอกดาราแมนติส
เจ้าก็รู้ว่าเค้กของแพนโดร่ามันอร่อยสิ้นดีแค่ไหน"
" ไม่รู้ว่าใช้มือทำหรือเท้าทำกันแน่ แถมตอนนี้ข้าอยากไปถล่มซุปเปอร์มาเก็ตนั้นจริงๆ"
"จำคราวก่อนได้ไหมที่งานวันเกิดข้า แพนโดร่าก็ทำเค้กมาให้"
" จำได้ ตอนนั้นข้าไม่รู้เรื่องกินไปชิ้นเท่าบ้านเลย"
" ตอนนั้นน่ะทำเอาลูกประคำชากะเปลี่ยนเป็นสีดำหมดทั้ง108ลูกเลย"
"แล้วตอนนี้ยัยแพนโดร่าก็จะทำเค้กให้กินอีก " เริ่มซีด
" งานนี้นรกสิ้นแน่ "
" เอางี้ไหม เราให้ชารอนพาเราข้ามฟากหนีดีไหม "
" ไม่มีทางตั้งแต่ไอ้ชารอนมันรู้ข่าว วันนี้ทั้งวันมันไม่ยอมมาเทียบท่าเลย"
" แง้!!!!!!!!!!!!!~ แม่จ๋า~!!!!!! " (หมดกันศักดศรีิ์ของ1ใน3ผู้ยิ่งใหญแห่งแดนนรก)
........................
...................
.
..
.
.
.
..
..
.
.
.
.
.
.
.
.
อีกด้านหนึ่งในนรก
....
..
.
........
.
..
..
.
.
.
.
..
.
.
.
..
" ยูริทีส...." บรรเลงเพลงธรณีกรรแสง
" ข้าเสียใจจริงๆ ที่ข้าทำอะไรไม่ได้เลย แต่ไม่ต้องกลัวนะ เจ้าจะไม่ตายคนเดียว
ข้าจะตายพร้อมกับเจ้าเราจะอยู่ด้วยกัน ยูรีทีส" (โอฟี่เธอตายอยู่แล้ว)
" ครวญครางหาสวรรค์วิมาณอะไรของแกวะ ไอ้โอฟีบ"
" กะ...แก ไอ้ฟาราโอ ไอ้มัมมี่ ไอ้อียิปส์ ไอ้ดำ ไอ้ผมหน้าม้า ไอ้หัวงู ..(เป็นชุด)"
ไปไกลๆเลยนะโว้ย ยิ่งเครียดๆอยู่ อีกอย่างฉันชื่อโอฟี่โว้ย"
" กูไม่ไปกูจะอยู่นี่ที่กู พวกมึงต่างหากที่มาอาศัยอยู่ฟรี"
" ถุย! ทำยังกับกูอยากอยู่ มึงนั้นล่ะที่ขวางไม่ให้พวกกูไป ไอ้สัดเอ๊ย!"
" หุบปากของแกไว้กินเค้กแพนโดร่าเถอะ ไอ้ตัวเงินตัวทอง"
" หึๆ แกก็เหมือนกันนั้นล่ะ
คราวก่อนทั้งแกและหมาแกกินเข้าไปชักตาตั้งเลยไม่ใช่เรอะ"
" แล้วแกล่ะรักแฟนม้าก~ เอาเค้กแพนโดร่าที่เหลือยัดใส่ปากเฉยเลย"
" เฮ้ย! นี่แฟนตรูอุตส่าห์ลืมแล้วนะ รื้อฟื้นทำไม"
(หันไปมองข้างหลังด้วยความเสียวไส้)
" กิ้วๆ คนอารายให้แฟนกินแทน ไอ้หน้าด้าน! "
............
.
.
.
.
.
.
.
.
.
ผึง!!!!!!!!!!!!
.
.
.
.
.
.
.
.
.
เสียงเส้นความอดทนขาด
.
.
.
.
.
.
.
" กูทนไม่ไหวแล้ว!!! มึงตาย!!!! "
" โห! กลัวชิปเป๋ง! เข้ามาเลยไอ้บ้าเหมีย!!"
....
..
.
.
.
...
.
.
.
.
ย้ากก ตุบ ตับ โครม อ้ากกกก โอยยยยยยยยยยยย
..
.
.
.
.
..
.
.
..
..
.
.
" โอย~ ต้องทนดูพวกมันกัดกันอีกแล้ว"
...............................
.................
.............
.......
..
.
..
.
.
.
.
..
.
.
.
.
.
.
.
.
" เราไปบอกแพนโดร่าว่าไม่กินได้ไหม "
" ได้โดนหอกเสียบทะลุน่ะสิ ยัยนั่นไม่ยอมหรอก "
" งั้นเราฆ่าแพนโดร่าเลยดีไหม " เริ่มโหด
" เวอร์ไปไออาคอส เอาแค่พิการก็พอ "
" โว้ย~ พอกันทั้งคู่เลยยังไงแพนโดร่าก็ผู้หญิงนะโว้ย!
ข้าไม่ยอมขึ้นชื่อว่า 1 ใน 3 หน้าตัวเมียแห่งแดนนรกหรอกนะเฟ้ย "
" งั้นพวกข้าต้องทนแดกเรอะ "
" เออ....."
.
.
.
.
.
.
.
....
.
.
"..................."
.
.
.
.
.
.
.
หมดอาลัยตายอยากสุดๆ
.
.
.
.
.
.
.
.
..
.
.
" มีนอส......"
" มีอะไรวะ..."
" บางทีแพนโดร่าอาจไม่ทำแล้วก็ได้ "
" จะเป็นไปได้เหรอ เรื่องที่อัศจรรย์ ร หัน การันต์ ย แบบนั้น "
" ข้าว่าลองส่งใครซักคนไปดูแพนโดร่าดีไหม "
" เฮ้ย! ข้าไม่เอานะเฟ้ย เกิดโดนจับให้ชิมขึ้นมา ชิบหายแน่ "
" พวกข้าก็ไม่เอา "
" ข้าด้วย เฮ้ย! แบบนี้ก็ไม่มีใครไปซักคนสิ! "
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
ทันใดนั้น.
.
.
.
.
.
.
.
ปึง!!!!!!!!!!
.
.
.
.
.
.
.
.
.
" ท่านรูเน่ครับ!!! เกิดเรื่องแล้วแพนโดร่าจะทำเค้ก " เขารู้กันตั้งแต่เมื่อวานแล้ว
ชิ้ง!!!!!!!!!!!!~
....................
........
.
.
.
.
.
" อะ...เอ๋..... " เริ่มซีด
...........
.
.
..
.
..
.
.
..
.
.
.
..
..
.
" มารูคิโน่จัง~ พอดีเลยเค้ามีงานให้ตัวทำด้วยล่ะ~ "
" งะ...งานอะไรคับ " เหงื่อตก
" ไปดูแพนโดร่าซิ ว่าทำเค้กอยู่รึเปล่า "
" เหวอ!!~ แบบนั้นข้าไม่เอา ข้ากลัว ท่านรูเน่ช่วยด้วย~"
.
.
.
.
.
หมับ!!!!!!!!!!!!!
" ว้าก!!!! "
" มึงจะไปดูหรือจะเป็นชิ้นอยู่ตรงนี้เลือกเอา ไอ้โน่!"
" ว้ากกกกกกก ไปแล้วๆ "
...................
..........
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
..
.
.
.
..
.
" ฮือๆ ทำไมข้าต้องซวยแบบนี้ด้วย " (ย่อง)
" ลัล ลัล ล้า~ คลุกเคล้าส่วนผสมให้เข้ากัน~ " (ร้องเพลง)
.
.....
.
.
.
..
.
.
.
.
.
.
.
..
.
.
.
" เหวอ....หล่อนกำลังทำอยู่จริงๆด้วย " สยองสุดๆ
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
...
.
" อ้าว มารูคิูโน่พอดีเลย มาช่วยชิมหน่อย เร็ว "
" ว้ากกกกกกกกกกกกก ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย"
...........
.......
.
..
.
.
.
..
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
..
" ไอ้มารูคิโน่มันไม่กลับมาอีกเลย "
" ข้าว่ามันตายไปแล้ว "
" แสดงว่าทำจริงๆสุดนะ ฮาๆ " (เริ่มบ้าไปแล้ว)
" ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยย ม่ามี้จ๋า!!!!!!! ช่วยนู๋ด้วยยยยยยยยยยย"
" พอซักที!!! อุบาทว์ลูกตา มาถึงขั้นนี้ก็ปลงกันได้แล้ว "
" ทะ...ท่าฮาเดส..ร่างนั้นมัน..."
" ถ้าข้าต้องทนกระเดือกเค้กของแพนโดร่าจริง
อย่างน้อยก็ขอใช้ร่างนี่ล่ะ (วะ)" ดูทั่นออกอาการกว่าเพื่อน
" เฮ้ย!! ไอ้ฮาเดสมายุ่งอะไรกับน้องตรูอีกแล้วฟระ "
" เอาแฟนฉันคืนมา "
" เฮียวกะ นี่มึงคงอยากอยู่ที่นรกนี่มากสินะ "
" อิคกิ!!! เฮียวกะ !!!ไม่เปิดมวยกันซะวันจะตายไหม "
" เฮ้ย นี่พวกแกมาหมดทั้งแซงทั่วรี่เลยรึไงฟระ "
" กรอด..ก็ดี พวกข้ากำลังอารมณ์ไม่ดีอยู่ ขอระบายหน่อยเถอะ"
" หยุดเดี๋ยวนี้!! ดาราแมนติส มีนอส.!!!!!!!!!!!!! "
" ท่านฮาเดส ทำไม..."
" ข้ามีความคิดดีๆแล้ว " ยิ้ม
..................
...........
........
....
.
.
..
.
.
.
.
.....
.
.
.
.
.
....
...
...
.
.
.
.
.
" อย่างที่บอกนะแพนโดร่าวันนี้พวกข้าไม่ว่าง ต้องไปทำธุระ "
" เอ๋ อะไรกันวันนี้ข้าอุตส่าห์ทำเค้กแทบตาย ข้าไม่ยอมนะ ข้าไม่ยอม "
เขย่าๆ
" ไม่รู้ล่ะ ท่านต้องกิน ข้าสั่งให้ท่านกิน "
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
..
.
ฮาเดสเหงื่อกตก - -*
.
..
" นะ...นี่ ตรูเจ้านรกนะเฟ้ย........"
.
..
.
.
.
.
.
.
.
.
.
" อย่าหวงเลยแพนโดร่า พวกเซนต์จะมากินแทน "
เจ้าทำแทบตาย ข้ากินก็ตาย
" อุ้ย! พวกเซนต์จะมากินเค้กข้าเหรอ
ถ้างั้น.......งั้นเชิญไปทำธุระเถอะคะ " ไล่เลย
.........
......
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
..
.
.
....
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
" ไอ้พวกนี้นี้มันก็แปลกนะ คุณอุตส่าห์ทำเค้กให้ ดันจะไปทำงาน"
" ก็ดีนี่พวกเราจะได้กินเค้กแทน แผล่บ (เลียปาก)"
.
.
.
.
.
.
พวกมันจะได้เห็นนรกที่ยิ่งกว่านรก
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
" เอ้า!!ทุกคนเค้กมาแ้ล้วจ้า~ "
......
....
.
.
.
..
.
..
..
บึง!! จานเค้กถูกวางอยู่ต่อหน้าเหล่าเซนต์ผู้โชคดี(!?)
...
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
" เฮือกกกกกกกกกก"
" กรี๊ดดดดดดดดดดดดด"
" เหวออออออออออออ"
" นะ...นี่มันเค้กแน่เหรอวะเนี่ย "
" อึ๋ย~ เห็นแล้วจะกินไม่ลง "
" เดี๋ยวก่อน!! ภานนอกอาจดูไม่ดีแต่ข้างในอาจมีค่า
ยิ่งกว่าเพชรนิลจินดาเหมือนฉันก็ได้ "
" อุ้บส์ อูแหวะ! ถุย! แม่ง! อันเด มึงอย่าพึ่งพูดจาชวนอ้วกตอนนี้ได้ไหม"
" แต่อันเดก็พูดถูก(ยกเว้นที่บอกว่าเหมือนมัน) ยังไงก็ต้องชิมก่อน "
" อี๋....... ต้องกินจริงๆเหรอ"
.........
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
..
..
อ้า..............................
...
.
...
.
..
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
..
.
..
..
.อ้ำ้..........................
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
..
.
.
เพล้ง!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! เสียงจานแตก
.
.
.
.
..
.
.
.
.
.
.
.
.
" อะ.....อะ...." ออกอาการทันที
" อ้้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก"
" กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด"
" อูแหวะะะะะะะะะะะะะะะะ"
" โอ้ววววววววววววววววววว" ใครว่ะ!?
.........
.....
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
..
.
.
.
.
.
..
.
.
.
.
.
.
" ................................... ".
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
..
.
" อะ.....อา..... "
.
.
..
.
.
.
..
.
..
" อึ..อื้อ..โอยลิ้นกู....." มันอึดจริงๆ
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
เฮียวกะกับชิริวตายไปแล้ว
นี่ก็ตาย
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
" อ้วก...ก..... " อิคกิอ้วกแตกอ้วกแตน
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
" ..มะ..แม่ง....มีค่ายิ่งกว่าเพรชนิลจินดาของมึง ไอ้อันเด.... อ้วกกกกกกกกก"
.
.
.
.
.
.
.
.
มันตายตั้งแต่คำแรกแล้ว
..
.
.
.
เหล่าเซนต์เดี้ยงเกลี้ยง.......
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
" ต๊าย!! หมดแล้วเหรอไม่ต้องห่วงทุกคน ยังมีอีก "
............
.
.
..
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
..
..
.
.
.
" อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกก ม่ายยยอาวววววววววววววววววว "
.........
.
..
.
.
..
.
.
..
..
..
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
..
อีกด้านหนึ่งที่ไกลออกไป
" หึๆ ได้ยินเสียงโหยหวนเหมือนหมาถูกเชือดของพวกมันไหม "
" เออ พวกมันคงเรียบร้อยไปแล้ว "
" แม่จ๋า นู๋รอดแล้ว "
" รูเน่ เจ้าเตรียมไปทำหน้าที่ของเจ้าเถอะ "
" ครับ ท่านฮาเดส "
............
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
..
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
..
อาเมน....
edit @ 2006/05/13 16:18:39
edit @ 2006/05/14 11:46:35
edit @ 2006/05/14 13:00:11
edit @ 2006/05/16 18:37:03
edit @ 2006/05/17 19:16:56
edit @ 2006/05/17 20:01:52
edit @ 2006/12/27 15:45:25
Tags: saintseiya15 Comments
)
ทั่นนาฟ!! สุดยอด!!
โอ้ว มันฮา มันขำสุดๆ สนุกม๊ากมาก ก๊าก มันขำจริงๆนะ แบบสงสารโกลด์เซนต์ด้วย เอิ้ก ตายอนาถจริงๆ
แล้วก็ชอบตรงโอฟี่สุดๆ เหอ ไม่นึกว่าทั่นจะทำงี้กะยูริทิสได้ลงคอ!! ก๊ากกกก
ทั่นนาฟ อย่าลืมแต่งมาลงอีกน้า สนุกมาก ฮิ้ววววววว
#1 By sleepinez on 2006-05-17 20:23